رژیم آخوندی زیر ضرب اجلاس‌های منطقه‌ای: گفتگو با عبدالله توران

علاءالدین توران: از جنبه‌های مختلف می‌شود نگاه کرد، برای برگزار کنندگان و برای عربستان یک پیروزی بزرگی است، اولاً شورای همکاری خلیج فارس و موضعگیریش حول این موضوع و علیه رژیم آخوندی نشاندهنده این است که در منطقه خلیج فارس که کشورهای آن در منطقه تحت فشار رژیم قرار دارند حتی الان سعی کرد با انواع مانورهای دیپلماتیک و مانورهای تروریستی مانع بشود، رژیم سعی می‌کند با پیشنهاد دیپلماتیک به امارات و پیمان عدم تعرض و یا پیشنهاد میانجیگری به بعضی دول منطقه اینگونه مانورهای دیپلماتیک را انجام بدهد، و شورا را دچار مشکل بکند ولی نفس برگزاری این اجلاس و کنفرانس یک پیروزی برای برگزار کنندگان آن در منطه خلیج فارس بود، برگزاری کنفرانس سران کشورهای عربی یک پیروزی در جمع کردن تمامی کشورهای عربی علیرغم تشبثات رژیم آخوندی برای شقه کردن کشورهای عربی و برای کشاندن بعضی‌ها به پشت خودش و آنها را جزء اقمار خودش (مثل عراق و سوریه) در بیاورد، برگزاری این کنفرانس با این درجه از وحدت مثلاً رئیس جمهور مصر و تونس شرکت داشتند و مواصع بسیار قوی داشتند و این پیروزی بود.

در کنفرانس سران همکاری کشورهای اسلامی که امروز برگزار شد، خودش تودهنی بود به اقدامات اسلام پناهی آخوندی که ادعای اسلام دارند، اما آنچه که برای ما مهم است، که تهدید پوشیده ماندن دارد، این وضعیتی که الان می‌گذرد دو وجه دارد، یک تضاد هست بین امریکا و رژیم آخوندی و امریکا سیاست حداکثر فشار علیه رژیم را در حال پیش بردن است، این سیاست هم سیاست آزمایشی و یا گزینشی و ساده هم نیست به گفته خودشان محصول قیام مردم ایران است و وضعیت درب و داغان رژیم در داخل کشور و ادامه و استمرار قیام در طی یکسال گذشته و به گفته روحانی امریکا از آن نقطه بود که خطش را عوض کرد و آن سیاست چندین دهه مماشات با رژیم عوض شد.

آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت، در این سیاست ماکزیمم فشار علیه رژیم که در جریان هست، رژیم تلاش کرد نشان بدهد باصطلاح سمت اروپا می‌رود که سرش به سنگ خورد، و اروپائیان اول شرکتهای اروپایی و بطبع بدنبال آنان دولتهای اروپایی وارد تحریمها شدند، در منطقه خلیج فارس با تشبثاتی مثل چند کشور آمدن میانچیگری کنند، و ادعا و اینکه همه را بسیج میانجیگری کردند یک مانور دیپلماتیکی است که بگوید من منزوی نیستم، ولی در اوج انزوا بسر می‌برد، در این اوضاع برگزاری ۳ کنفرانس میخهای بیشتری بر تابوت انزوای بیشتر رژیم هست.

وجه دیگر تضاد که موضوع ما است تضاد ماهوی و اصل تضاد این رژیم ضدبشری و غیر مردمی با مردم ایران و مقاومت ایران است، باید دید این تاثیری بر آنچه پایه استراتژیک حفظ رژیم (یک پایه‌ش سرکوب در داخل و پایه دیگرش بر صدور تروریسم و بنیادگرایی تحت نام اسلام و دخالت در منطقه و جهان) این پایه دوم حیات رژیم در منطقه صدور تروریسم و جنگ‌افروزی و بی ثبات کردن منطقه. سیاست تاکتیکی رژیم نیست، دخالتهای تروریستی در منطقه برای او مهم است، این پایه به چنین اجلاس و کنفرانسهای ضربه جدی می‌خورد و چنین تحولاتی و چنین اجماع و همگرایی در منطقه علیه سیاست منطقه‌ای رژیم حتماً عواقب استراتژیکی برای رژیم در داخل خواهد داشت کما اینکه دیدیم امریکا سپاه پاسداران را در لیست تروریستی سازمانهای خارجی می‌گذارد چه تاثیرات بلافصل و بلافاصله‌ای در داخل ایران می‌گذارد، فرمانده سپاه عذرش را می‌خواهند و یا کنار می‌کشد و یا عوضش می‌کنند، تا جایی که برای سیل مجبور به استفاده از مزدوران خارجی سپاه شدند، این مرحله که رژیم آخوندی در حضیض و استیصال قرار دارد هر تحولی بر روی او تأثیر دارد، وقتی این تأثیر یک پایه استراتژیکی رژیم را هدف قرار می‌دهد یعنی این پایه دخالت در منطقه و گسترش در منطقه و اینکه ادعای زعامت دنیای اسلام را داشت این حتماً تاثیرات و نتایج داخلی خودش را خواهد داشت، و رژیم از همین می‌ترسد.

علاءالدین توران: کنفرانس شواری همکاری خلیج دیروز با یک قطعنامه خیلی قوی پایان یافت، و کنفرانس سران عرب هم یک قطعنامه قوی داشتند بعنوان مثال من چند نکته آن را برای شما بخوانم، قطعنامه پایانی کنفرانس سران عرب، اولاً اقدامات شبه نظامیان تروریستی حوثی را که مورد حمایت رژیم هستند با پهبادهایشان در خاک عربستان و پرتاب موشک علیه عربستان را محکوم کردند، رفتار رژیم در منطقه را در عدم حسن همجواری در منطقه برآورد کردند، تاکید بر همبستگی و انسجام کشورهای منطقه و عربی در برابر مشکلات مشترک و مستقیم و غیر مستقیم ایران کردند، ادامه شلیک موشک‌های بالستیک ساخت ایران بر عربستان سعودی از خاک یمن را محکوم کردند، ادامه حمایت رژیم از حوثی‌ها را محکوم کردند، (این‌ها را ثبت دادند) ادامه دخالتهای رژیم در داخل بحرین را محکوم کردند، من بعنوان نمونه نکاتی را گفتم، و سخنرانی‌ها که توسط سران عرب انجام گرفت فوق‌العاده قوی علیه رژیم آخوندی بود، (یعنی از این نظر بی سابقه بود)، چون در عرف دیپلماتیک باید دید حرف چقدر تیز و روشن و نه کلی گفته می‌شود، این نشاندهنده ضعف رژیم و انزوای او است و باعث همگرایی در سمت مقابلش شده است.

علاءالدین توران: عواقب مختلفی می‌تواند داشته باشد یعنی رفتن پرونده و موضوعی به شورای امنیت تا دخالت نظامی را می‌تواند داشته باشد، ولی در این روند تحولات همین حرف ولی فقیه پوشالی رژیم می‌گفت، راهبرد فشار علیه ما، یک سیاستی را پیش می‌برند و علیرغم اینکه مزدوران رژیم کشتی را منفجر کردند یا چند موشک پرتاب کردند ولی یک سیاست مشخص و متینی در زمینه اعمال ماکزیمم فشار علیه رژیم را پیش می‌برند، رژیم هم خیلی تلاش کرد از زیر این در برود، مثلاً در رابطه با اروپا موفق نشد در رابطه با منطقه مطلقاً موفق نشد، حتی قطر و بعضی کشورهای منطقه حتی عراق در کنفرانس سازمان اسلامی موضعی به نفع عربستان گرفت، (هر جندعلیه قطعنامه شورای کنفرانس سران عرب حرفهای زدند که چیزی را عوض نمی‌کند)، در ادامه این بالا بردن فشار و انزوای دیپلماتیک مفهوم بردن موضوع به شورای امنیت ملل متحد بالاترین نقطه قرار دادن کشور در انزوا است، یعنی اگر به شورای امنیت برود و این شورا به هر میزانی یقه رژیم را بگیرد، این بالاترین دستآورد برای به انزوا کشاندن رژیم آخوندی است، و قبل از جنگ این یکی از آن کارهای است که ممکن است علیه کشوری انجام بشود.

علاءالدین توران: من فکرمیکنم رژیم در داخل ایران تعیین تکلیف می‌شود، ولی بدلیل اینکه پایه این رژیم صدور تروریسم است هر چه به این پایه ضربه بخورد انعکاساتش را در داخل ایران نشان خواهد داد، اول از همه در ریزش نیروهای رژیم و در فرو پاشی ارگانهای سرکوب رژیم، سیاست یکی به نعل و یکی به میخش هم دلیلش همین است از یکطرف می‌گوید بیایید پیمان عدم تعرض ببندیم و از آن طرف کشتی طرف مقابل را منفجر می‌کند، رژیم نمی‌تواند از این سیاست کوتاه بیاید بدلیل اینکه در داخل دچار ریزش نیرو پاسدارانش می‌ریزند و دچار فروپاشی از داخل می‌شود، سیلی را باید اینگونه سرخ نگه بدارد، ولی قطعاً باید تأثیر این را در داخل باید دنبال کرد و موجب ریزش بیشتر در نیروهای سپاه و در بالاترین رده‌های سپاه خواهد شد چیزی که الان ما در سپاه با آن مواجه هستیم ریزش نه فقط در پایینی‌ها بلکه از صدر تا ذیل را شامل می‌شود، و این ارگان سرکوب رژیم هست، به نظر من اولین تاثیرش در داخل رژیم هست، در منطقه بر روی نیروهای مزدور رژیم بسیار زیاد است، چنانچه ببینند کشتی نظام در حال غرق شدن است به سرعت بیرون می‌زنند، یعنی دو پیام دارد یکی در منطقه برای مزدوران نظام و یکی فهم عوض شدن تعادل قوا در سطح بین‌المللی.

آخوندها در داخل خوب می‌فهمند که سیاست مماشات که سالها به آن عادت کرده بودند، رژیم همین کارها را می‌کرد موشک می‌زد، ترورش را می‌کرد، چیزی هم به او نمی‌گفتند، عادت کرده فکر می‌کند، اما الان کمترین تخلفی بکند یقه‌ش را می‌گیرند، این چیزی است که الان رژیم در قبال آن سیاست متناقضی را پیش می‌برد، از یک طرف می‌گوید مذاکره از طرف دیگر می‌رود و موشک و عمل تروریستی انجام می‌دهد

علاءالدین توران: رژیم قبل از پا گرفتن اجلاس تلاش مذبوحانه‌ای کرد که مانع بشود و یا مخدوش بکند و اعتبارش را کم بکند، مثل در خواست واسطه شدن کشورهای منطقه، یا فرستادن وزیر خارجه‌ش به این طرف و آن طرف، که بیایید پیمان عدم تعرض ببندیم، و به امارت پیشنهاد پیمان عدم تعرض می‌بندد که از آن طرف به او گفتند تو کشتی‌های ما را منفجر می‌کنی بعد پیمان عدم تعرض چی است، بعد شاهد بودیم امارات با امریکا پیمان دفاعی مشترک بستند، اما روز آخر هفته جمعه ماه رمضان است و دجالگریش هست که روز قدس راه می‌اندازد و حنایش رنگی ندارد، این هم نگرفت و جالبتر اینکه اساساً سازمان کنفرانس اسلامی مهمترین هدف اعلام شده‌ش دفاع از آرمان فلسطین است، ولی دجالگری این رژیم باعث شده که چنین موضوعی قابل بحث نباشد، روحانی را که دعوت نکردند، عربستان از دعوت مستقیم رژیم به سازمان کنفرانس اسلامی خودداری کرد، در عرف دیپلماتیک باید دعوت می‌کردند، فقط به دعوت دبیرخانه کنفرانس اسلامی بسنده کردند آن هم در سطح معاون مدیرکل وزارتخارجه نفر فرستاد، مهم‌ترین عامل این است کوچکترین توان مقابله با این اجماعی که علیه‌ش صورت گرفته را ندارد، چون از نظر دیپلماتیک و سیاسی نمی‌تواند خودش را جمع و جور بکند، روز قدس روحانی گفت ما پیشنهاد داریم سازمان کنفرانس اسلامی مسائل فرعی را کنار بگذارد و به مسائل اصلی بپردازد، کسی نبود بگوید این سازمان هدف‌ش شما بودید، این کارهای که در منطقه کردید کجا امکان رسیدن وپرداختن به مسئله فلسطین را می‌دهد، خیانتی که به جنبش فلسطین کردید محمود عباس رئیس حکومت فلسطین موضع گرفت و گفت امنیت عربستان امنیت ما است، کمااینکه رئیس جمهور مصر و روسای جمهور دیگر گفتند و این دجالبازیهای که رژیم می‌کند، و حنایش رنگی ندارد و روز قدس فقط باعث بی آبرویی خودش در دنیای عرب و اسلامی شده است.

علاءالدین توران: من ندیدم موضع مشخص امریکا چی بود ولی قبل از اجلاس جان بولتون در امارات بود در منطقه بود، یک پیمان مشترک دفاعی با امارات متحده عربی امضاء کردند، کنفرانس‌ها ارتباط ارگانیکی با حضور امریکا در منطقه ندارد، موضع امریکا را من دنبال نکردم و دقیقاً نمی‌دانم در مورد کنفرانس چی بود. توجه بکنید امریکا از قول جان بولتون مشاور امنیت ملی جای شکی باقی نگذاشتند این اقدامات تروریستی انجام شده رژیم پشتش بوده است و می‌خواهند این را به شورای امنیت ببرند و این قویترین پیام نسبت به آن چه در منطقه در حال جریان است را دارد چون ۳ کنفرانس بخشی از تحولاتی است که در منطقه علیه خط دخالت و دست‌اندازی رژیم در حال اعمال شدن است بله جزئیات را دارند ولی ترجیح دادند به شورای امنیت ببرند، و پیام مشخصی در آن است و اگراشتباه نکنم سخنگوی وزیرخارجه یک موضعگیری طبیعتاً نسبت به کنفرانس داشته است و مشخص است که این کنفرانس مورد تأیید امریکا هم بوده است.

علاءالدین توران: این سؤال که تاثیرات ناشی از چی است واقعیت این است که در تعادل قوای سیاسی و نظامی منطقه رژیم بسیار پایین آمده است، رژیم در نقطه قبلی نیست و سیاست در قبال رژیم هم آن سیاست قبلی نیست، و در این میزی که از نو در حال چیده شدن است، باید دید رژیم کجا قرار دارد، الان در این میز یک بازیکن رژیم و دیگری امریکا است، اما بازیکن اصلی مردم و مقاومت ایران هستند!!! که باید این را دید و بدلیل ابعاد سیاسی و نظامی مسئله در منطقه خلیج فارس که شاهراه نفت جهان است و اهمیتی که این بحران ایجاد می‌کند، یک نکاتی ممکن است در زیر این موضوعات کمتر در سطح مطبوعات جهانی مورد توجه قرار بگیرد، ولی باید دید این سیاست از کجا به این نقطه رسیده است، اولاً این مقاومت می‌گوید از این رژیم، رژیمی قابل مذاکره در نخواهد آمد و الان در قطعنامه کنفرانس سران عرب اشاره به ۴ دهه اقدامات تروریستی رژیم شده است، این حرفها را در پایان ۴۰ سال تروریست و صدور بحران در منطقه علیه رژیم زده می‌شود در حالیکه مقاومتی هست و می‌گوید این رژیم تا هست، صدور تروریسم و صدور بنیادگرایی و دخالت در امور داخلی کشورهای منطقه و همسایه‌ها وجود دارد و تمام هم نخواهد شد و این حرف ما است که الان میگویند، ولی جوابش را هم گفتیم تا این رژیم هست کوتاه نمی‌آید، کما اینکه در نقطه‌ای که می‌گوید زیر ماکزیمم فشار هستیم و باید هر کس دیگری بود و عقلش می‌رسید کوتاه می‌آمد ولی نمی‌تواند مانع بشود چون راه دیگری ندارد و از رژیم چیزی دیگری در نمی‌آید و این ماهیت رژیم هست.

حالا این رژیم با این ماهیت در نقطه تعادل قوا به جای رسیده که بسیار پایین قرار دارد گفتیم آن سیاست مماشاتی که به آن عادت کرده بود دیگر وجود ندارد و دیگر به آن سیاست نمی‌تواند برگردد ولو اینکه عادت کرده باشد، خودش هم می‌گوید به ما میگویند مذاکره، این حرف است می‌خواهند به ما فشار بیشتری بیاورند، به کسی که در این نقطه قرار دارد معلوم است مذاکره یعنی چی، و ما از خدا می‌خواهیم رژیم پای مذاکره بیاید چون الان بهترین موقعیت است، رژیم با همین کار (مذاکره) نشاندهنده وارفتگیش در داخل و قطعاً زودتر منجر به سرنگونیش توسط مردم و مقاومت ایران می‌شود، ولی پایه در همان که گفتیم و رژیم هم به آن اذعان می‌کند اگر قلیان و جوشش مردم در داخل ایران نبود و اگر رژیم این بی پایه‌گی مردم را نداشت وضعیتش فرق می‌کرد منابع زیادی دارد که بیشتر مقاومت بکند ولی هرگز نمی‌تواند چون پایه اصلی که مردم هستند را ندارد، و مشکل اصلی رژیم هم همین است خامنه‌ای صحبت از مثلثی می‌کرد یکطرف آن مجاهدین، یکطرف امریکا، یکطرف هم شیوخ منطقه به قول خودش، ولی واقعیت این که پایه داخلی چون ندارد نمی‌تواند بایستد، و ازآانجا است که می‌خورد، و این باعث افتش در تعادل قوا است و اینکه الان با سر به سمت سرنگونی پیش می‌رود.

راه مذاکره یا چیز دیگری را ندارد و این نشاندهنده بحران‌های درونی خودش است، پس دچار بن‌بستی است که حتی با چند ماه پیش قابل مقایسه نیست، یکی از شاخص‌ها منطقه‌ای و بین المللی است ولی همه نیست، البته شاخص بین‌المللی شاخص اصلی را می‌پوشاند، رژیم پول ندارد، در صدور نفت الان به زیر ۴۰۰ هزاربشکه در روز رسیده در حالیکه زیر ۷۰۰ هزار فروش نفت صرف نمی‌کند، نمی‌تواند چون درآمد ندارد.

بدلیل وجود کانونهای شورشی و بدلیل حرکت سازمانیافته و هدفدار و هدفمند که شما نگاه بکنید در روز معلم در روز کارگر و هر تظاهراتی که مردم برگزار می‌کنند بلافاصله شعارهای سرنگونی تغییر رژیم و مخالفت با ماجراجویی‌های منطقه‌ای رژیم اولین شعارهای است که مطرح می‌شود، این علت اصلی مشکلات رژیم هست و تمام صحبتهای که در مورد کنفرانس سران می‌کنیم و در مورد انزوای بی سابقه رژیم می‌کنیم، در مورد حضور ناوگان امریکا و فشارهای سیاسی نظامی که به او می‌آید، اگر رژیم در وضعیت داخلی اینطوری نبود تعیین کننده نبود، ولی الان هر کدام می‌تواند مرگبار باشد کما اینکه سپاه پاسداران وقتی در لیست تروریستی می‌برند به این وضعیت میافتند یعنی رژیم را نباید با رژیم دو سال قبل مقایسه کرد توان و ظرفیت حل هیچ تضادی در داخل را ندارد.

علاءالدین توران: به میزان زیادی این حاصل شده ولی به هر چه بیشتراین معنا فهم بشود که رژیم قابل مذاکره نیست وتنها زبانی که می‌فهمد قاطعیت است به میزانی که این فهم بشود می‌شود پیشرفت کرد و رژیم را عقب راند، ما انتظار نداریم کسی بجزء خودمان و مردممان کسی رژیم را سرنگون بکند ولی هر کسی بخواهد سلاحی در رابطه با این رژیم برای خودش متصور بداند، باید با این زبان با رژیم صحبت بکند، هر کسی با زبان نرمش و سازش با رژیم صحبت کرد خودش بهایش را پرداخت، در نتیجه الان هم چیزی که است باید هر چه بیشتر منزوی‌ترش کرد و فشار را بر او بیشتر کرد، گول تهدایدات توخالی تروریستی و موشکپرانی را نباید خورد چون زبان دیگری بغیر از این بلد نیست، و با این زبان می‌خواهد صحبت بکند، فقط با قاطعیت و اجماع می‌توان رژیم را در صحنه بین‌المللی عقب راند.

علاءالدین توران: البته جزئیات جنگ در یمن بلحاظ تاکتیکی مشکل است ونباید فراموش کرد این کشور رژیم با همین تشبثاتش و با همین زدو بندهای که با سران سابق این کشور کرده بود بیشتر از این در دست داشت الان مزدوران رژیم خیلی عقب رانده شدند، از آنجا که اینها راهبردهای استراتژیکی رژیم هستند کما در عراق نباید انتظارکوتاه آمدن رژیم را داشت، چنانچه در سوریه اگ رتا آخرین پاسداراش را بیرون نیاندازند بیرون نمی‌آید در اینجا هم کوتاه نمی‌تواند بیاید، نه بخاطر صرف کردنیا صرف نکردن بلکه بدلیل ماهیتش است، ولی مستقل از اینکه در صحنه چی می‌گذرد اینکه چرا ائتلاف عربی حریفشان می‌شود و یا چرا نیروهای دیگرکمکی نمی‌آیند، این‌ها سیاستهای خودشان است، و بسیار مشکل است بتواند جواب دقیقی به این داد آنچه به ما مربوط می‌شود باید این را نشان داد که اینها همه چنگالهای اختاپوسی هست که قلب و مغزش در ایران است ولی بدنه‌ش در همه جا انداخته است، و تا در ایران و تهران تعیین تکلیف نشود نباید انتظار داشت مثلاً در یمن این قائله بخوابد یا در فلسطین و غزه، یا در عراق، یا در سوریه و لبنان این قائله بخوابد، در نتیجه باید به اصل قضیه پرداخت و موضوع تکنیکی که پاسخش داده شده است ولی آنچه برای ما مهم است اگر عقب بروند و یا جلو بیایند رژیم هست، کما اینکه در افغانستان رژیم دستکاری می‌کند و با طالبان و با هر کسی توان دخالت و بی ثباتی کردن آشوب ایجاد کردن در دور و بر خودش و همسایه‌ها و این رژیم بر این پایه بنا گذاشته شده است، غیر ممکن نیست، در نتیجه باید گفت چرا در افغانستان حریفشان نیستیم، و به ثبات نمی‌رسد، دلیلش به نظر من کم به قلب این اختاپوس می‌پردازند، باید در ایران به رژیم پرداخت، هر چقدر به او قاطعیت نشان بدهند آن زبان را می‌فهمد، یک نمایشگاهی در مجاورت این کنفرانس در فرودگاه جده گذاشته بودند اسلحه ساخت ایران که از حوثی هاگرفته بودند هواپیماهای بدون سرنشین و موشکهای دوربرد و موشکهای فاتحی که رژیم به آنان داده بود، و حزب‌الله از طرف رژیم به آنان داده بود، که می‌توانند همه جا را با آن بزنند، این کار رژیم هست که از نان شب مردم ایران میزند و اینها را به آنان می‌دهد، چرا در آنجا نمی‌توانند چون قلبش را مورد هدف قرار نمی‌دهند.