ابتلای ۳۰درصد مردم تهران به اختلالات و مشکلات روانی در کنار فقر و دیگر ناهنجاریهای اجتماعی از جمله دستاوردهای نظام ولایت فقیه در ایران است.
به گفته معاون کل وزارت بهداشت رژیم ایران: «۳۲ درصد مردم در تهران نیاز به مداخله روانپزشکی دارند.»
پیشتر از این سخنگوی وزارت بهداشت طی سخنانی صحبت از آمار تکان‌دهنده دیگر از حجم بالای مبتلایان به بیماریهای روانی در ایران کرده بود.
حریرچی با بیان اینکه ۲۳.۴ درصد از بالغین در ایران دچار یک اختلال روانپزشکی طی یک سال گذشته بوده‌آند، گفته بود : «۲۷.۶ درصد این افراد را زنان و ۱۹.۴درصد را مردان تشکیل می‌دهند و به عبارتی از هر ۴ نفر بالای ۱۵ سال یک نفر دچار اختلال روانپزشکی است.»
این گفته بدان معنی است که از هر ۴ ایرانی یک نفر دچار اختلالات روانی می باشد.
این آمار بیماریهای روانی از بسیاری از بیماریهای جسمی هم پیشی گرفته و از هر چهار خانواده یک خانواده درگیر بیماری روانی است و دو سوم بیماریهای روانی را اختلال اضطراب و افسردگی تشکیل می‌دهند.
همچنین این آمار نشانگر آن است که در حال حاضر دوره جوانی اصلی‌ترین دوره سنی است که افراد در آن به اختلالات روانی مبتلا می‌شوند. همچنین کودکان نسل جدید بیش از گذشته دچار اختلال روانی می‌شوند.
در عین حال باید در نظر داشت که آمارهای مربوط به بیماران دارای اختلال روانی نشانگر ابعاد واقعی گسترش این اختلال‌ها نیستند، چون تنها بخشی از افرادی که از چنین اختلالاتی رنج می‌برند به روانپزشک و روانشناس مراجعه می‌کنند و بسیاری هستند که هزینه چنین مراجعاتی برایشان هرگز میسر نیست چرا که خط فقر قشر وسیعی از مردم را به کام خود فرو برده است.
علت افزایش آمار بیماریهای روانی در ایران را البته می توان به مشکلات روزافزون اقتصادی مربوط دانست. اگرچه وضعیت اقتصادی جامعه هم یکی از عوامل موثر بر روح و روان مردم است، اما این تمام دلیل نیست. کمااینکه در حال حاضر افرادی که در شمال شهر تهران دچار اختلال روانی هستند، تعدادشان کمتر از ساکنان جنوب شهر نیست، اما به طور کلی، فضای جامعه اعم از بحران‌های اقتصادی، وضعیت فرهنگی، معیشت، چالش‌های اجتماعی و سیاسی همه و همه عواملی تاثیرگذار بر قالب روان مردم است. که اصلی‌ترین عامل آن نبود آزادی و حاکمیت دیکتاتوری عامل بروز تمام مشکلات نام برده می باشد.
