قیام سراسری چگونه وحشت فروپاشی را به درون حاکمیت کشاند؟
در هفته‌های اخیر، نشانه‌های آشکاری از هراس عمیق در ساختار حکومت خامنه ای بروز کرده است. این هراس دیگر پنهان نمی‌شود. رسانه‌های وابسته به حاکمیت نیز ناخواسته پرده از آن برمی‌دارند. کابوس مرگ حکومت خامنه ای اکنون به واژه‌ای نانوشته اما حاضر در ادبیات رسمی حکومت تبدیل شده است. قیام سراسری مردم، این ترس را از خیابان‌ها به تریبون‌های حکومتی کشانده است.
سایت «خبر فوری» وابسته به حکومت، در تاریخ ۱۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ گزارشی منتشر کرد که بیش از هر تحلیل سیاسی، بیانگر عمق وحشت درونی حاکمیت بود. این سایت، سخنان محمدعلی جاودان، از آخوندهای حکومتی، را بازتاب داد. او در اظهاراتی آمیخته به خرافه و هذیان، از «خواب‌هایی» سخن گفت که در آن‌ها جان خامنه ای در خطر توصیف شده بود. تکرار این خواب‌ها و تأکید بر «توسل»، تصویری روشن از کابوس مرگ حکومت خامنه ای ارائه می‌دهد.
کابوس مرگ حکومت خامنه ای را یک آخوند چگونه توصیف می‌کند
آخوند محمد علی جاودان می‌گوید: « خانم‌ها آقایان همه عاقبت به خیر بشوید، که من یه آقای دوست‌مون که روضه خواند و گفت که جان حضرت آقا در معرض خطر است که می‌دونیم دیگه و توسل به حضرت زینب است، اینو گفتن توی خواب یه آقایی ۳بار خواب دیده و از خواب بلند شده همین را گفتن بهش، بار دوم همین را گفتن، بار سوم همینو گفتن که آقا در معرض خطر است». خواب‌هایی که نماد ترس و وحشت حکومت خامنه ای از سرنگونی است.
بازتاب هراس در رسانه‌های حکومتی
انتشار چنین مطالبی در رسانه‌های رسمی، اتفاقی ساده نیست. رسانه حکومتی ناچار می‌شود آنچه را در ذهن و روان کارگزاران نظام جریان دارد، بازتاب دهد. وقتی یک آخوند حکومتی، خطر را نه در تحلیل سیاسی بلکه در خواب و رؤیا جست‌وجو می‌کند، این نشان از فروپاشی اعتماد به ابزارهای واقعی قدرت دارد. کابوس مرگ حکومت خامنه ای در این روایت‌ها، از سطح شایعه فراتر می‌رود و به نشانه‌ای از بحران تبدیل می‌شود.
این سخنان، بازتاب مستقیم قیام سراسری مردم است. خشم انباشته‌شده‌ای که در خیابان‌های ایران فوران کرد، پایه‌های روانی حاکمیت را لرزاند. حکومتی که چهار دهه با سرکوب و خشونت حکومت کرد، اکنون با جامعه‌ای روبه‌رو است که دیگر نمی‌ترسد. همین واقعیت، کابوس مرگ حکومت خامنه ای را به تجربه‌ای روزمره برای آخوندها بدل کرده است.
توسل و پناه بردن به باورهای دینی مردم؛ ابزار کهنه در برابر بحران نو
عوام‌فریبی و دجالگری، همواره از ابزارهای بقای حکومت آخوندی بوده است. در شرایط بحران، این ابزارها پررنگ‌تر می‌شوند. آخوندهای حکومتی می‌کوشند ترس خود را در قالب روایت‌های مذهبی پنهان کنند. آن‌ها با توسل به باورهای دینی مردم، وحشت سیاسی را به مسئله‌ای ماورایی تبدیل می‌کنند. اما همین رفتار، نشانه‌ای دیگر از کابوس مرگ حکومت خامنه ای است.
واقعیت این است که بیشترین خیانت به باورهای مذهبی، از سوی همین آخوندهای حکومتی صورت گرفت. آن‌ها چهار دهه دروغ گفتند. آن‌ها چهار دهه جنایت را توجیه کردند. دکان دین‌فروشی، ابزار غارت و سرکوب شد. اکنون که مشروعیت سیاسی و اجتماعی فرو ریخته است، همان دکان به پناهگاه وحشت تبدیل شده است. کابوس مرگ حکومت خامنه ای در این فرار به اعتقادات مردم، عیان‌تر از همیشه دیده می‌شود.
قیام مردم و افق سرنگونی
قیام سراسری، توازن قوا را تغییر داده است. مردم ایران، با حضور مداوم و مقاومت پیگیر، نشان دادند که بازگشتی به گذشته وجود ندارد. این واقعیت، خواب را از چشم حاکمان ربوده است. هر شب، با هر خبر از اعتراض، کابوس مرگ حکومت خامنه ای دوباره زنده می‌شود.
تاریخ، مسیر خود را می‌رود. نیروهای ضدتکامل، دیر یا زود کنار زده می‌شوند. حکومتی که بر سرکوب زنان، جوانان و کل جامعه بنا شد، نمی‌تواند در برابر اراده جمعی دوام بیاورد. وحشت امروز آخوندها، پیش‌درآمد فردایی است که در آن روز حسابرسی فرا می‌رسد. کابوس مرگ حکومت خامنه ای نه یک رؤیای مبهم، بلکه بازتاب واقعیتی است که هر روز به حاکمیت نزدیک‌تر می‌شود.
