آیا از این پس باید به انفجارهای افغانستان عادت کنیم؟
آیا تروریسم در افغانستان شروع شده است؟ چندین انفجار متوالی کابل را عزادار کرد. آیا این آغازی برای تروریسم در افغانستان بحران زده است؟ خبرها حاکی است که تاکنون بیش از ۶ انفجار شدید در اطراف فرودگاه کابل به وقوع پیوست. بیمارستان های کابل با کمترین امکانات انباشته از مجروحین این انفجار است. تاکنون بیش از ۶۰ تن کشته شدند که ۱۲ نفر آنان آمریکایی هستند. در باره منبع و منشأ انفجارها هنوز خبر چندانی در دست نیست. برخی خبرها حاکی از دست داشتن القاعده در این انفجارهاست.
این درحالی است که از چندین روز پیش مقامات امنیتی آمریکایی و انگلیسی از احتمال تهدیداتی در اطراف فرودگاه سخن گفته بودند. فرودگاه کابل محل تجمع هزاران اتباع کشورهای خارجی و نیز افغانی هایی است که در هراس از روی کار آمدن طالبان قصد فرار از کشور را دارند.
مناطق اطراف فرودگاه کابل در دست طالبان اما خود فرودگاه در دست نیروهای آمریکایی بود. [رویترز؛ انفجار انتحاری در فرودگاه کابل با صدها کشته و مجروح]
گفته می شود که این یک چالش جدی برای دولت بایدن خواهد بود که به خاطر فرارش از افغانستان به شدت مورد انتقاد جمهوری خواهان و برخی هم حزبی های خود قرار داشت.
تروریسم ابزار باجگیری یا ارعاب؟
این انفجارها اگر چه اولین انفجارهای تروریستی در افغانستان نیست اما نوع و شیوه عملکرد آن که به قول آمریکایی ها بسیار پیچیده بود، یاد آور انفجارهای انتحاری در عراق کشور بحران زده دیگر خاورمیانه است. در انفجارهای تروریستی عراق که عمدتا با هدایت نیروی قدس سپاه پاسداران و دستگاه اطلاعاتی ایران با هدف ضربه زدن به آمریکایی ها و نا امن کردن این کشور صورت گرفت، مردم بسیاری کشته شدند. شمار کشته ها در عراق گاهی به بیش از ۱۰۰ نفر در روز می رسید.
اکنون سئوال این است که آیا باید منتظر عراق دیگری در افغانستان باشیم؟ آیا تروریزم بی رحمانه حکومت تهران است که قصد به خاک و خون کشیدن افغانستان را دارد؟ یا القاعده یا عوامل دیگر.
در هرحال سابقه تروریزم کور در منطقه نشان داده است که همیشه در خدمت دستگاه سرکوب و صدور تروریزم حکومت ایران بوده است. باید زنگ ها را به صدا در آورد و مردم افغانستان اجازه ندهند تروریسم به این سادگی همه دستاوردهای تاریخی و مدنی این کشور را بر باد دهند.
