سخنرانی خانم مریم رجوی در اجتماع بزرگ جوانان هوادار مجاهدین خلق
در روز شنبه سوم آبان ۱۴۰۴، اجتماع بزرگ جوانان هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران و مقاومت ایران با عنوان «پیش به‌سوی جمهوری دموکراتیک در ایران» برگزار شد. این گردهمایی که نزدیک به هشت ساعت به طول انجامید، هم‌زمان در چند نقطه جهان از جمله پاریس، بن، لندن و زوریخ نیز برگزار شد و نمایندگان ۳۲ انجمن جوانان از اروپا، آمریکا و استرالیا در آن سخن گفتند. شمار قابل‌توجهی از شخصیت‌های سیاسی حامی مقاومت از کشورهای مختلف نیز به‌صورت آنلاین ناظر و سخنران بودند. در برنامه، هیأت‌های متنوعی شامل جوانان ورزشکار، مهندسان و متخصصان، وکلا و حقوقدانان، پزشکان و کادر درمانی، دانشجویان، دانشگاهیان و خانواده‌های شهدا شرکت داشتند و نمایندگانی که در قیام‌های آبان ۹۸ و اعتراضات ۱۴۰۱ نقش داشتند، حضور داشتند.
این اجتماع ابعاد متعددی داشت: از بازخوانی تجربه‌های نسل‌های پیشین مبارزه، تا تشریح برنامه‌ها و چشم‌اندازهای سیاسی ــ از جمله اعلام قطعنامه پایانی که بر مرزبندی «نه شاه نه شیخ» و نفی هر گونه استبداد و وابستگی تأکید می‌کرد؛ حمایت صریح از «مجاهدین و آلترناتیو دموکراتیک»؛ پشتیبانی از مبارزه کانون‌های شورشی با سپاه پاسداران؛ و ارایه برنامه ده‌ماده‌ای خانم مریم رجوی برای ایران فردا. برگزارکنندگان و شرکت‌کنندگان گزارش دادند که بحث و گفت‌وگو، پاسخ به سوالات جوانان و نشست‌های موضوعی بخشی از برنامه روز بوده است.
در همین زمینه
خامنه‌ای در بحران هویت استراتژیک؛ قدرت‌نمایی پوشالی در بن‌بست مرگبار!
سخنان خانم مریم رجوی در کنگره بزرگ جوانان
در بخش سخنرانی‌ها،خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران ضمن تمجید از نقش نسل جوان و اهمیت تشکیلات منسجم پشتوانه آنان، به تحلیل اوضاع داخلی و بین‌المللی و مسیر پیش‌روی مقاومت پرداخت. خانم مریم رجوی در قسمتی از سخنانش با اشاره به سخنان مسعود رجوی رهبر مقاومت ایران افزود:
«مسعود گفته است: «جنگ اصلی در ایران از آغاز بین مردم و مقاومت و جبهه خلق از یک‌طرف و دیکتاتوری دینی از طرف دیگر بوده و تا مقصد آزادی ادامه دارد. جوانان جنگاور و شورشگر باید برای این نبرد آماده و آماده‌تر شوند.»
خانم رجوی با اشاره به جریان سیاسی مدعی اپوزیسیون گفت:«آن‌هایی که به درون این رژیم دخیل بسته بودند و شکنجه‌گران خط امامی را به‌عنوان اصلاح‌طلب، رنگ‌آمیزی می‌کردند حالا دور انداخته شدند. کسانی که به جنگ و دخالت نظامی خارجی چشم دوخته بودند سوختند و مفتضح شدند. حسرت‌زدگان سلطنت سرنگون شده با یک طرح مدون اقرار کردند که باز تولید یک نئو‌فاشیسم را در سر می‌پرورانند، آن‌هم با تکیه بر نهادهای جنایتکار همین رژیم.»
خانم رجوی با اشاره به تبلیغات آخوندها و شیطان سازی علیه مقاومت ایران افزود؛ «متحدان آخوندها برای حفظ رژیم ادعا می‌کنند این مقاومت در بین مردم پایگاهی ندارد. راست می‌گویید ما پایگاه مطلوب شما را که بسیجی‌ها و اصلاحاتی‌ها و سربازان گمنامند هرگز نداشته‌ایم و هرگز نمی‌خواهیم داشته باشیم. برای ما مردم ایران و همین نسل شورشگر خواهان آزادی کافی است. درست در نقطه مقابل رژیم که با ریزش مستمر مواجه است، افتخار بزرگ مجاهدین این است که چند نسل در کنار هم و دوشادوش هم مبارزه می‌کنند و هر روز بر صف آنها افزوده می‌شود.»
برگزارکنندگان و سخنرانان بر لزوم تبدیل این حرکت به یک کارزار گسترده‌تر و همبسته تأکید کردند؛ از یک‌سو با بازنمایی مطالبات معیشتی و حقوقی (نمونه‌هایی مانند حضور بازنشستگان کرمانشاه و شعارهای علیه فقر و بی‌عدالتی) و از سوی دیگر با برجسته‌سازی خواسته‌های سیاسی ــ لغو حکومت دینی و گذار به جمهوری دموکراتیک بر پایه رأی مردم. قطعنامه پایانی بر نفی هر گونه استبداد، حمایت از کانون‌های شورشی و تداوم تلاش برای تحقق برنامه‌ی ده‌ماده‌ای تأکید کرد و خواهان گسترش شبکه‌های حمایت و سازمان‌دهی جوانان در داخل و خارج کشور شد.
