بحران سوخت و دورغ‌گویی پزشکیان و معاونانش!
با اوج‌گیری بحران سوخت در ایران و خاموشی‌ها و قطعی گاز، پزشکیان، رئیس‌جمهور خامنه‌ای و معاونانش ناگریز از احتمال انفجار اجتماعی دست به دامان دروغ شده‌اند.
بحران سوخت در ایران بی‌داد می‌کند. چند هفته از این ماجرا نمی‌گذرد که دولت پزشکیان در پی قطعی‌های ۲ساعته برق، اقدام به گرانی ۳۸درصدی آن کرد.
متعاقبا اعلام شد که دیگر قطعی برق وجود نخواهد داشت. البته به مصداق «چوپان دروغگو»، کسی این حرف وی را باور نکرد.
چرا که همگان می‌دانستند بحران سوخت در ایران، به زودی خود را آشکار می‌سازد و چنین نیز شد. به فاصله چند هفته و به محض ورود اولین سامانه هوای سرد به کشور، جامعه ایران دوباره در تاریکی فرو رفت.
در این بین پزشکیان و معاونانش در ترس از انفجار اجتماعی ناشی از بحران سوخت دست به دامان سیاست قدیمی ملایان شدند؛ «خدعه» یا همان دروغ!
در حال حاضر بحران سوخت و کمبود منابع انرژی به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های حکومت ایران تبدیل شده است.
پزشکیان اخیرا از گم شدن روزانه ۲۰میلیون لیتر سوخت خبر داده است.
واژه ناترازی به طور مکرر توسط مسئولان حکومت ایران استفاده می‌شود.
ناترازی‌ها، بخش‌های مختلفی را تحت تأثیر قرار داده‌اند و بحران سوخت تنها یکی از آن‌هاست.
عمق این بحران زمانی نمایان می‌شود که قطعی برق و تعطیلی‌های مداوم برای کاهش مصرف انرژی به جامعه تحمیل شده است.
از ویژگی‌های بحران سوخت در حکومت ایران می‌توان به تأثیرات زنجیره‌ای آن اشاره کرد. حلقه‌های مرتبط به هم باعث شده‌اند بحران در یک بخش، به بخش‌های دیگر نیز سرایت کند. کمبود برق، تولید را مختل کرده و نارضایتی‌های اقتصادی ایجاد کرده است.
پزشکیان در تاریخ ۲۴آذر ۱۴۰۳، به سازمان برنامه و بودجه کشور سر زده است. اظهارات او در تاریخ ۲۷آذر در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد.
پزشکیان، بحران سوخت و دوباره بهانه‌های واهی
وی از قاچاق سوخت و گم شدن میلیون‌ها لیتر سوخت سخن گفته است. با این حال، این اظهارات در پایگاه اطلاع‌رسانی «ریاست‌جمهوری» بازتاب نیافته است.
پزشکیان دلیل بحران سوخت را قاچاق آن اعلام کرده و مدعی شده: «ما تولیدکننده و عرضه‌کننده سوخت هستیم. این ۲۰میلیون لیتر چگونه گم می‌شود؟ اگر ما را اعدام کنند، کم‌کاری نکرده‌اند. این رقم عظیم، قابل نظارت است، اما ما نمی‌دانیم چگونه این اتفاق می‌افتد.»
او به مشکلات مشابه در برق و آب نیز اشاره کرد. پزشکیان افزود: در جهانی که همه چیز تحت نظارت است، ما بیست میلیون‌لیتر سوخت را روزانه گم می‌کنیم و علت را نمی‌دانیم.
محمدرضا عارف، معاون اول پزشکیان، نیز درباره بحران سوخت سخن گفته است. وی اظهار داشته: مشکل بحران سوخت با اقدامات مدیریتی حل می‌شود. مدیریت مصرف آب نیازمند عزم ملی و فرهنگ‌سازی است.
او تأکید کرد: برای مدیریت منابع آب، جلب اعتماد مردم و تغییر عادات مصرف ضروری است. او گفت: در ایران، مصرف آب روزانه به ۲۷۰ لیتر می‌رسد، در حالی که کشورهای پرآب مانند آلمان، سرانه مصرف کمتری دارند!!!
محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی پزشکیان، نیز در تاریخ ۲۷آذر ۱۴۰۳ درباره بحران سوخت توضیحاتی ارائه کرد.
او گفت: دولت پزشکیان برای هر ۱لیتر بنزین چهل هزار تومان یارانه می‌دهد. این در حالی است که در بسیاری از کشورها، سوخت منبع درآمد دولت است.
اما وی مانند دیگر کارگزاران حکومتی به تفاوت سطح درآمدی در این کشورها با مردم ایران اشاره نکرده است.
قائم‌پناه افزود: پرداخت یارانه روزانه ۶ هزار میلیارد تومان به سوخت، یکی از عوامل مهم تورم است که موجب کسری بودجه می‌شود.
حسین سلاح‌ورزی، فعال اقتصادی، با انتقاد از وضعیت موجود، در نامه‌ای به پزشکیان نوشته: «کمبود برق و ناتوانی دولت در جبران خسارت‌ها، تولیدکنندگان را تحت فشار قرار داده است.»
در همین زمینه
دومین دارنده گاز و چهارمین دارنده نفت جهان و بحران انرژی!
ادعای قاچاق سوخت سازمان‌یافته و عدم برخورد با آن!
وی افزود: نه تنها حمایتی از تولیدکنندگان نشده است، بلکه سخت‌گیری‌های مالیاتی افزایش یافته و فشارها بر تولید بیشتر شده است.
او هشدار داد: سیاست‌های ناکارآمد دولت باعث تعمیق بی‌اعتمادی و گسترش نارضایتی‌ها شده است.
ابوالفضل ظهره‌وند، نماینده مجلس ملایان، نیز مدعی است قاچاق باعث بحران سوخت در ایران است.
او گفته: قاچاق سوخت، سازمان‌یافته است و از جنگ تاکنون ادامه دارد.
او افزود: از ۵ تا ۱۰میلیارددلار سوخت در سال قاچاق می‌شود. این مشکل در حال تشدید است.
ظهره‌وند به ناکارآمدی ساختار مدیریت کلان در حکومت ایران اشاره کرد.
او گفت: تحریم‌ها در ناترازی‌ها نقش کمتری دارند. مشکل اصلی، مدیریت ضعیف داخلی است.
ظهره‌وند تأکید کرد: به قاچاق سوخت سازمان داده شده است. سود قاچاق سوخت بیشتر از تولید داخلی است. در شرایطی که تولیدکنندگان با قطعی برق روبرو هستند، مدیریت ناکارآمد، تولید را متوقف کرده است.
همایون صالحی، رئیس کانون جایگاه‌داران سوخت، نیز درباره قاچاق سوخت اظهارنظر کرده است.
او گفت: آمار قاچاق سوخت متفاوت است. برخی مسئولان عدد ۳۰میلیون‌لیتر و برخی دیگر ۲۵میلیون‌لیتر را اعلام کرده‌اند.
صالحی تأکید کرد: این میزان قاچاق، کار افراد عادی نیست. این اقدامات کاملاً سازمان‌یافته است. او افزود: سوخت گم نمی‌شود، بلکه قاچاق می‌شود و این مشکل باید به‌صورت جدی مدیریت شود.
با توجه به اظهارات پزشکیان و مقامات دولت وی و هم‌چنین دیگر کارگزاران حکومت در مورد بحران سوخت و بهانه قاچاق که سالیان است مدعی آن می‌شوند این سوال پیش می‌آید که در حاکمیتی که به بهانه قاچاق سوخت، سالانه افراد زیادی از سوخت‌بران در استان‌های مرزی توسط نیروهای نظامی ملایان به قتل می‌رسند، چرا با قاچاق سوخت سازماندهی‌شده برخوردی نمی‌شود؟
جز این‌که آنان خودی‌های ملایان هستند؟
