بازنشستگان و کشاورزان پیشاپیش اعتراضات
در ادامه اعتراضات به تشدید مشکلات معیشتی و اقتصادی، روز یکشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۵، موجی از تجمعها و اعتراضات صنفی و اجتماعی در شهرهای مختلف ایران برگزار شد. بازنشستگان، کشاورزان، مالباختگان و جوانان جویای کار در این اعتراضات، نسبت به وضعیت معیشتی، پرداختنشدن مطالبات، مشکلات درمانی، بیکاری و بیپاسخ ماندن خواستههایشان اعتراض کردند.
در تهران، بازنشستگان تأمین اجتماعی مقابل سازمان تأمین اجتماعی تجمع کردند و نسبت به کاهش قدرت خرید، وضعیت معیشتی و عملنشدن به وعدههای مسئولان اعتراض داشتند. تجمعهای مشابهی نیز در اهواز، رشت و شوش برگزار شد. بازنشستگان در اهواز خواستار افزایش مستمری متناسب با تورم، اجرای کامل همسانسازی، پرداخت معوقات و برخورداری از خدمات درمانی رایگان شدند. در رشت نیز بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی نسبت به دریافتی پایین، مشکلات معیشتی و آنچه فساد و بیتوجهی مسئولان میدانند، اعتراض کردند.
مردم علیه جنگ ویرانگر خارجی شعار دادند
در اصفهان، بازنشستگان فولاد و ذوبآهن با راهپیمایی از دروازه دولت به سمت استانداری، نسبت به مشکلات بیمهای و معیشتی اعتراض کردند. اجرای واقعی همسانسازی حقوق، پرداخت مطالبات و معوقات و تأمین خدمات درمانی از جمله خواستههای آنان بود.
همزمان، گندمکاران نسبت به پرداختنشدن یا پرداخت قطرهچکانی مطالبات خرید تضمینی محصول خود اعتراض داشتند و خواستار دریافت بهموقع پول گندمهای تحویلشده شدند.
بیشتر بخوانید
در مشهد نیز مالباختگان سهام شرکت «فجر بهمن» مقابل دادگستری تجمع کردند و خواستار تعیین تکلیف سرمایههای خود، رسیدگی قضایی، بازگرداندن اصل سرمایه و خسارتها و روشن شدن وضعیت پروژههای مسکونی و زمینهای بلاتکلیف شدند. در تهران نیز مالباختگان «اکسکوینو» با مطالبه بازگشت سرمایههای خود و پاسخگویی مسئولان تجمع کردند.
در خوزستان، جوانان جویای کار روستاهای موران و عمیشیه بار دیگر مقابل شرکت کشت و صنعت نیشکر دعبل خزاعی تجمع کردند. بر اساس گزارشهای منتشرشده، نیروهای نظامی، امنیتی و حراستی با تجمعکنندگان درگیر شدند و تیراندازی هوایی نیز گزارش شده است. اهالی دو روستا نیز برای جلوگیری از بازداشت جوانان معترض در محل حاضر شدند؛ گزارشها از ضبط تلفن برخی معترضان و بازداشت چند نفر حکایت دارد.
در مجموع، شعارهای معترضان حول محور معیشت، پرداخت مطالبات، درمان، اشتغال و اعتراض به وعدههای بینتیجه بود؛ از جمله: «فریاد، فریاد؛ از این همه بیداد»، «وعده و وعید کافیه؛ سفره ما خالیه»، «از جنگ بیزاریم؛ معیشت هم نداریم»، «کشور پردرآمد، چه بر سر تو آمد»، «درمان رایگان، حق مسلم ماست» و «اتحاد، اتحاد، رمز پیروزی ماست».
