استراتژی کلان تلفات انسانی با کرونا– تیک تاک قیام
در حالی که کرونا همچنان در سطح جهانی قربانی می‌گیرد و هنوز هیچ دارویی برای آن پیدا نشده، همه دولتمردان دنیا، تمامی تلاش خود را برای کنترل و مهار این ویروس بکار گرفته‌اند و بودجه‌های کلان و ذخائر استراتژیک کشورشان را برای سلامت شهروندانشان به میدان آورده‌اند. اما علی‌رغم همه توصیه‌های سازمان بهداشت جهان و همه تجربیات دولتها، رژیم آخوندی به اقداماتی دست می‌زند که درست برعکس است و خود رژیم، عامل گسترش هر چه بیشتر بیماری در سطح کشور شده است. چنین سیاستی نا‌آگاهانه نیست و خامنه‌ای فرصت را غنیمت گیر آورده است تا با گرفتن کلان تلفات انسانی توسط کرونا، جلوی هرگونه شورش و قیامی را بگیرد. زیرا هر روز که می‌گذرد تیک تاک قیام با صدایی بلندتر بگوشش می‌رسد.
خمینی جنگ را یک «نعمت الهی» می‌دانست که در زیر پوش آن سعی می‌نمود همه نیروهای سیاسی و رقیب را از صحنه سیاسی ایران حذف نماید. به همین دلیل، خمینی شرکت در جنگ را واجب‌ترین واجب‌ها اعلام نمود و برای ۸سال آن جنگ ضد میهنی را با عراق ادامه داد. شعارهای مردم فریب «قدس از طریق کربلا» و «ادامه جنگ تا رفع فتنه از عالم»، از جمله شعارهای دروغین وضد ملی خمینی بود. زیرا مشکل او وجود فتنه در عالم نبود و تنها به بقای خودش می‌اندیشید. خمینی با چنین استراتژی ضدملی و ضد مردمی، یک میلیون از جوانان و شهروندان کشور را به تنور جنگ ریخت و ۲میلیون معلول و مجروح و ۴میلیون نفر آواره برجای گذاشت.
در طینت ضد انسانی خمینی و تلاش جنایتکارانه‌اش برای حفظ نظام بهر قیمت، کافیست که به گفته‌های خمینی در ماههای پایانی جنگ توجه کنیم که می‌گفت: «اگر این جنگ ۲۰سال هم طول بکشد، ما ادامه خواهیم داد. ما تا آخرین خشت خانه‌ها در تهران خواهیم جنگید». برای خمینی جان هیچ‌کس مهم نبود و حتی دانش‌آموزان را هزارهزار راهی جبهه‌ها می‌نمود تا بعنوان سربازان یکبار مصرف از آنها استفاده نماید. او در طول جنگ ۴۴۰هزار دانش آموز را به خط مقدم فرستاد و قربانی بازکردن میدانهای مین نمود.
خامنه‌ای و روحانی نیز بعد از تعطیلی‌های عید تصمیم گرفتند بهر قیمت که شده، فعالیت‌های اقتصادی کشور را راه اندازی کنند. برای اجرای این تصمیم‌گیری، هیچ توصیه‌ای از طرف هیچ کس پذیرفته نشد. علیرضا زالی، فرمانده عملیات ستاد مقابله با کرونا در تهران، در روز ۱۹فروردین گفت: «در هفته آینده با تعداد بیشتر مبتلایان رو به رو خواهیم بود و هرگونه شتابزدگی ما را با بحران جدید مواجه می‌کند».
سازمان نظام پزشکی کشور در بیانیه‌ای ضمن اعلام نگرانی درباره برداشتن محدودیت ترددها و بازگشایی مشاغل اعلام کرد: «بدون در نظر گرفتن لوازم علمی و اجرایی این طرح، زحمات گذشته همه مردم و مسئولین و کادر پزشکی به هدر رفته و تهدیدهای جدی در مورد اوج گرفتن مجدد بیماری پیش‌رو خواهد بود».
تدروس ادهانو رئیس سازمان بهداشت جهانی در روز ۱۶فروردین به همه کشورها هشدار داد که: «برای برداشتن قرنطینه عجله نکنند؛ زیرا تعجیل در لغو این تدابیر، موجب سقوط شدید‌تر اقتصاد کشورها و افزایش شمار مبتلایان و جان‌باختگان کرونا خواهد شد».
میزان هشدارها از طرف مقامات بیمارستانی و نمایندگان مجلس و دیگر مسئولان مختلف حکومتی، به اندازه کافی گویای غلط بودن این تصمیم و بردن تمام آحاد جامعه به قلب فاجعه است. اما چرا خامنه‌ای و روحانی مصمم به اجرای این تصمیم هستند؟
روزنامه حکومتی جهان صنعت در روز ۲۵فروردین در مطلبی تحت عنوان «دولت سرگردان بین نان و جان» خبر از وقوع یک فاجعه انسانی بزرگ در سطح کشور می‌دهد که علاوه بر گرفتن جان بسیاری از مردم ایران، دامنه این فاجعه به سایر کشورهای خاورمیانه، آسیا، اروپا و سراسر جهان سرایت خواهد کرد.
این روزنامه با یک حساب سرانگشتی می‌نویسد: «۳۲میلیون نفر از جمعیت ۸۵میلیون نفری ایران، حاشیه‌نشین هستند و اکنون جمعیت حاشیه‌نشین تهران حدود ۱۱میلیون نفر برآورد می‌شود. ارگان‌های رسمی دولتی فاقد برنامه مشخص و کارآمدی هستند و حتی در شرایطی که هیچ نگاه واقع‌بینانه‌ای به موضوع کرونا و اقشار آسیب‌‌پذیر وجود ندارد، دولت جمهوری اسلامی ایران، کرونا را تبدیل به معضلی امنیتی کرده است». در ادامه مطلب این روزنامه آمده است: «آیا دولتی که امروز از بین پارادوکس «نان و جان»، «نان» را انتخاب کرده است، واقف به تبعات این اقدام و تصمیم خود است؟ آیا مجموعه نظام می‌داند که در صورت تداوم سیاست‌های فعلی، آمار مبتلایان در کشور به رقم غیرقابل باوری خواهد رسید؟»
مسلما خامنه‌ای و روحانی نسبت به عواقب این تصمیم خود آگاه هستند و کاملا آگاهانه چنین تصمیم جنایتکارانه و ضدملی را گرفته‌اند. زیرا برای خامنه‌ای، همچون خمینی که جنگ را «نعمت الهی» می‌دانست، بحران کرونا یک فرصت است. اکنون خامنه‌ای با استراتژی کلان تلفات انسانی با کرونا می‌خواهد به غرب تحمیل نماید که تحریمها را بردارند.
این روشن است که خامنه‌ای اکنون به اندازه کافی دلار و سرمایه ذخیره دارد که بتواند برای چند ماه قرنطینه خانگی را ادامه داده و حقوق و معیشت روزانه مردم را تامین نماید. اما درد اصلی خامنه‌ای درد سرنگونی است. وی بخوبی می‌داند که تا از پروژه ساخت بمب اتمی و دخالت در کشورهای منطقه دست برندارد، این تحریمها ادامه خواهد داشت و اقتصاد پوسیده کشور بزودی فرو خواهد پاشید. مسلما با بحرانی‌تر شدن وضع معیشتی میلیونها نفر از مردم فقیر کشور، شعله‌های قیام دوباره زبانه خواهد کشید و ارتش گرسنگان دیگر به آنها مجالی برای ماندن نخواهد داد.
به همین دلیل باید گفت خامنه‌ای می‌داند که بمب اجتماعی، در لحظه موعود عمل خواهد کرد. به همین خاطر مانند گذشته و بسا بیشتر از آن، تمام هم و غم خود را صرف سرکوب، دمیدن در کوره اتمی، ساخت موشک و حفظ نیروهای سرکوبگر خود می‌کند. او بر آن است تا با انداختن کرونا به جان مردم بی‌پناه، آن را به عامل بقای خود و ضدسرنگونی تبدیل نماید. اما مردم ایران و پیشتازانش برآنند تا کرونا را به جان خود او بیندازند و بزرگترین شورش تاریخ ایران را برای جارو کردن او و رژیمش از ایران رقم بزنند؛ و چنین خواهند کرد. صدای تیک‌تاک بمب اجتماعی، اکنون رساتر از هر گاه به گوش می‌رسد.
