سروش پوراحمدی جوانی از شهر زیبای زیباکنار بود که آذر۱۴۰۱ در کرج بدست اوباش حکومتی در حین اعتراضات جوانان دستگیر شد و در اثر شکنجه و مسمومیت از طریق خوراندن قرص به‌شهادت رسید. سروش که بود و چه شد که از زیباکنار به کرج آمد؟ داستان شهادتش چه بود؟
به یاد سروش پوراحمدی که در سر سودای آزادی داشت
من سروش پوراحمدی ۲۰آذر۱۳۶۹ در بندر زیباکنار انزلی، این شهر خوش آب و هوا در استان گیلان به‌دنیا آمدم. توی طبیعت زیبای، زیباکنار بزرگ شدم و بعدها به کرج رفتم و مشغول کار شدم. کارم نصب پگیج بود. خیلی هم به کارم علاقه داشتم.
جوانی بودم شوخ طبع و فعال. هنوز هم تو فامیلا و آشناها هر کسی خاطره‌ای از شوخ طبعی و روحیه شاد منو بیاد داره و تو مجالس نقل می‌کنه.
عاشق مادرم بودم و عادت داشتم هر روز بهش زنگ می‌زدم. اهل کوه رفتن هم بودم. زمانی‌که تو انزلی بودم همیشه با دوستانم به کوه می‌رفتیم.
در همین زمینه
به یاد وحید دامور؛ قهرمان مردم ملارد کرج در آبان ۹۸
جوانی بودم که دلم می‌خواست وطنم آزاد باشه. به پدرم هم گفته بودم که من راهم را انتخاب کردم. راه جنگیدن برای آزادی. با شروع قیام در کرج من‌هم به جوونای معترض پیوستم. آرزویم آزاد شدن وطنم بود و در این راه هم جان دادم.
کمتر از یک هفته به سالروز تولدم باقی مانده بود که در جریان اعتراضات به چنگ وحوش حکومتی در کرج افتادم. روز نهم آذر۱۴۰۱چهار جوان بودیم که در حین اعتراضات دستگیر شدیم.
مزدوران حکومتی ما را پشت یک ون انداختند و بعد با باتوم و شوکر برقی به جان ما افتادند. آدم‌کشان حکومت علاوه بر این که ما را به‌شدت کتک زدند، به زور توی دهانم قرصی گذاشتند و من را وادار کردن بخورم. بعد در اقدامی شنیع پیکر زخمی و کبود شده از شکنجه من را تو بیابان‌های کرج رها کردند.
پرواز در اوج جوانی به‌سوی رهایی
من بعد از جنایت مزدوران خامنه‌ای در مسموم کردنم با قرص و شکنجه‌ام، ۱۷روز بیشتر دوام نیاوردم و روز ۲۶آذر۱۴۰۱ در راه آرزوی بزرگی که داشتم یعنی آزادی جان دادم.
من در اوج جوانی در سال‌هایی از عمرم که قصد داشتم خانواده تشکیل داده و به زندگیم سر وسامانی بدهم بدست مزدوران حکومتی به شهادت رسیدم. پیکرم را روز۲۶آذر۱۴۰۱ در آرامستان «زیباکنار» بخاک سپردن.
در سال‌گرد شهادتم، جمعیت انبوهی از دوستان و آشناهایم سر مزارم در «زیباکنار» حاضر شدند. آن‌ها با به پرواز در آوردن کبوتر که نماد صلح و آزادی هست، یاد من را که آرزوم آزادی بود گرامی داشتند.
