در بامداد سهشنبه ۱۰تیرماه ۱۴۰۴، روستای گونیچ از توابع شهرستان خاش شاهد یکی از سیاهترین صفحات تاریخ معاصر خود بود. یورش بیرحمانه بیش از ۷۰خودروی نظامی و شخصی، به فرماندهی «رضا یلکزهی» معروف به رضا شیرازی، مسئول محلی اطلاعات سپاه، به این روستا، دستکم به کشته و زخمی شدن ۱۲زن بلوچ انجامید. این عملیات، که بدون هشدار قبلی و با هدف مستقیم خانه «حاجی باران بامری» طراحی شده بود، نه تنها نقض آشکار حقوق بشر، بلکه مصداق بارز جنایت علیه بشریت است. رضا شیرازی، با سابقهای مملو از اتهامات در قتلهای مشکوک شهروندان بلوچ، بار دیگر نام خود را به عنوان عامل اصلی این سرکوب ثبت کرد.
روایتی تکاندهنده از خشونت هدفمند
نیروهای امنیتی با یورش به خانه حاجی بارانی در روستای گونیچ، مادر خانواده را تحت بازجویی قرار دادند. هنگامی که این مادر غمدیده اعلام کرد فرزندش سالها پیش توسط همین نیروها کشته شده، با پاره کردن شناسنامه فرزندش و ضربات قنداق تفنگ به چانه و پیشانیاش پاسخ داده شد. این آغاز موجی از خشونت بود که زنان روستا را به خیابان کشاند. در حالی که تنها با پرتاب سنگ از خانههایشان دفاع میکردند، با شلیک گلولههای ساچمهای و سپس گلولههای جنگی روبهرو شدند. «خانبیبی بامری» با شلیک به ناحیه کلیه به شهادت رسید و «لالی بامری» با آسیب شدید کلیوی، پس از روزها مبارزه با مرگ در بیمارستان جان باخت. تهدید پزشکان توسط مقامات امنیتی برای جلوگیری از مرگ لالی و موج احتمالی اعتراضات، گواهی بر عمدی بودن این جنایت است.
قربانیان بیدفاع
از مادران بارداردر میان زخمیها، «ریحانه بامری»، دختر ۱۸ ساله باردار، به دلیل اصابت گلوله و ضربوشتم، جنین خود را از دست داد. این فاجعه، تنها بخشی از رنجی است که زنان و کودکان بیپناه روستای گونیچ متحمل شدند. روایت شاهدان حاکی از آن است که هیچ فرد مسلحی در روستا حضور نداشت و مردان در زمان حمله حضور نداشتند. تصاویر منتشرشده از کوچههای گونیچ، مملو از پوکه گلولههای جنگی، گاز اشکآور و خودروهای زرهی، گواهی زنده بر این جنایت سازمانیافته است.
در همین زمینه
خاش؛اعتراض زنان بلوچ در واکنش به قتل ظالمانه لالی بامری در روستای گونیچ
سؤالهایی بیپاسخ و اتهاماتی سنگین
ریشسفیدان بلوچ در جلسهای رسمی با مقامات استانی، با استناد به اطلاعات غلط امنیتی یا تسویهحسابهای بومی، یورش را زیر سؤال بردند. اگر هدف، خانهای متعلق به «تروریستها» بود، چرا هیچ مقاومتی رخ نداد و چرا عملیات به یک خانه محدود شد؟ این پرسشها، پرده از عمق توطئهای برمیدارد که توسط حکومت ولایت فقیه سانسور شده است. سرکوب هدفمند زنان و خانوادههای بیدفاع بلوچ، نه تنها نقض حقوق بشر، بلکه بخشی از سیاست سیستماتیک سرکوب اقلیتها در ایران است.
فریاد عدالتخواهی مطالبه هیئت حقیقتیاب
مردم روستای گونیچ و حامیان حقوق بشر، این حمله را جنایتی علیه بشریت میدانند و خواستار تشکیل فوری یک هیئت حقیقتیاب مستقل بینالمللی هستند. سکوت جامعه جهانی در برابر این فجایع، تنها به تکرار چنین جنایاتی دامن خواهد زد. یک کارشناسان حقوق بشر، تأکید میکند که بدون شفافیت و پاسخگویی، زخمهای عمیق این مردم التیام نخواهد یافت. زمان آن فرا رسیده که جهان صدای مظلومیت زنان بلوچ را بشنود و عدالت را به این دیار بازگرداند. عدالتی که با حمایت از تنها آلترناتیو انقلابی و سازمان یافته برای سرنگونی دیکتاتوری سلطنتی شیخ میسر خواهد شد.