چهل سال نقض حقوق بشردرحاکمیت آخوندی : بهزاد صفاری

بهزاد صفاری: در واقع من خودم به یاد ندارم که عفو بین الملل تاکنون چنین صفتی را به هیچ کشوری داده باشد از لحاظ نقض حقوق بشر ولی امسال در ۴ بهمن ماه عفو بین الملل یک گزارش سالانه در مورد سرکوب اعتراضات سراسری در ایران منتشر کرد اعتراضاتی که علیه فقر و فساد و دیکتاتوری و گفت:  رژیم در سال ۲۰۱۸ کمپین بی شرمانه‌ای از سرکوب اعتراض هزاران نفر داشته است ؛ همان که شما تاکید کردید سال ۲۰۱۸ سال شرم برای ایران در تاریخ نام گرفته و این گزارش به این دلیل مهم است که خیلی از طرف حسابهای خارجی او را با اهمیت توصیف کردند و نشان می‌دهد که عمق قیام و اعتراضات در ایران چقدر ریشه دارد که علیرغم چنین سرکوب بی‌سابقه‌ای ولی کماکان ادامه دارد و عفو گفت در سال ۲۰۱۸ بیش از هفت هزار نفر از معترضین را در این تظاهرات و قیام دستگیر کردند که دست کم ۲۶ نفر هم کشته شدند، البته آمار مجاهدین خلق و مقاومت که قبل از این هم اعلام کرده بودند این بود که سال ۲۰۱۸ حدود ۸ هزار نفر از اقشار مختلف دستگیر شدند که شامل دانشجویان روزنامه‌نگاران و زنان؛ فعالان حقوق اقلیتها، اتحادیه کارگری و خلاصه همه اقشار را در بر می‌گرفت و بر اساس آمار مجاهدین حداقل کشته‌ها ۵۸ نفر بود و تعداد زیادی هم عفو بین الملل اضافه می‌کند که وکلا و دانشجویان تعداد زیادی هم از آنها دستگیر شدند.

بهزاد صفاری: سرکوب شکنجه و اعدام در رژیم، رژیمی که بر ایران حاکم است نیاز مبرم و حیاتی و در واقع بلاجایگزین برای رژیم هست به همین علت است که در تاریخ چهل ساله این حاکمیت این رژیم حتی یک روز سرکوب و شکنجه و اعدام قطع نشده است و وجودش مرهون همین سرکوب و شکنجه هست.

در ایران که نسبت به جمعیت ایران بیش از هر کشوری در دنیا اعدام و شکنجه وجود دارد، رژیم این مجازاتها و شکنجه را با سوءاستفاده از اسم اسلام و قوانین اسلامی انجام می‌دهد در حالی که همه میدانیم هیچ ربطی به قوانین اسلامی ندارد و اینکه خود اینها نقض آشکار میثاق حقوق بشر در قوانین بین المللی هست که رژیم هم خودشان را ملتزم به آن‌ها می‌داند، برای مثال در ایران بطور گسترده از شکنجه استفاده می‌کند ولی خودش انکار می‌کند در حالی که شکنجه در قوانین قضای این رژیم اصلاً آمده که برای مجازات متهمین پیش‌بینی شده که الان بصورت قانونی شکنجه می‌کنند.

مقاومت و مجاهدین حدود ۸۹ شکنجه بسیار وحشیانه و قرون وسطایی از رژیم را با اسناد و مدارک ثبت کردند و در اختیار مجامع بین المللی قرار دادند از جمله : آزار اذیت جنسی از تجاوز در زندانها در مشهد با باتوم و میله‌های فلزی؛ شوک الکتریکی که قبلاً ما به آنها آپولو می‌گفتیم و از این دستگاه استفاده می‌کردند که زندانیان را در هوای بسیار سرد یا گرم نگه داری می‌کنند که آن هم یک نوع شکنجه است و یا بسیاری از زندانیان از خدمات پزشکی که نیاز به آنها در آن محروم می‌کنند تا درد بکشند و خلاصه به صورت یک نوع اعدام آهسته و در مدت زمان هست که اینها این را اعمال می‌کند.

یکی از چیزهای بسیار مرسوم هم زندان انفرادی هست که این هم نوعی شکنجه است  و به اسم شکنجه سفید نامیده می‌شود، و از شکنجه‌های بسیار وحشیانه است که انسان باور نمی‌کند. ما نمونه‌های زیادی را داشتیم و هنوز هم هست که خون اعدامی را می‌کشند و یا به آنها شلیک می‌کند که در اثر خونریزی به مرور زمان فرد قربانی جان می‌دهید این از انواع شکنجه‌ها هست و اینها برای زندانیان سیاسی به وفور استفاده کردند الان هم طبق قوانین‌شان یکسری مجازات‌های برای افرادی که به جرائم عادی مرتکب شدند، آن‌ها را هم مورد تعدی و تجاوز قرار می‌دهند، مثل قطع کردن دست و پا و سنگسار کردن که اینها هم طبق قوانین بین المللی از مصادیق شکنجه و در واقع وحشی‌گری این آخوندها هست.

یک آماری در سال ۲۰۱۸ منتشر شد که مجازات‌ها به این صورت بوده در واقع گفتند که همین حکم شلاق صدها مورد بوده و ۱۱ مورد را در زندان و ملأ عام اجرای حکم کردند و در واقع قطع دست بوده که اینها را خودشان اعلام کردند، در طول چهل سال که شکنجه وجود داشته اما هنوز هم این شکنجه‌ها ادامه دارد و هر زمان هم در واقع این رژیم به نقطه ضعف بیشتری در مقابل مردم می‌رسد دست به شکنجه‌های وحشیانه می‌زند و هدفش این است که مردم از آن مقاومت و پایداری‌شان در واقع دور بکنند، ولی این یک خام خیالی است چون برعکس هر چه رژیم سرکوب و شکنجه را بالاتر ببرد، این روحیه مقاومت و سازش ناپذیری با رژیم در سطح جامعه افزایش پیدا می‌کند و ما می‌بینیم علیرغم وحشتناک‌ترین شکنجه‌ها که در طول تاریخ بوده و رژیم روی مردم ایران و مقاومین اعمال کرده؛  ولی  مقاومت کماکان سرافرازانه ادامه دارد و شاهد آن هم همین قیام در سال گذشته بود که گفتیم علیرغم تمام این شکنجه‌ها قیام خاموشی ناپذیر بوده و ادامه داشته است، چیزی که در سطح جهان بسیار گفته می‌شود .

الان همه در سطح دنیا می‌دانند که رژیم بالاترین نرخ سرانه اعدام را نسبت به جمعیتش دارد، و بسیاری از اعدام‌ها در ملأ عام صورت گرفته است، مثلاً از دسامبر ۲۰۱۷ تا نوامبر ۲۰۱۸ یعنی در فاصله یک سال دست کم ۸۵ نفر در ایران اعدام شدند البته آمار واقعی خیلی بیشتر از اینها هست، این آمار را سازمان حقوق بشری ایرانی که با مقاومت همکاری می‌کند آنها را سرجمع کردند، و اساس اعدام‌ها در ایران به صورت مخفیانه و بدون اطلاع رسانی عمومی صورت می‌گیرد.

طبعاً اعدام وسیله‌ای است در دست رژیم برای حفظ حاکمیت خود در برابر خشم و نارضایتی روزافزون مردم ایران، برای مثال اخیرا اعتصاب کامیونداران که سراسری بود که رژیم آنها را تهدید به مجازات اعدام کرده بود یعنی از اعدام به این صورت استفاده می‌کند، هیچ کجای دنیا حتی در وحشیانه‌ترین دیکتاتوری‌ها شما نمی‌بینید که کارگری یا راننده‌ای بخاطر امرار معاش دست به اعتصاب بزند او را تهدید به اعدام بکنند، البته این شیوه مرسوم رژیم بوده و سازمان مجاهدین خلق یک لیستی از اعضاءمقاومت و سایر نفراتی که اعدام شدند در ایران منتشر کرده است، به این ترتیب که ۲۰ هزار نفر از اسامی و مشخصات آنها را سرجمع کرده البته تعداد اعدام‌های سیاسی در ایران و کشتاری که رژیم کرده به خاطر مسائل سیاسی ۱۲۰ هزار نفر هست و اکثریتش از مجاهدین بودند .

فقط در تابستان ۶۷، ۳۰ هزار نفر طی سه ماه یا کمی بیشتر اعدام شدند، زندانیان سیاسی در ایران یکی از بی‌سابقه‌ترین جنایت‌های چند قرن اخیر بوده است و عفو بین الملل گزارش منتشر کرد بعد از سی سال گزارشی تحت عنوان اسرار غرق در خون و اسناد را جمع‌آوری کرد با افراد و قربانیان و شاهدین مصاحبه کرد و گفت و متوجه شد که این یک جنایت علیه بشریت بوده است و خمینی که در واقع جنگ افروزی و اشغال خاک عراق شکست خورده بود و به قول خود جام زهررا در سال ۶۷ سر کشید، سرکوب داخلی را بالا برد و دست به این جنایت بی رحمانه زد و فتوی داد که زندانیان سیاسی را اعدام کنند، و خیلی از نفراتی که در این جنایت دست داشتند و احکام اعدام را امضا کردند از مقامات رژیم فعلی هستند که به قول خودشان بیت خامنه‌ای و چه در دولت روحانی که از مقامات هستند، مثلاً مصطفی پورمحمدی که نماینده وزارت اطلاعات در هیئت مرگ بود، بین سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۸ وزیر دادگستری بود و الان هم علیرضا آوایی وزیر دادگستری فعلی هم جزء آن کسانی بود که احکام اعدام را در این کمیته و هیئت صادر می‌کرد.

بهزاد صفاری: من خودم درگیر این مسئله بودم بخصوص از سال ۶۰ که موج دستگیری‌های گسترده و اعدام‌ها در ایران شروع شد ما در سازمان اقدام به افشاگری کردیم و هر سال در جلسات سازمان ملل هم از کمیسیون حقوق بشر که آن زمان کمیسیون حقوق بشر می‌گفتند، بعدها به شورای حقوق بشر تبدیل شد و در جلسات سالانه مجمع عمومی سازمان ملل از نمایندگان مقاومت شرکت می‌کردند و اعضای مقاومت در ده‌ها بار در جلسات سازمان ملل سخنرانی کردند و با روشنگری‌هایی که انجام دادند منجر به این شد که طی این ۴۰ سال گذشته رژیم ۶۵ نوبت توسط ارگان‌های مختلف سازمان ملل به خاطر نقض حقوق بشر قویاً محکوم بشود، اما رژیم می‌خواست به دنیا نشان بدهد که من زندانی سیاسی ندارم، و می‌گفت اینها مجرم هستند، مجرمین قاچاقچی هستند واینها را که من اعدام می‌کنم قاچاقچی مواد مخدر هستند، تا جایی که باید از رژیم تشکر کنیم که اینها را برای سلامتی جامعه اعدام می‌کند، مقاومت همه اینها را افشا کرد که بسیاری از زندانیان سیاسی تحت عنوان قاچاقچی اعدام شدند، و شما تصور کنید که اگر این افشاگریها در این سالیان نبود برعکس رژیم که مدعی بود دارد به دنیا کمک می‌کند و دنیا را از مجرمین پاک و تصفیه می‌کند، اما حالا به عنوان جنایتکارترین رژیم روی کره زمین معرفی شده است، و طبعاً اثبات می‌کند مقاومت و مبارزه با این رژیم مشروع و قابل دفاع هست، هیمن مسئله نقض حقوق بشر در ایران که بصورت عالمگیر معرفی شده که رژیم بدترین نقض کننده حقوق بشر هست، طبعاً اگر این افشاگریها نبود می‌شود حدس زد که رژیم کارهایی کرده که حتی حمله مغول به ایران نکرد که میلیونها نفر را کشت رژیم خیلی بدتر از آن می‌کرد همین آخوندهای که حاکم هستند و همین الان می‌بینیم که توانایی رژیم در سرکوب محدود شده به یمن همین اعتراضات بین المللی است که نقطه آغازش همان فعالیت‌های مقاومت بوده است. در پاسخ به سؤالات این هموطنان به نظر من خیلی درست گفتند یعنی در واقع نکات بر حقی را بیان کردند نقطه نظرات شما کاملاً درست است، و در مورد آقای منتظری هم نوار معروف آقای منتظری خودش یکی از نقطه آغازها و سرآغازهای این هست و شما اگر به گزارش عفو بین الملل مراجعه کنید آن صحبت‌های آقای منتظری هم بسیار اشاره کرده بود، به دلیل اینکه آقای منتظری نفر دوم این رژیم بود و خودش جانشین رهبری بود و آنجا علیه این اعدام‌ها به سخن در آمد، در واقع بالاترین نفر این رژیم بعد از خمینی شروع کرد به صحبت کردن و صحبت‌های آقای منتظری منظور هم دفاع از مجاهدین نبود، عمق جنایت و فضاحتی که خمینی ایجاد کرده بود و او هم که از نفرات اطراف و مورد اعتماد خمینی هم بود، او را نسبت به این اعدام‌ها و شقاوت پیشیگی این رژیم منزجر کرده بود، و به خاطر اینکه خود آقای منتظری می‌گوید خیلی از این‌ها اصلاً دوران محکومیت خودشان را می‌گذراندند، ، خیلی‌هاشان حتی دوران محکومیت‌شان تمام شده بود و به قول زندانی‌ها مشغول ملی‌کشی بودند که اینها را رژیم به این صورت اعدام کرد، و این نشان می‌دهد که اطرافیان خمینی و یا همه کسانی که این روزها این اعدام‌ها باعث افتخارشان هست، مانند همین محمدی، این‌ها تا چه اندازه شقاوت‌پیشه هستند و محاکمه و خلاصه مجازات آنها در دادگاه‌های برحق و انشاءالله ما به آن روز برسیم و طبعاً هموطن عزیزی که گفتند خیلی از زندانیان یا هموطنانی که اعدام شده‌اند و گور آنها مشخص نیست و نامشان مشخص نیست و محل دفن‌شان مشخص نیست، ما در مقابل تمام آنها وظیفه داریم و در مقابل خانواده‌های آنها هم وظیفه‌مند هستیم و خانواده‌هاشان می‌داند که فرزندانشان و خلاصه جگر گوشه‌هاشان اعدام شدند و حتی به آنها اجازه نمی‌دهند به این صورت به قبر آنها مراجعه کنند و خلاصه یک تسلی بگیرند و آنها را هم به نوعی تحت شکنجه نگه داشتند و ما در مقابل تمام آنها خودمان را وطیفه‌مند میدانیم و انشاءالله روزی که با سرنگونی این رژیم بتوانیم تمام این جانیان را محاکمه و در دادگاه قانوی مجازات کنیم.

بهزاد صفاری: حقوق بشر در واقع مترادف همان آزادی‌های سیاسی هست، حقوق بشر البته جامع‌تر هست، ولی آزادی برای مجاهدین و مقاومت یک امر محتوای و آرمانی هست، و تمام این مبارزاتی که مقاومت ایران علیه رژیم شروع کرد و مجاهدین شروع کردند بر سر همین کلمه آزادی بوده و خواسته آزادی، آزادی هم در زمینه‌های مختلف تماماً ترسیم شده است، توسط مجاهدین حتی پیش از آنان توسط آزادیخواهان و آن کسایی که به حقوق مردم احترام گذاشتند، آزادی بیان، آزادی اندیشه، آزادی پوشش هست و خلاصه آزادی یکی از مهمترین شرط حق حیات هست، یعنی نمی‌شود یک کسی را به همین راحتی اعدام کرد.

سازمان مجاهدین و در برنامه ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی مخالف حکم اعدام هستند، بنابراین مسئله آزادی و حقوق بشر برای مجاهدین یک امر آرمانی هست و برای همین از روز اول مبارزه علیه رژیم شروع شد، چون خمینی به مجردی که سر کار آمد و برای این که بتواند این دیکتاتوری و سلطه اقتصادی خودش را مستقر بکند گفت: که آزادی ما نمی‌خواهیم، خلاصه حرفش این بود ما علیه امریکا قیام کردیم و یک تعدادی هم بودند که متاسفانه دنبال خمینی رفتند و اسم چپ هم بر خودشان گذاشته بودند و گفتند اولویت ما مسئله مبارزه با امپریالیسم هست، ولی این مجاهدین مصر بودند که این‌ها تماماً انحرافی هست و آن چیزی که اهمیت دارد آزادی‌های سیاسی هست به دلیل اینکه تماماً در واقع رفاه و خوشبختی اقتصادی مردم هم و آن جامعه که ما برای آن مبارزه می‌کنیم منوط به همین آزادیها در قدم اول هست.

بهزاد صفاری: مجاهدین خلق که در قدرت نبودند و بقیه گروه‌ها هم نبودند که در عمل اثبات کند، یعنی برای بعد از سرنگونی، ولی آنچه که مهم هست، باید دید آن گروههای که صحبت از آزادی می‌کنند و یا حقوق بشر می‌کنند، هر کدام برای آزادی و حقوق بشر چه بهائی پرداخت کردند، شما اگر به لیست شهدای مجاهدین نگاه بکنید، به آن ۱۲۰۰۰۰ نفر نگاه بکنید، خواهید دید که اکثریت قریب به اتفاق از مجاهدین بودند، اگر شما به ۳۰ هزار زندانی سیاسی که در سال ۶۷ اعدام شدند نگاه بکنید خواهید دید اکثریت آنها به نام مجاهدین اعدام شدند این را هم سایر گروه‌ها می‌دانند و اعلام کردند در واقع بیشترین بهاء برای آزادی را مجاهدین پرداختند چون برای مجاهدین مسئله آزادی یک مسئله آرمانی است و طبعاً بعد از سرنگونی بیش از همه به آزادی وفادار و احترام خواهند گذاشت.

بهزاد صفاری: برنامه‌هایی که رژیم درست می‌کند باید توجه کرد که از سال ۶۰ رژیم موج کشتار علیه مخالفین را شروع کرد و آمارش را خدمت شما عرض کردم در واقع در مقابل موج این اعدام‌ها و جنایت‌هایی که رژیم انجام داد نیروهای مقاومت تعدادی از پاسداران و سردمداران و عاملان و آمران رژیم که در این جنایات دست داشتند را مجازات و به هلاکت رساندند، مثلاً فردی مثل لاجوردی که توسط نیروهای مقاومت به هلاکت رسید در آن موقع همه مطبوعات دنیا نوشتند قصاب اوین مجازات شد و مردم تهران و در بقیه شهرها شیرینی پخش کردند، ضمن اینکه مقاومت حق مشروع مردمی است که آزادی و حقوق آنها توسط مشتی جانی سلب شده است و در اعلامیه جهانی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده و بسیار مشروع است مثلاً در بسیاری از کشورهای اروپایی در زمان اشغال نازی‌ها از جمله فرانسه نیروهای مقاومت جنایتکارهای نازی را مورد هدف عملیات خودشان قرار می‌دادند و این امر بسیار مشروع در سراسر جهان است و این فیلم‌هایی که نشان می‌دهند، در واقع توسط رژیم ساخته می‌شود، نشان‌دهنده محبوبیت مجاهدین و مقاومت در میان توده‌های مردم است و می‌خواهند از خشم و تنفر مردم نسبت به رژیم کم بکند، برای همین از این فیلم‌ها درست می‌کنند، یکی از این افرادی که این فیلمها را ساخته گفته بود و مزدوری بوده گفته، ملت خیلی از سران رژیم متنفر هستند، خودش اعتراف کرد و به همین دلیل این فیلم را ساخته بود که مردم بسیار سرزنش می‌کنند که چرا مقامات رژیم این اعدامها را در سال ۶۷ انجام داده‌اند، مقامات رژیم به خاطر این اعدام‌ها و بخاطر لاپوشانی و در واقع پرده پوشی این اعدام‌ها این کارها را می‌کنند آنها را خامنه‌ای استخدام می‌کند و مثل هیتلر که مشتی مزدور استخدام می‌کرد تا برای او فیلم بسازند و لاپوشانی بکند این جنایت‌ها و کوره‌های آدم سوزی و از این قبیل که دیکتاتورها انجام می‌دهند.