وحشت از آینده تیره و تار نظام، مهره‌های رژیم، نسبت به حتمیت وقوع قیامهای در پیش‌رو، آن‌چنان دنیا را در پیش چشم آنها، تیره و تار کرده، که هیچ فرصتی را، برای هشدار دادن، نسبت به آینده نظام‌شان از دست نمی‌دهند. اظهاراتٍ کارگزاران رژیم، وحشت شان را، از خطر سرنگونی و شکاف عمیقی، که بعد از قیام، در درون رژیم ایجاد شده را به خوبی بیان میکند.
.؛ در همین رابطه دکتر سینا دشتی در گفتگویی با تلویزیون ایران آزاد به موضوعات مطرح شده پاسخ میدهد
دکتر سینا دشتی: با این وضعیت هر کسی جای سردمداران رژيم باشد وحشت میکند، جامعه ۸۰ میلیونی که میزان محبوبیت رئيس جمهورش یک رقمی است یعنی میزان مخالفت با او بالای ۹۰ درصد است، هر حکومتی باشد ابراز وحشت میکند که چنین جمعیت عظیمی از جوانان را درمقابل خودش ببیند و همزمان فاقد هر گونه برنامه، استراتژی و هرگونه مفر اجتماعی و سیاسی باشد، که بخواهد بحرانها و تضادهای اجتماعی را که منجر به این قیام شده را بخواهد حل و فصل کند. به نظر من از کابوس سرنگونی به افق قابل دیدن در فاصله بسیار نزدیک بعد از قیام آبان سرنگونی خودشان را دیدند و بالطبع چون دستشان خالی است که ترفندهای سابق را استفاده کنند و قیام را منکوب کنند و سرکوب کنند. در این شکل وارد بحران جدی و بحران مدیریتی هستند، که ما به آن موقعیت انقلابی می‌گوییم. طبقات بالا نمیتوانند و الان هم نشان داده شد طبقات پائین هم نمیخواهند. در نتیجه این ترکیبی است از لحاظ تاریخی نشان داده شده راه به تغییرات بنیادین و جدی خواهد برد.
دکتر سینا دشتی: اگر تعادل قوای داخلی و وضع را نگاه کنیم در فردای قیام خامنه‌ای آمد و فرمان سرکوب و کشتار را صادر کرد، نیروهای سرکوبگر سپاه و بسیج و انتظامی جنایات عظیمی را مرتکب شدند. عواقب آن این شدکه یک حکومت کاملا منزوی است، فوق العاده منفور است، وزنه احتماعی ندارد، در فردای آن که قرار است روحانی نقش مخالف بازی کند او هم این کشتار را تائيد کرد و از خامنه‌ای تمجید کرد و خاتمی که از کیسه او را در آوردند همین مسیر را رفت، و گفت برای حفظ نظام کار درستی را کردند.
ولی در واقعیت امر ترس مردم ریخت، روزنامه همدلی نوشت در این نقطه مشخص شد مردم ایران این حکومت را نمیخواهند، این را هم خودشان به آن اعتراف دارند و آقای مجلسی از دیپلمات های آخوندها میگوید ما با شکل دیگری از بحران مواجه هستیم و روی انبار باروت نشستیم، هیچ آینده‌ای نداریم که بخواهیم راجع به آن بحث کنیم و اگر با آمریکا مذاکره نکنیم نمیشود کاری کرد. از یک طرف دیگر مصلحی وزیر سابق اطلاعات میگوید رئيس جمهور آنقدر بی معرفت است و از افزایش قیمت بنزین خبر نداشتم یعنی این رژيم یک گام کیفی به سمت گور تاریخی خودش یعنی سرنگونی برداشته و در کلیت ضعیف‌تر شده چون وقتی ولی فقیه وارد خط کشتار شد و همه حاشیه ها را کناری زد و خودش مسئولیت آن را بر عهده گرفت، در نتیجه از این لحظه تمام این بحثهای درونی که این میخواهد اینکار را بکند و دیگری نمیخواهد و میخواهند به ژاپن برای مذاکره بروند و بشود و نشود، اف ای تی اف امضاء‌کنیم نکنیم، همه رنگ باخته، الان در ایران یک موضوع روی بحث است و اینکه سرنگونی رژيم آیا سریع المدت است و یا چند ماهی دیگر بیشتر میتواند دوام بیاورد.
پس رژيم بطور کلی ضعیف شده، روی این ضعف داخلی بالطبع نیروهای خارجی حساب میکنند. آنها تجربیات تاریخی دارند و وقتی رژیمی اینترنت را برای یک هفته قطع میکند و هزاران نفر را دستگیر کرده و چند هزار نفر مجروح هستند. پس این حاکمیت پایه ماندگاری ندارد و آنها هم حاضر به وارد شدن به معاملات درازمدت نیستند، چون به ضعف رژيم آگاه هستند مواضع خودشان را سفت تر میکنند و در یک مذاکرات احتمالی بیشتر میخواهند از او مایه بگیرند. بنابراین موقعیت ولی فقیه چه داخلی و چه خارجی به شدت ضعیف‌تر شده، پس کلیت رژيم ضعیف شده، ما با شرایط بسیار متحولی روبرو هستیم که اساسا با قبل از ۲۵ آبان ماه قابل مقایسه نیست. که آدم باید روی آن جدی باشد که شرایط ما بعد از ۲۵ آبان خیلی جدیدتری است.
دکتر سینا دشتی: وقتی به آمار جمعیت ایران نگاه میکنیم جمعیت جوان زیر ۲۵ سال فاقد پلاتفرم جدی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی هستند که این جمعیت عظیم را چگونه میخواهند وارد پروسه کار و یا اجتماعی و اقتصادی بکنند. وقتی همه را مردم پیش رفتند و به سرکوب رسیده، وقتی اختلاس رژيم و روابط فوق‌العاده فاسد سیاسی تمامی سراپای این رژیم را در هم تنیده و هیچ راه حلی ندارند که از این بحرانها رد شوند، وقتی در تحریم اقتصادی هستند و دستشان برای خرج پول بسته است.
بالطبع تمام فاکتورهای که به آبان منجر شد سر جای خودش هست، هم زمان که مردم ترس شان ریخته و هم زمان که ماهیت سرکوبگر رژیم را بطور علنی همه دنیا دیدند و مشخص شده تقابل بعدی، پشت تقابل بعدی، قرار است که بیاید به مراتب رادیکال‌تر و به مراتب پر قدرت‌تر است.
الان لشکری از کارشناسان این بحث را مطرح میکنند که آینده‌ای نیست و لشکر گرسنگان در راه است، ما با قیام شهری و افراد در حاشیه شهرها و افرادی که بسیار محروم هستند روبرو هستیم، از این فاکتها آنقدر زیاد است و واکنش رژيم را از این می بینیم که روز اول گفت ما پیروز شدیم اینها اغتشاگر بودند و تمام شد. الان میگوید نه بعضی را ضد انقلاب کشتند و بعضی را با وقاحت شهید اعلام میکنند، یعنی کنش واکنش عظیم اجتماعی در باره این سرکوبها بوده که رژیم را به مراتب منزوی کرده و او را در معرض چشم انداز بسیار تاریک قرار داده که خودشان میگویند انبان باروت است.
دکتر سینا دشتی: این فرد آنقدر کریه است که آدم دلش نمیخواهد اسم او را ببرد، پاسداری که جرثومه فساد وتباهی است، ولی در یک کلام بخشی از این حکومت زالو صفت و خونخوار است و با خونخواری باید مسئله‌ش را حل کند. این حکومت ۴۰ سال سن دارد و از همان سال اول با کشتار در ترکمن صحرا و کردستان و خوزستان و کشتار سراسری دهه ۶۰ و اعدام های سال ۶۷ ، کشتار ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ هر چند سال برای اینکه جامعه را منکوب کند مجبور است دست به این کشتار بزند و این نشان میدهد جامعه ایران بعنوان ارگانیزم میخواهد این حکومت را پس بزند، مثل بافت پیوندی است که بدن مستمر آن را پس میزند و جامعه ایران او را نمیخواهد.
حالا این با مصداق آخوندی و با منطق پاسداری و دیوگونه‌ش نوشته آره حجامت نظام میخواهد بهتر شود، اگر بهتر شده بود پس چرا این همه با هم دعوا دارند و چرا این همه سر روحانی میزنند، یک نفر دست چندم باند روحانی به سر خامنه‌ای میزند که تو نمیفهمی وضع چه خبر است، باید برویم مذاکره کنیم. آن یکی می‌آید و میگوید روحانی بی غیرت است و زیر پای این یکی را خالی میکند. این سگ دعواها که هیچ حرمتی برای هم باقی نگذاشتند از حجامت و سلامت است، یا نه مردم در قیام آبان ماه چنان بر ملاج رژيم کوبیدند، که هزیان گویی از این مدل را هم ما می‌بینیم.
دکتر سینا دشتی: اولین هدفشان این است خامنه‌ای را از زیر تیع بیرون ببرند، یعنی به مردم بگویند آره ما متوجه شدیم یکسری کمبودها بوده و یکسری کشتارها شده ولی تقصیر روحانی بوده، تقصیر ولایت فقیه نیست، ولی این باز تضادهای را ایجاد میکند حذف روحانی از توان خامنه‌ای خارج است و نمیتواند حفظش کند و نمیتواند حذفش کند. یعنی شقاقلوسی که در آن گیر کرده است.
اصلا همیشه بحث ریاست جمهوری در این نظام با تضاده بوده، هر کسی که در این سیستم نشسته توسری خورده و از این سیستم بیرون رفته است. ولی واقعیت قضیه این است الان حتی اگر بخواهند حذفش بکنند ضرر میکنند. اگر بخواهند نگهش بدارند باز به ضررشان است، یعنی رژيم در بن بست بسیار جدی گیر کرده که نمیتواند مدیریتش کند و فقط به نیروی خودش، چون مردم و اجتماع از او جلو زدند. الان این شارلاتانیسمی است که بگویند تقصیر روحانی شد و اینطوری شد، دولت بد است و الان انبوه کارشناسان‌شان این را در دولت می بندند، از آن طرف هم باند روحانی میگویند مسئولین فرا دولتی هم باید بیایند وسط و سهم خودشان را بپذیرند.
تعادل درونی رژیم آنقدر شکننده و لرزان است که حتی اجازه استیضاح روحانی در مجلس نداده است، روحانی هدفش حفظ رژيم است و نفر امنیتی و نفر مسئول در رژيم بوده، حالا در مدیریت این مسئله که یا به سمت مذاکره و یا به سمت تقابل خطی دارد که با خامنه‌ای یگانه نیست ولی در نقطه قیام نشان داده شد اصل بحث حفظ نظام است، لذا خامنه‌ای نمیتواند در این چیدمان سیستم نمیتواند دست بزند و کسی را حذف کند، کی را میخواهد بیاورد، یا چه سیستمی میخواهند بیاورند.
دکتر سینا دشتی: اگر دولتهای خارجی قصد پدرخواندگی ۸۰ میلیون ایرانی را داشتند، توان این را داشتند، حتما تا الان نشان میداند، آنها میخواهند منافع خودشان را پیش ببرند ولی مردمی که بلند شدند و مردمی که قیام کردند وابسته به این دولت و آن دولت نیستند، دستور بگیرند حرف و یا مدار او را اجراء بکنند، مگر آمریکا خواستش سرنگونی بوده، آمریکا از روز اول گفته بیایید مثل یک حکومت متعارف مذاکره کنیم و در سفره ما سنگ نیندازید، هیچوقت بخثش سرنگونی نبوده، پس سوال انحرافش در این است که آمریکا در یک قطب متقابل با در رابطه با سرنگونی رژيم میخواهد فعالیت کند، سرنگونی فقط خواست یک یک مردم ایران است، خواست مقاومت و جوانان ایرانی است، وقتی به آن نقطه برسیم مطمئن باشید همه با آن خودشان را تنظیم خواهند کرد. چیز عجیب و غریبی نخواهد بود.
دکتر سینا دشتی: نشانه تغییر را ما از همه جا می بینیم روزنامه های خارجی و بسیاری از مفسرین بر این تاکید میکنند مردم ایران خواستار آینده‌ای بدون این رژيم هستند. در گزارشات و حتی در نیویورک تایمز و حتی در روزنامه های که به مماشات علاقمند بودند، یک تقابلی بین نیویورک تایمز و مجله نیوزویک که اگر این رژيم سرنگون بشود چه عواقبش برای خارج از منطقه در بر خواهد داشت. راه حلی برای رژيم بطور واقعی متصور نیست، رژيم در نقطه ای که فقط با سرکوب مطلق، با جنایتکاری بی حد و حصر خودش را نگه داشته، آنقدر ابعاد قیام آبان ماه بزرگ بوده که اگر رژيم متعارفی بود سرنگون شده بود. الان ما می فهمیم از شهرها تعداد و رقم شهداء مدام در حال افرایش است و هنوز آمار دقیقی رژيم نمیتواند اعلام کند.
از لحاظ بحرانهای که با آن مواجه هست نمیتواند بحرانها را بصورت کلان حل کند چون پول دستش نیست، چون در تحریم است و اعتبار سیاسی ندارد، این مجموعه نشانه تغییر است. پائینی‌ها نمیخواهند و بالایی ها نمیتوانند. همزمان ما در ایران نیروی داریم در یک همیاری بزرگ آن صدا و نیروی مقاومت، سیمای آزادی، آن که بنیان رژيم را میخواهد از روی زمین بردارد، توانستند از ایرانیان میلیونها دلار جمع کند. ایرانیان خارج کشور آئینه‌ای از ایرانیان در داخل کشور هستند. دستشان میرسد برای مقاومتی که گفته، من این رژيم را نمیخواهم پس وقتی به این نقاط میرسیم چرخشی به چپ و به سمت رادیکالیزم در جامعه صورت گرفته حتی نیروهای که معتقد به رژيم بودند از او جدا شده ، شما از خانم فائزه زفسنجانی کد آوردید، رژيمی که خون ریخته هیچ چیزی برای ارائه ندارد، هیچ پروژه اقتصادی نمیتواند داشته باشد، هیچ کار جدی چه در داخل و یا در خارج از ایران نمیتواند بکند، وقتی رژيم در چنین بن بستهای استراتژیکی و تاکتیکی قرار دارد و با سرکوب خودش را نگه داشته و وقتی مردم مریوان بعد از یکماه از سرکوب و کشتار الان دوباره در خیابان آمدند از این نشانه بیشتر میخواهید.
دکتر سینا دشتی: این خشم ۴۰ ساله چندین بار خودش را نشان داده ولی رادیکالیزم این بار بیشتر و جدی‌تر بود و گسترش و پهنه اجتماعی‌ش بیشتر بود. یک ضرورتی این قیام آبان ماه خودش را نشان داد و آن هم ضرورت سازماندهی و رهبری قیام و قهرآمیز بودن قیام است. در هر انقلاب سازمانیافته مجموعه‌ای از قیام ها و شورش‌ها و اعتصابات خودجوش مختلفی در صحنه اجتماعی صورت خواهد گرفت. اینطوری نیست که گروهی سازمانیافته به مردم بگویند از نقطه آ به نقطه ب بروید و همه مردم بروند. بلکه جوشش های اجتماعی در نقاطی حتما هست، اگر آن جوشش ها نبود اصلا ما به ضرورت سرنگونی نمی‌رسیدیم، این ضروت خودش را به صورت های مختلف خودش را بارز میکند، ولی اگر بخواهیم بگوییم خط اصلی و استراتژی اصلی میتواند باعث سرنگونی رژيم بشود، آیا اعتصاب است و یا کانونهای شورشی بعنوان پیشقراولان ارتش آزادی، به نظر من در آبان ماه ثابت شد این حکومت دست به جنایت میزند، دست به سرکوب مطلق میزند و باید نیروی جلوی او بایستد، با صرف اعتصابات به این نقطه نخواهیم رسید.
اگر بخواهد اعتصابات رژيم را پس بزند خیر این یک مرحله عقب است، ولی وجود دارد و تشویق هم میکنیم، ولی استراتژی سرنگونی که رژيم تحمیل به اجتماع کرده بعد از قیام آبان ماه ثابت کرد استراتژی کانونهای شورشی صحت دارد. کانونها بستگی به شرایط تاکتیکها را انجام خواهند داد ولی ما در این اعتراضات شیراز و شهرک فردوس و یا شهرک قدس وقتی آن حجم از رادیکالیزم در اجتماع هست دیگر بحث اعتصاب نیست بحث نابودی نیروی سرکوبگر و آزاد کردن شهرها و محلات است، این را باید دقت داشت که هر حرکت اجتماعی علیه رژيم بسیار مبارک و میمون است ولی آن را باید در جهت رادیکالیزه کردن پیش برد، نه در جهت اینکه بگویم فقط این مسیر را میرویم، بهتر است و با مسالمت آمیز به جای خواهیم رسید خیر نمیشود.
