انتشار اطلاعات محرمانه دانشجویان و موج تهدیدها
افشای اطلاعات خصوصی دانشجویان گامی درجهت سرکوب دانشجویان آزاده توسط عوامل حکومتی به یک رسوایی برای رسانه های حکومتی تبدیل شده است. رسانه حکومتی شرق در گزارشی در تاریخ ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ می‌نویسد: «اخوان المخبرین»، «کفتاریاب»، «زامبی‌یاب» و «داعشجو»؛ اینها نام برخی کانال‌های عوامل حکومتی در تلگرام است که هفته اخیر اقدام به انتشار اطلاعات شخصی دانشجویان کرده‌اند: «نام و نام خانوادگی، شماره تماس خانه و پدر و مادر، آدرس محل زندگی و حتی در بعضی موارد کد ملی».
دانشجویان می‌گویند: «پس از انتشار اطلاعات‌شان در کانال‌های مذکور، خود و خانواده‌هایشان با تماس‌هایی متعدد و پیام‌هایی تهدیدآمیز و توهین‌آمیز مواجه شده‌اند و بسیاری از آن‌ها مجبور به تغییر شماره‌ها و صفحات مجازی خود شده‌اند. پرسش اصلی این است که منبع این اطلاعات کجاست؟ چراکه چنین اطلاعاتی نمی‌تواند به‌راحتی در اختیار افراد قرار گیرد. با این حال، به نظر می‌رسد این اسناد در اختیار این سودجویان قرار گرفته است».
گزارش‌های منتشرشده از سوی شماری از دانشجویان و رسانه‌ها از گسترش افشای اطلاعات خصوصی دانشجویان و انتشار مشخصات شخصی آن‌ها در چند کانال تلگرامی حکایت دارد. این اطلاعات شامل شماره تماس، آدرس محل سکونت و اطلاعات خانوادگی است؛ داده‌هایی که به گفته دانشجویان تنها در فرم‌های رسمی دانشگاه‌ها ثبت شده است. پس از انتشار این اطلاعات، بسیاری از دانشجویان از دریافت پیام‌ها و تماس‌های تهدیدآمیز، از جمله تهدید به قتل، خبر داده‌اند.
تهدید مستقیم دانشجویان پس از انتشار اطلاعات
حسین، دانشجوی دانشگاه بهشتی، در گفت‌وگو با روزنامه حکومتی«شرق» گفته است:«پس از انتشار اطلاعات شخصی‌اش، شمار زیادی پیام تهدیدآمیز دریافت کرده است. به گفته او، برخی از این پیام‌ها حاوی توهین بوده و در برخی دیگر به او هشدار داده‌اند که در صورت حضور در دانشگاه جانش در خطر خواهد بود».
بیشتر بخوانید
در کوچه‌پس‌کوچه‌های ایران؛ گزارشهایی از بی رونق شدن نمایش‌های شبانه
این روایت تنها یکی از نمونه‌هایی است که در گزارش «شرق» منتشر شده است. دانشجویان دیگری نیز از تجربه‌های مشابه سخن گفته‌اند و تأکید کرده‌اند که انتشار اطلاعات شخصی، فضای روانی و امنیتی آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده است.
خانواده‌ها؛ هدف بعدی پس از افشای اطلاعات خصوصی دانشجویان
پیامدهای افشای اطلاعات خصوصی دانشجویان تنها به خود دانشجویان محدود نمانده است. خانواده‌های آنان نیز در مواردی با تماس‌های تلفنی و پیام‌های تهدیدآمیز مواجه شده‌اند. یاسی، دانشجوی دانشگاه تهران، به رسانه حکومتی «شرق» گفته است دو روز پس از انتشار اطلاعاتش، پدرش تماسی دریافت کرده که در آن فرد تماس‌گیرنده مدعی شده دخترش در حال انجام «فعالیت‌های خرابکارانه» است و از خانواده خواسته شده او را کنترل کنند.
به گفته این دانشجو، این تماس باعث افزایش نگرانی خانواده و فشار برای بازگشت او به شهر محل سکونتشان شده است. او توضیح داده است که خانواده‌اش از ابتدا نیز با ادامه تحصیل او در تهران موافق نبودند و اکنون این تماس‌ها نگرانی آن‌ها را تشدید کرده است.
منشأ اطلاعات؛ پرسش درباره امنیت داده‌های دانشگاهی
یکی از مهم‌ترین پرسش‌های مطرح‌شده در این پرونده، منشأ اطلاعات منتشرشده است. اطلاعاتی که در این کانال‌ها منتشر شده، شامل جزئیاتی است که معمولاً تنها در فرم‌های ثبت‌نام و پرونده‌های رسمی دانشگاه‌ها یا دیگر نهادهای مسئول نگهداری می‌شود.
همین موضوع باعث شده شماری از دانشجویان و فعالان دانشگاهی نسبت به نحوه دسترسی به این اطلاعات و امنیت داده‌های شخصی در دانشگاه‌ها ابراز نگرانی کنند. آنان خواستار روشن شدن منشأ انتشار این اطلاعات و پاسخگویی درباره نحوه حفاظت از اطلاعات محرمانه دانشجویان شده‌اند.
پرونده افشای اطلاعات خصوصی دانشجویان تنها به انتشار چند مشخصات فردی محدود نمی‌شود، بلکه به موضوع امنیت اطلاعات، حفظ حریم خصوصی و پیامدهای ناشی از تهدید دانشجویان و خانواده‌های آنان گره خورده است. روایت‌های منتشرشده نشان می‌دهد این رخدادها نگرانی‌های گسترده‌ای را درباره امنیت فضای دانشگاهی و حفاظت از اطلاعات شخصی دانشجویان ایجاد کرده است.
