در کوچههای تنگ شهر، مردی میانسال با پرایدی فرسوده ایستاده بود. بنزین تمام کرده بود و جایگاه شلوغ. به یاد آورد شش سال پیش، وقتی خبر افزایش قیمت بنزین نیمهشب آمد، چطور آتش خشم مردم زبانه کشید. حالا دوباره شایعه نرخ جدید میپیچد، اما او فقط به نان شب فکر میکند. رژیم حاکم بر ایران وعده های توخالی میدهد، اما مردم میدانند پایان داستان همیشه سرکوب است.
افزایش قیمت بنزین بار دیگر بر سر زبانهاست دولت پزشکیان با کسری بودجه عظیم دست و پنجه نرم میکند. دولت پزشکیان از ترس قیام مردم، علناً افزایش قیمت بنزین را رد میکند، اما جلسات پنهان ادامه دارد. این تناقض، ریشه در ناکارآمدی ساختاری در نظام اقتصادی دارد.
شش سال پیش، در بامداد ۲۴ آبان ۹۸، دولت روحانی قیمت بنزین را ناگهانی بالا برد. بنزین سهمیهای ۱۵۰۰ تومان و آزاد ۳۰۰۰ تومان شد. مردم به خیابان ریختند. اعتراض سراسری شکل گرفت، اما رژیم با کشتار ۱۵۰۰ نفر آن را سرکوب کرد. هیچ مسئولی مسئولیت نپذیرفت. همه به دنبال شریک جرم بودند.
امروز، افزایش قیمت بنزین دوباره مطرح است. ناترازی انرژی رژیم را فلج کرده است. مصرف روزانه بنزین ۱۳۲ میلیون لیتر، تولید پالایشگاهی ۱۱۰ میلیون لیتر. کمبود ۲۲ میلیون لیتر روزانه، واردات را اجبار میکند. خودروهای فرسوده بنزین را میبلعند و آلودگی تولید میکنند.
دولت پزشکیان قول داده مردم را غافلگیر نکند. وزیر نفت تکرار میکند: فعلاً افزایشی نیست. اما دبیر کمیسیون انرژی مجلس از نرخ سوم خبر میدهد. پیشنهاد: ۶۰ لیتر ۱۵۰۰ تومان، ۱۰۰ لیتر ۳۰۰۰ تومان، مازاد ۷۵۰۰ تومان یا بیشتر.
این سناریوها، یارانه پنهان را حفظ میکند اما فشار را بر میاندرآمدها افزایش میدهد. قاچاق ۳۰ میلیون لیتر روزانه، رژیم را وادار به کنترل میکند. اما افزایش قیمت بنزین، تورم را فراگیر میکند. حمل و نقل گران، همه کالاها را تحت تأثیر قرار میدهد.

بازگشت به آبان ۹۸؛ درسهای فراموششده
آبان ۹۸، نظام حاکم مردم را غافلگیر کرد. تصمیم سران سه قوه، بدون اطلاعرسانی. اعتراضات از بنزین شروع شد، اما به خشم انباشته از فقر و سرکوب رسید. رژیم با گلوله پاسخ داد. ۱۵۰۰ کشته، هزاران زخمی و زندانی.
حالا، افزایش قیمت بنزین در جلسات کارشناسی بررسی میشود. گزینهها: بنزین سوپر وارداتی ۴۰ تا ۶۰ هزار تومان برای لوکسها. یا نرخ عمومی ۵ تا ۷ هزار تومان. اما محتملترین، نرخ سوم ۷۵۰۰ تومان.
رژیم ادعا میکند ۹۵ درصد مردم با سهمیه فعلی تأمین میشوند. اما این آمار، واقعیت فرسودگی ناوگان و وابستگی به خودرو شخصی را پنهان میکند. حمل و نقل عمومی توسعه نیافته است. افزایش قیمت بنزین، دهکهای پایین را خرد میکند.

پزشکیان قیمت تمامشده را ۸ تا ۹ هزار تومان اعلام کرد، معاونش ۳۴ هزار تومان. کارشناسان مستقل: ۱۰۰ هزار تومان. اما رژیم جرأت آزادسازی ندارد. تجربه هدفمندی یارانهها شکست خورده است. اگر ادامه مییافت، امروز بنزین ۲۰ هزار تومان بود.
مقایسه بنزین با آب معدنی از سوی پزشکیان، یک مغالطه آشکار است. بنزین کالای واسطهای با کشش ارزشی پایین، آب معدنی کالایی با کشش بالاست. افزایش قیمت بنزین، تورم زنجیرهای میآورد. رژیم این را میداند، اما کسری بودجه فشار میآورد.
افزایش قیمت بنزین، جرقه قیام دیگری است. مردم خسته از تورم ۴۰ درصدی، فقر و سرکوب مداوم هستند. نظام ولایت فقیه با وعدههای توخالی، زمان میخرد. اما تاریخ می تواند تکرار شود. آبان ۹۸ فراموش نشده است. هر افزایش قیمتی، خشم مردم را شعلهورتر میکند.
سناریوهای پنهان و تناقضات آشکار
سازمان برنامه، نرخ سوم را ترجیح میدهد. اما این طرح ها، بحران را حل نمیکند. ناترازی انرژی ادامه دارد. کمبود گاز و برق، صنایع را تعطیل میکند.
افزایش قیمت بنزین، نظام غرق در بحران های متوالی و نفس گیر را نجات نمیدهد. فقط مردم به جان آمده را فقیرتر میکند. قیام آبان، یک هشدار بود اما خامنهای و باندهای حاکم بر منابع کشور گوششان بدهکار نیست. حالا دوباره، شمارش معکوس شروع شده است: افزایش قیمت بنزین: آبانی آتشین تر.
آرمین بهاری
منابع:
اکوایران، ۲۳/۸/۱۴۰۴
خبرآنلاین، ۱۴/۸/۱۴۰۴
روزنامه جوان (تحلیل مقایسه بنزین و آب معدنی)،۳/۸/۱۴۰۴
بهار نیوز، ۱۹/۸/۱۴۰۴
خودرو خبر، ۲۳/۸/۱۴۰۴








خدایا نسل این بی عرضه ها رو نابود بفرما. از ماست که بر ماست.
خاک ،دریا، و
معادن را فروختن جیبشان پر نشده ،با بنزین هم پر نمیشه ، اینا ایرانی نیستن فقط کمر به نابودی ایران بستن