کارکنان صنعت نفت شرکت نفت و گاز پارس (POGC) در منطقه عسلویه، سایت۱، به منظور بیان نارضایتی و درخواست‌های خود دست به تجمع اعتراضی زدند. این تجمع به منظور رسیدن به خواسته‌ها و مطالباتی بود که این کارکنان معتقدند توسط حکومت آخوندی نادیده گرفته شده و محقق نمی‌شود. اعتراضات کارکنان صنعت نفت به ویژه در این منطقه، بازتابی از نارضایتی گسترده‌ای است که نسبت به شرایط کاری و حقوقی خود دارند.
حذف سقف حقوق ظالمانه و ناعادلانه کارکنان صنعت نفت
از جمله مطالبات اصلی کارکنان صنعت نفت POGCحذف سقف حقوق ظالمانه و ناعادلانه در مناطق عملیاتی صنعت نفت است. آنها بر این باورند که این سقف حقوق موجب بی‌عدالتی و تبعیض شده و فشار اقتصادی زیادی را به کارکنان وارد کرده است. همچنین تفکیک مشاغل به تخصصی و پشتیبانی از دیگر مسائلی است که اعتراض کارکنان را برانگیخته است. آنها این اقدام را عاملی برای ایجاد تفرقه و تحقیر کارکنان می‌دانند و خواستار رفع این تبعیض هستند.
در همین زمینه
اصلاح کف حقوق کارکنان صنعت نفت
دیگر خواسته‌های کارکنان صنعت نفت شامل تاثیر مبلغ آیتم ترمیم حقوق بر کلیه مؤلفه‌های پرداخت بر اساس بخشنامه جدید سازمان اداری و استخدامی، حذف کامل سقف بازنشستگی و پرداخت کامل سنوات بر اساس آئین‌نامه نفت، و عدم ادغام صندوق بازنشستگی صنعت نفت با سایر صندوق‌های ورشکسته بازنشستگی است. کارکنان همچنین اصلاح کف حقوق برای کارکنان جدیدالاستخدام و بازگرداندن مالیات‌های اضافه اخذ شده در سال‌های اخیر را نیز درخواست کرده‌اند.
پزشکیان مصداق بی عدالتی و بی‌انصافی
یکی از مهمترین مطالبات آنها اجرای کامل ماده ۱۰ و عودت بک پی از سال ۱۳۹۳ است. کارکنان معتقدند که این مطالبات، حقوق اولیه آنها بوده و باید توسط دولت به‌صورت کامل اجرایی شود. در تجمع اعتراضی، کارکنان شرکت نفت و گاز پارس با در دست داشتن پلاکاردهایی، به پزشکیان، اعتراض خود را ابراز کردند. آنها اعلام کردند که شعار احقاق حق، عدالت و انصاف که از سوی ایشان مطرح شده، با اجرای سقف حقوق در مناطق عملیاتی صنعت نفت در تضاد است و مصداق بی‌عدالتی و بی‌انصافی است.
این تجمع اعتراضی کارکنان صنعت نفت، نشان‌دهنده نارضایتی عمیق آنها از وضعیت فعلی و بی‌توجهی حکومت خامنه‌ای به خواسته‌های مشروع آنهاست. هم اکنون در شهرهای ایران سایر اقشار مردم در اعتصاب و اعتراض بسر می‌برند. از جمله پرستاران شریف که رنج‌های بسیاری را از بابت بی‌عدالتی متحمل می‌شوند. آنچه مسلم است اعتراض حق طبیعی همه اقشاری است که ستم این حکومت را لمس می‌کنند و کارد به استخوانشان رسیده است.
اقشار مردم ایران در شرایطی از ستم و جور رهایی خواهند یافت که یک حکومت مردمی قدرت سیاسی را به دست گیرد. حکومتی مبتنی بر آراء مردم با ویژگی‌های مردمی و دموکراتیک که جامعه ایران بخصوص اقشار زحمت‌کش را از یوغ ستم و استثمار نجات دهد. کارگران زحمت‌کشی که سختی کار را تحمل می‌کنند باید زندگی شایسته و در آسایش و رفاه باشند که در شرایط فعلی از آنها توسط حکومت خامنه ای دریغ شده است.
