از دانشگاه تهران تا میدان انقلاب، دانشجویان و مردم دست به تظاهرات زدند. آنها شعار می‌دادند: «مرگ بر دیکتاتور». حرکتی که می‌تواند تهران را برای بار دیگر به بزرگترین شهر شورشی جهان تبدیل کند.
حدفاصل سردر دانشگاه تهران تا میدان انقلاب محل تجمع و اعتراض دانشجویان و شهروندانی بود که به آنها پیوسته بودند. روز ۱۰ دی برای بار دیگر دانشگاه تهران پرچم قیام را برافراشته کرد؛ این‌بار اعتراض به جانباختن دانشجویان واحد علوم و تحقیقات بود؛ و دانشجویان دانشگاه تهران به صحنه آمدند تا همبستگی خود را با تجمع اعتراضی دانشجویان علوم و تحقیقات، در سومین روز آن اعلام کنند.
این نقطه از تهران همیشه نخستین جایی بوده است که فریاد اعتراض مردم در آن شنیده شده است؛ آخر دانشگاه تهران همیشه سنگر آزادی بوده است.
همزمان در شمال غرب تهران دانشجویان علوم و تحقیقات سومین روز اعتراض خود را آغاز کردند؛ به این ترتیب تهران در مرکز و قلب آن یعنی از دانشگاه تهران تا میدان انقلاب و در شمال غرب آن با حضور دانشجویان فریاد اعتراضش علیه خلافت اسلامی! را بلند کرد.
در ابتدای تیرماه پس از آنکه نخستین هسته تظاهرات کار خود را از چهارراه جمهوری-حافظ آغاز کرد؛ اعتراضات راه خود را به جنوب شهر و بازار تهران گشود؛ در ادامه اما به شمال شرق تهران یعنی خاک سفید و جوادیه تهران پارس کشیده شد؛ در آن روزهای تهران به بزرگترین شهر شورشی جهان تبدیل شد؛ این‌بار نیز جرقه‌هایی در نقاط مختلف تهران در حال درخشیدن است که می‌تواند به سرعت علیه خلافت اسلامی! و پاسدارانش شعله‌ور شود.
دانشجویان دانشگاه تهران و سایر دانشجویانی که به تظاهرات از دانشگاه تهران تا میدان انقلاب پیوسته بودند شعار می‌دادند: «نترسید، نترسید ما همه با هم هستیم» و اضافه می‌کردند: «نه تهدید، نه زندان دیگر فایده ندارد» هرچند پاسخ پاسداران با تهاجم و پرتاب گاز اشک‌آور سعی در پراکنده کردن مردم داشتند؛ اما شعار دهندگان با شعار «بی‌شرف، بی‌شرف» به صراحت اعلام کردند که درباره سپاه چگونه می‌اندیشند.
