نگاهی به فرایند دگردیسی فاشیسم موروثی در ایران
در سالگرد قیام حماسی و خونین آبان ۹۸ هستیم؛ روزهایی که ۱۵۰۰ جان شیفته، سنگفرش‌های خیابان را رنگین کردند تا کلیت فاشیسم دینی را به لرزه درآورند.
فاشیسم مذهبی از سال ۶۰ در مقابل خود یک نیروی مقاومت سازمان‌یافته و جان برکفی را می‌یابد که نه زندان و شکنجه و اعدام توانست آن را از پا در آورد و نه تبلیغات و شیطان‌سازی. در تمامی نبرد خونینی که در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ و تا اواخر ۹۰ جریان داشت فاشیسم مذهبی یک سو بود و این مقاومت سازمان یافته‌ی جبهه خلق در سوی دیگر. مدعی دیگری در این میان نبود. اگر هم بود آن قدر برق شمشیر نبرد اصلی خیره کننده بود که مدعیان دیگر وارد میدان نمی‌شدند.
تا اینکه قیام‌های خونین دهه ۹۰ در ایران آغاز شد. اکنون روشن شده بود که سراشیب فاشیسم مذهبی حاکم آغاز شده است. کم‌کم فرصت طلبان سربرآوردند. فاشیسم موروثی سلطنتی در چنین فضایی بود که اعلام حیات کرد. اما این تنفس مصنوعی فاشیسم موروثی در خدمت بقای فاشیسم مذهبی بود و نه نفی آن . این روایتی است که در این مجال به آن می‌پردازیم:
در آبان ۹۸ مقاومت ایران با شعار «آتش جواب آتش» به میدان آمد، اما جریان سلطنت‌طلب و شخص «بچه شاه» جوانان را به «خشونت‌پرهیزی» دعوت می‌کرد و مقاومت را به خشونت‌طلبی متهم می‌ساخت! ماهیت این جریان چه بود؟ چرا چنین تضادی در آن قیام وجود داشت و چه چیزی در قیام‌های بعدی تغییر کرد؟
برای فهم این تضاد، نیازی به تحلیل‌های پیچیده نیست؛ کافی است به اعترافات پر از وحشت خود علی خامنه‌ای در همان روزها نگاه کنیم.
خامنه‌ای در دی‌ماه ۹۸ با وحشت و صراحت به نقش مقاومت سازمان‌یافته اعتراف کرد و گفت: «یک کشور کوچک اما شریر در اروپا، یک عنصر آمریکایی با یک تعداد ایرانی مزدور، جمع شدند دور هم برنامه‌ریزی کردند… این عمال دشمن همان برنامه را اجرا کردند؛ آتش بزنند، ویران کنند و جنگ راه بیندازند!»
پاسدار سلامی، سرکرده کل سپاه هم با لکنت گفت: “باور کنید ما در یک جنگ بزرگ جهانی هستیم! “
رژیم در آبان ۹۸ در یک قدمی سرنگونی بود و صراحتاً اعتراف کرد که تنها کابوسش، نیروی سازمان‌یافته و قهر انقلابی مردم است. اما دقیقاً در همین نقطه، «بچه شاه» چه کرد؟ او با ژست «خشونت‌پرهیزی»، در واقع یک کادوی آرام‌بخش به ماشین کشتار خامنه‌ای داد!
جوانی که سینه‌اش هدف تک‌تیرانداز سپاه است، حق دفاع مشروع دارد. اما بچه شاه جوانان ما را از دفاع بازمی‌داشت تا اسکلت سپاه و نیروهای سرکوبگر را برای فردای خیالی خودش حفظ کند! او از قهر انقلابی می‌ترسید، چون ارثیه‌ی پدرش (ساواک) هم با همین قهر انقلابی در سال ۵۷ به زباله‌دان تاریخ رفت.
چرخش مداری فرزند یک دیکتاتور
همان بچه شاه که در سال ۹۸ جوانان را به خشونت پرهیزی دعوت می‌کرد، در سال ۴۰۴ به آمریکا و اسراییل التماس می‌کرد که ایران را بمباران کنند.
این چرخش، کثیف‌ترین نوع «شارلاتانیزم سیاسی» است. این تناقض نشان می‌دهد که او هیچ پرنسیپ انسانی و ملی ندارد.
چرا التماس بمباران می‌کرد؟ چون قدرت این جریان کاملاً فیک و پوشالی است. وقتی او در داخل ایران نیروی میدانی و «کانون شورشی» نداشت، وقتی دروغ پیوستن «۵۰ هزار پاسدار با کیوآرکد» رسوا شود و حتی دلقک‌های گارد جاویدانش را در اروپا گردن نگیرد، مجبور می‌شود به بیگانه التماس کند!
این دقیقاً «پروژه استعماری چلبی‌سازی» است. بچه شاه می‌خواست قدرت‌های خارجی با بمب‌افکن‌هایشان خیابان‌های ایران را شخم بزنند، تا او بدون دادن قطره‌ای خون، سوار بر تانک‌های بیگانه در تهران پیاده شود و تاج سلطنت را بر سر بگذارد!
این دی‌ان‌ای (DNA) خاندان پهلوی است. پدربزرگش (رضاخان) با کودتای ۱۲۹۹ انگلیس بر سر کار آمد؛ پدرش (محمدرضا) با کودتای ننگین ۲۸ مرداد سیا و انگلیس بر تخت نشست. حالا پسر هم می‌خواست با «بمباران انسان‌دوستانه!» به همان قدرت مطلقه برسد.
چرا رضا پهلوی طرفدار راه حل سوم شد؟
به روزهای اخیر و تحولات پس از انتخابات آمریکا که نگاه کنیم متوجه می‌شویم که ترامپ اعلام کرد که “ما به دنبال جنگ در ایران نیستیم”.
حالا بچه شاه که سایه‌ی جنگ خارجی را دور می‌بیند، دوباره تغییر لحن داده و اخیراً می‌گوید: “من هم با مماشات مخالفم، هم با جنگ خارجی؛ راه‌حل من راه‌حلِ سوم است!”
این دیگر دزدی در روز روشن و «سرقت ادبیِ سیاسی» است!
روشنفکران و اهل سیاست در سراسر جهان می‌دانند که استراتژی «راه‌حل سوم»، مانیفست انحصاری و تاریخی شورای ملی مقاومت و خانم مریم رجوی است. مقاومت ایران دو دهه پیش در برابر جهان اعلام کرد: “نه مماشات با رژیم، نه جنگ خارجی؛ بلکه راه‌حل سوم: سرنگونی به دست مردم و مقاومت سازمان‌یافته‌ی ایران”.
بیشتر بخوانید
حالا بچه شاه چرا به این سرقت وقیحانه دست زده؟ چون یتیم شده است!
او تمام تخم‌مرغ‌هایش را در سبد بیگانگان و وقوع یک جنگ ویرانگر گذاشته بود. وقتی این تابلو ضعیف و کمرنگ شده است، این مدعیِ تاج‌وتخت ناگهان دچار ریزش و استیصال شد.
او دید که رویای چلبی‌سازی‌اش در نطفه خفه شده؛ پس با استیصال تمام، استراتژی همان مقاومتی را که تا دیروز به آن فحاشی می‌کرد، کپی‌برداری کرده تا برای خودش آبرو بخرد! اما کسی که تمام عمرش را در یک حباب امن گذرانده، هیچ سنخیتی با راه حل سوم ندارد. راه‌حل سوم، نیاز به نیروی جان‌برکف، فداکار و سازمان یافته در کف خیابان دارد؛ چیزی که توسط این مقاومت سالیان است با تشکیل «ارتش آزادیبخش» و «کانون‌های شورشی» بهای آن را با گوشت و پوست استخوان پرداخته است.
چه باید کرد؟
تکلیف را خون پاک ۱۵۰۰ شهید آبان و تمام شهیدان پس از آن روشن کرده است. خون آبان نریخت تا از چوبه‌های دار آخوندها فرار کنیم و به شکنجه‌گاه‌ها و آپولوی ساواک برگردیم!
«بچه شاه» با این تغییر رنگ‌های روزانه – از ژست خشونت‌پرهیزی، تا التماس برای بمباران، و حالا سرقت شعار راه‌حل سوم – ثابت کرد که فقط یک فرصت‌طلب شیاد است که به تنها چیزی که فکر می‌کند، «منفعت و قدرت» است.
امروز خط «نه شاه، نه شیخ»، تنها قطب‌نمای نجات‌بخش ایران است. فاشیسم مذهبی و فاشیسم موروثی، شرکای تاریخی یکدیگر در له کردن حقوق ملت ایران‌اند.
آینده‌ی ایران به دست سارقان قیام و دلالان جنگ نوشته نخواهد شد. آینده‌ی ایران، با دست‌های پاکیزه و اراده‌ی پولادین جوانان شورشی، و از مسیر انهدام ماشین کشتار نوشته می‌شود تا یک «جمهوری دموکراتیک، مستقل و سکولار» بنا گردد. سرنگونی محتوم است.
