اعتراف وقیحانه معاون شهرداری تهران به تغییر کاربری قطعه ۴۱ بهشت زهرا
شهرداری تهران در یک اعتراف وقیحانه اعلام کرد که قطعه ۴۱بهشت زهرا را به پارکینک تبدیل کرده است. این قطعه مدفن هزاران زندانی اعدام شده مجاهد و مبارز در سال ۶۰ است.
مقاومت ایران روز ۲۰ مرداد ۱۴۰۴ اعلام کرد که قطعه ۴۱ بهشت زهرا، محل دفن هزاران شهید مجاهد خلق که در سال ۱۳۶۰ به دست دژخیمان خمینی به شهادت رسیدند، تخریب و صاف شده است. این نهاد تأکید کرده است که از بین بردن آثار نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت، مشارکت در این جنایت‌های سبعانه به شمار می‌رود.
هشت روز پس از این اطلاعیه، در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۴۰۴، داود گودرزی، معاون شهردار تهران، در یک توجیه و اعتراف بی‌شرمانه اعلام کرد: «قطعه ۴۱ همین‌طوری مانده بود و ما نیاز به پارکینگ داشتیم، از مسئولان مجوز گرفتیم و آن را تبدیل به پارکینگ کردیم» (سایت دیده‌بان ایران – ۲۸ مرداد ۱۴۰۴). این اعتراف وقیحانه، دخالت بالاترین مقام‌های حکومتی برای محو آثار جنایت علیه بشریت را نشان می‌دهد. واژه «مسئولان» در فاشیسم دینی به طور ضمنی اشاره‌ای به خامنه‌ای یا مقام‌های نزدیک و مرتبط با او دارد.
در همین زمینه
تخریب قطعه ۴۱ بهشت زهرا؛ تداوم نسل‌کشی و پاک‌سازی شواهد جنایت
قطعه۴۱بهشت زهرا مدفن هزاران مجاهد
مقاومت ایران پیش از این بارها اعلام کرده بود که رژیم به‌طور سازمان‌یافته درصدد نابودی مزار شهیدان دهه ۶۰ است. در اطلاعیه ۶ تیر ۱۳۹۶ دبیرخانه شورای ملی مقاومت آمده بود: «رژیم آخوندی در تبریز به تخریب مزار مجاهدین اعدام شده در دهه ۶۰ و به‌ویژه شهیدان قتل‌عام سال ۶۷ در گورستان وادی رحمت دست‌زده است. تاکنون مزار ۷۵ تن از شهیدان از جمله شهید اکبر چوپانی و ثریا ابوالفتحی که در حالی‌که باردار بود اعدام شد، تخریب شده است».
این اطلاعیه همچنین تصریح کرده بود: «ماه گذشته در مشهد نیز گورهای جمعی شهیدان مجاهد خلق در گورستان بهشت رضا تخریب شد. همچنین در اهواز دژخیمان به‌منظور از بین بردن مزارهای شهیدان اقدام به تعریض جاده کردند. در جریان خاکبرداری از زمین‌های انتهای فاز ۲ پادادشهر و بلوار بنکدار اهواز آثار اجساد تلنبار شده در یک گور جمعی که با سیمان پوشیده شده بود، نمایان شد. عوامل رژیم به‌سرعت گورهای جمعی را با خاک پوشاندند و به عملیات تعریض خیابان ادامه دادند».
جنایت علیه بشریت
در اطلاعیه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ نیز آمده بود: «فاشیسم دینی حاکم بر ایران در یک جنایت ضدانسانی قصد دارد با نابود کردن مزار شهیدان قتل‌عام سال ۱۳۶۷ در گورستان خاوران، آثار این جنایت بزرگ علیه بشریت را محو سازد».
پروفسور جاوید رحمان، گزارشگر وقت ملل متحد درباره وضعیت حقوق‌بشر در ایران، در گزارش خود در تاریخ ۲۷ تیر ۱۴۰۳، اعدام‌های سال ۱۳۶۰ را مصداق «جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی» توصیف کرده و از کشورهای عضو سازمان ملل متحد خواسته بود تا از صلاحیت قضایی جهانی برای تحقیق، صدور حکم بازداشت و تعقیب افراد دست‌اندرکار این جنایت استفاده کنند. وی همچنین تأکید کرد کسانی که دستور ارتکاب این جنایت‌ها را داده و یا ادامه دادند، همچنان در حکومت باقی مانده‌اند.
مقاومت ایران با تأکید بر اینکه تخریب مزارهای شهیدان به دستور خامنه‌ای و دیگر سردمداران رژیم صورت می‌گیرد و با استناد به قوانین بین‌المللی که نابود کردن آثار نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت را به‌مثابه ادامه و مشارکت در این جنایت‌ها می‌داند، ملل متحد و ارگان‌های ذیربط را به اقدام فوری برای جلوگیری از ادامه تخریب مزار شهیدان و قرار دادن مسئولان این جنایت‌های سبعانه در برابر عدالت فراخواند.
