در گفتوگویی که تلویزیون حکومتی شبکه ۲در تاریخ ۳فروردین ۱۴۰۴با احمدرضا رادان، سرکرده نیروی انتظامی حکومت خامنهای، ترتیب داد، بار دیگر ماهیت سرکوبگر این حکومت عیان شد. رادان که در میان مردم به عنوان فرمانده نیروهای اراذل و اوباش سرکوبگر و جنایتکاری آدمکش شناخته میشود، با حضور در این نمایش تلویزیونی، نقش داروغه خامنهای را بازی کرد تا با تهدید و ارعاب، صدای اعتراض مردم انقلابی ایران را خاموش کند. اما این تهدیدها نه تنها مردم را مرعوب نخواهد کرد، بلکه عزم آنها را برای سرنگونی این حکومت جنایتپیشه راسختر میسازد.
تهدید آشکار رادان به قتل و سرکوب مردم
رادان در این گفتوگو با دهانی پر از کف و لحنی گستاخانه، خطاب به مردم هشدار داد: «در حوزه اراذل و اوباش شما پایان سال هم دیدید که تعداد زیادی از اینها با تیر مامورهای ما متوقف شدند. سال ۱۴۰۴به حکم قانون، اگر کسی از این اراذل و اوباش جرأت بکنه امنیت مردم[بخواندی امنیت حکومت ولایت فقیه] را به خطر بندازه، قطعاً همکاران ما از روش عبور خواهند کرد.»
این سخنان به روشنی نشاندهنده نقشه حکومت برای سرکوب عریان است؛ هشداری که در آن «امنیت» بهانهای دروغین برای توجیه شلیک گلوله به سوی مردمی است که علیه ظلم و جنایت این حکومت به پا خاستهاند. اما تاریخ گواه است که هیچ دیکتاتوری با قتل و سرکوب نتوانسته در برابر اراده مردم دوام بیاورد. این تهدیدها نه تنها نشانه قدرت نیست، بلکه فریاد استیصال حکومتی است که پایههایش در حال فروپاشی است.
در همین زمینه
اعتراف رادان به حضور با لباس شخصی، ترس از خشم مردم یا فریبکاری؟
رادان در بخش دیگری از سخنانش به نکتهای عجیب اعتراف کرد: «من خیلی از شبها مردم دیدن نیمهشب یا غیره توی شوش و هرندی قدم زدم، با لباس شخصی. بله، برای این بود که ببینم اون ماموریت که به همکارانمون دادیم به شایستگی عمل کردن یا نه.» این ادعا که او با لباس شخصی در خیابانها پرسه میزند تا عملکرد مأمورانش را بررسی کند، چیزی جز فریبی ناشیانه نیست.
جنایتکاری که دستش به خون مردم آلوده است و در سرکوب اعتراضات، از جمله جنایات کهریزک و کشتار معترضان، نقش داشته، هرگز جرأت قدم زدن در میان مردمی را ندارد که خشم و نفرتشان از او و رژیمش به اوج رسیده است. واقعیت این است که رادان، گرفتار کابوس سرنگونی و ترس از انتقام مردم، شبها خواب آرام ندارد و این دروغها تلاشی مذبوحانه برای پوشاندن وحشت درونی اوست.
سرانجام رژیم سرکوبگر، سرنگونی حتمی است
حکومت خامنهای با به صحنه آوردن مهرههایی چون رادان، سعی دارد با ایجاد رعب و وحشت، جامعه انقلابی ایران را مهار کند. اما این تهدیدها و نمایشهای تلویزیونی تنها خنده مردم را برمیانگیزد، مردمی که دیگر از سرکوب و جنایت نمیهراسند. انقلاب در راه است و هیچ نیرویی نمیتواند مانع اراده جمعی برای آزادی شود.
اگر سرکوب میتوانست دیکتاتورها را نجات دهد، جهان امروز زیر سلطه دیکتاتور ها و ظالمان بود و آزادی به رویایی دستنیافتنی بدل میشد. رادان و اربابش خامنهای سخت در اشتباهند؛ سرنگونی این رژیم نه یک احتمال، بلکه یک قطعیت تاریخی است که با هر تهدید و جنایت، نزدیکتر میشود.







