وقتی علم به کمک مقاومت میآید!
به دنبال دیدار مایک پنس معاون اول رییس جمهور سابق آمریکا که بسیاری از کارشناسان عالم سیاست را شگفت زده کرده بود، اکنون نوبت دنیای علم رسیده است.
این بار پروفسور ریچارد رابرتس برنده جایزه نوبل به دیدن رزمندگان آزادی در اشرف ۳ رفت. روز یکشنبه ۵ تیرماه۱۴۰۱ پروفسور ریچارد رابرتس به دیدار خانم مریم رجوی و مجاهدین خلق در اشرف ۳ رفت. او نیز ابتدا به دیدن موزه مقاومت رفت و از صحنههای رزم ۴۳ ساله این رزمندگان در شگفت شد.
ریچارد جان رابرتس،Sir Richard John Roberts ، متولد ۶ سپتامبر ۱۹۴۳ در داربی انگلستان، یک بیوشیمیست و زیستشناس مولکولی اهل انگلستان است که در سال ۱۹۹۳جایزه نوبل بیوشیمی و پزشکی را به خاطر کار روی اینترونها برد.
پروفسور ریچارد رابرتس، دانشمند برجسته و یکی از مهمترین چهرههای علمی معاصر و برنده پیشگام جایزه پزشکی نوبل در رشته فیزیولوژی و داروشناسی در سال۱۹۹۳ کاشف ساختمان موزائیکی ژنهاست.
پرفسور ریچارد و حمایت مستمر از مقاومت ایران
پرفسور ریچار جان رابرتس یکی از حامیان دیرین مقاومت است که طی سالهای حضورمجاهدین خلق در عراق که زیر حملات سنگین مزدوران ولایت فقیه در عراق بودند، تلاش زیادی برای حفاظت از جان این رزمندگان کرد.
ریچارد رابرتس تاکنون در حملات و سرفصلهای گوناگون ۲۲بار به حمایت از مجاهدین برخاسته است تا بتوانند میهن اسیر خود ایران را آزاد کنند.
پروفسور رابرتس امضا کننده بیانیه مشترک ۴۳برنده جایزه نوبل است که در سال۲۰۰۹ به ابتکار الی ویزل فقید از بازماندگان هولوکاست و سفیر صلح سازمان ملل، در محکومیت رژیم ولایت فقیه و در حمایت از قیام مردم ایران صادر شد.
تقدیر خانم رجوی از پروفسور ریچارد
خانم رجوی در معرفی آقای ریچارد رابرتس میگوید: تاریخ علم و آزادی، چنین دانشمندانی را از یاد نمیبرد. بلکه اسم آنها را با خط زرین به یاد میسپارد چرا که علم و آزادی دو روی سکه واحدی است که رهایی بنی نوع انسان را از جبرهای طبیعی و تقدیر کور و اجبارات بنده ساز اجتماعی مد نظر دارد.
خانم رجوی افزود: مشعلها و چراغ راهنما برای سایر محققان و دانشمندان در روزگاری که در آن ارزشهای انسانی از جانب دیکتاتوریهای سرکوبگر پایمال شدند و رزمندگان آزادی بالاترین فشارها و شکنجهها را برای طولانیترین زمان متحمل شدند. تاریخچه ۵۷ساله مجاهدین در دو دیکتاتوری سلطنتی و دینی مبارزهای بیوقفه برای کسب آزادی و دمکراسی برای مردمشان بوده است.
خانم رجوی در مورد وضعیت نخبگان کشور ایران گفت: امروز ایران رکورددار فرار مغزها در جهان است. تنها در سه سال گذشته حدود ۴۰۰۰ پزشک و ۳۰۰هزار متخصص با فوقلیسانس یا دکترا، شامل ۹۰۰ استاد دانشگاه، ایران را ترک کردهاند
خانم رجوی در مورد وضعیت کنونی دانشگاهها و دانشجویان و اقدامات سرکوبگرانه حکومتی گفت؛ «امروز هم دانشگاهها و دانشجویان تحت سرکوب و کنترل شدید قرار دارند. بخش زیادی از استادان دانشگاهها در فقر بهسر میبرند. این رژیم تاکنون دهها هزار دانشجو، معلم و دانشآموز را اعدام کرده است. هماکنون عدهیی از معلمان فقط بهخاطر شرکت در اعتراضها بهخاطر حداقل حقوق ماهیانه در زندان بهسر میبرند.
خانم رجوی در پایان گفت: فکر میکنم ما با هم اشتراک نظر داریم که هیچ نیرو و قدرتی در جهان نیست که بتواند جلوی پیشرفت علم و آزادی را بگیرد.
سخنان پرفسور ریچارد در حضور هزاران رزمنده آزادی
سپس پروفسور ریچارد رابرتس پشت تریبون قرار گرفت و در برابر هزاران رزمنده آزادی در اشرف۳ به ایراد سخن پرداخت؛ دستآوردهای شما بسا مهمتر از دستآوردهای من است. آنچه من انجام دادهام، در مقایسه با تلاشهایی که شما بهعمل آوردهاید ناچیز است. بهنسبت شجاعتی که بهخرج دادهاید و دفاع قاطعانه شما از آزادی و اشتیاق شما برای برقراری یک دموکراسی واقعی در ایران.
پروفسور ریچارد افزود: آنچه شما پشتسر گذاشتهاید واقعاً خارقالعاده است. من به واقع از سرگذشتهای شخصی که شنیدم، متأثر شدم. تا جایی که احساس کردم، باید کاری بکنم. گوشکردن، حتی بهیک یا دو مورد از این سرگذشتها، باعث شد که بخواهم شما را در آغوش بگیرم و بگویم: برای کمک، چهکار میتوانم بکنم؟ باید کارهای بیشتری باشد که من بتوانم برای کمک انجام بدهم.
پروفسور ریچارد در مورد تجربه دیدار خود از موزه مقاومت گفت؛ فکر میکنم هیچکسی نمیتواند در آن موزه قدم بزند و درد و رنجی را که شما و همکاران، دوستان و خانوادههایتان پشتسر گذاشتهاید فهم نکند. من تحتتأثیر قرار گرفتم و اشک ریختم، ولی بهسختی تلاش کردم در حد ممکن آرامشم را حفظ کنم. این یک تجربه شگفتآور بود. باید آنرا بهنحوی گستردهتر در دسترس بقیه جهان قرار داد.
امید قاطع من بعد از بازدید از موزه این بود که در آیندهیی نه چندان دور، بتوانم همهٔ شما را در تهران ملاقات کنم.
من این واقعیت را دوست دارم که شما خواهان خلاصی از شر تسلیحات اتمی هستید. باید خیلی، خیلی وقت پیش از شر تسلیحات اتمی خلاص میشدیم؛ همان موقع که کشف کردیم که اینها چه کارآیی دارند. لذا شما را بهاین دلیل بسیار تحسین میکنم.








