حق طلبی پرستاران زحمتکش ایرانی- قسمت دوم
در قسمت اول این نوشتار نگاهی داشتیم به وضعیت کلی جامعه ایران در آستانه آغازاعتراضات پرستاران در مردادماه و اینکه خاستگاه اعتراضات مردمی کجاست. در دومین قسمت به شرح کاملی از اعتراضات یک ماه پرستاران در مردادماه ۱۴۰۳ می پردازیم:
۱۷ مرداد
شجاعت پرستاران در شیراز به خوبی باعث گسترش حق طلبی میان سایر پرستاران دیگر شد.
پیشتر این زحمت‌کشان ۱۷ مرداد از کار خود در سراسر شیراز کنار کشیدند و خواهان حق و حقوقشان شدند. بیمارستان ها خالی بودند و با صدور یک بیانیه قاطعانه موضع خود را مشخص کردند.
۲۰ مرداد
اعتصابات غیورانه شیراز به ششمین روز خود می‌رسید و بیمارستان های دولتی را فلج کرده بود این اقدام موجب شد تا شاهد حق خواهی پرستاران دیگر در تبریز و زنجان باشیم. همانطور که اشاره شد، بسیاری از زحمت‌کشان مادر هستند و بیشتر از آنکه برای خودشان نگران باشند نگران ثمره زندگی شان هستند. این مادران با مزد کارشان امکان تامین رفاه فرزندان خود دارند. بار دگر در همان روز پرستاران فسا تجمع کردند اما این بار به همراه فرزندان خود. بنابراین همگی در سراسر کشور با دستانی مشت شده و با شعار پرستار! داد بزن! حقتو فریاد بزن به اعتراض ادامه دادند.
۲۲مرداد
جمعی از پرستاران با همصدایی هموطنانشان در سه بیمارستان بزرگ یزد ، دست از فعالیت‌های روزانه کشیده و در محل کارشان تجمع اعتراضی برپا کردند.
آنها به صورت شفاف اعتراض خود را بیان کردند: کارد به استخوان رسیده است ، مادران وقت رسیدگی به فرزندان ندارند ، این پول به درد هیچ‌کس نمی‌خورد . حق زحمات پرستار است که برای پیگیری مطالباتشان به شلاق محکوم شود؟
ما که نماد صبریم، صبرمون به سر رسیده!
و تمام این صحبت ها زمانی اتفاق می‌افتاد که حکومت آخوندی در درگیری شدید به سر می‌برد. مسئله کابینه پزشکیان و دعوا درون باندی به قدری شدید هست که می‌تواند نظام را به ته دره پرتاب بکند زیرا حکومت به ته خط رسیده.
اکنون بهترین فرصت برای گسترش جنگجویان کانون های شورشی و گسترش حداکثری اعتصابات سراسری است.
در همین زمینه
۲۷ مرداد
اکنون اعتصابات و حق خواهی به اوج خود رسیده است. علاوه بر مقاومت بی نظیر شیراز ، پرستاران و کادر درمان با انبوهی از جمعیت در حداقل سه شهر اراک ، مشهد و یاسوج تجمع و تحصن اعتراضی برپا کردند. جمعیت پرستاران مشهد زیاد و سازماندهی شده بود. آنها خوب می‌دانستند که چه می‌خواهند و در حمایت از معترضین شیراز دست از کار کشیدند. شعار ها تماماً ادبیات مبارزه به خود گرفته بود معترضان سه شهر شعار میدادند: «تورم دلاری، حقوق ما ریالی» ، «پرستار نباشه ، بیمارستان تعطیله»، «پرستار داد بزن حقتو فریاد بزن» ،«از شیراز تا مشهد، اعتصاب اعتصاب» ، «فکر نکنید امروزه، قرار ما هر روزه»
در این حین یک شعاری در اراک گفته شد تحت عنوان «یه اختلاس کم بشه حق ما داده میشه»درباره این موضوع فقط می‌توان گفت که این رژیم علاوه بر اینکه بیشتر دزدی خواهد کرد بلکه اگر هم نکند یک ریال هم به ما نخواهد رسید. رژیم آخوندی با به دست گرفتن منابع عظیم پول و حکومت الیگارش ها هرگز ذره ای به ایرانی ها توجه نخواهد کرد. همه این اعتصابات در حالی شکل می‌گرفت که حکومت به بهانه اربعین دست به دزدی بیشتر زده و متاسفانه دو پرستار هم با قرص برنج به زندگی خود پایان دادند.
۲۸ مرداد
اعتصاب و اعتراض پرستاران سرتاسر مشهد را فرا گرفته بود. اتاق عمل ها خالی بودند و چنین شعار هایی سر میدادند:
پرستار میمیرد ذلت نمیپذیرد
پرستار داد بزن حقتو فریاد بزن
ما خواستار احقاق حق و اجرای قانون هستیم؛ حق ما پرداخت نمی‌شود و نمی‌دانیم پول‌ها به جیب چه کسانی سرازیر می‌شود!
ما تصمیم گرفتیم این روند رو عوض کنیم و عوض هم خواهیم کرد شک نکنید.
از شیراز تا مشهد، اعتصاب اعتصاب!
خانه پرستار خراسان رضوی طی صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که اعتراضات پرستاران در شهرهای مختلف برای موارد زیر است:
۱- اجرای کامل قانون ارتقا بهره وری
۲- برخورداری مشمولین قانون مشاغل سخت و زیان آور از مزایای قانون .
۳. اصلاح مبلغ اضافه کاری
۴. تعرفه های واقعی و شمولیت فوریت ها
۵. استخدام حداکثری و مساله بدون سهمیه
۶. اصلاح ضرایب خاص
۷. بازنشستگی
۸. لغو اضافه کاری اجباری عطف به قانون.
ترس و سرکوب ناعادلانه رژیم
۲۹ مرداد
به سومین روز از اعتصابات بی وقفه پرستاران رسیدیم و همگی در شهرهای مختلف از جمله اصفهان، مشهد ، اراک ، بوشهر و خوزستان که مقاومت بی نظیری از خود نشان دادند تجمع کردند.
۳۰مرداد
روز های آخر ماه مرداد بسیار مهم بود، بعد از اعتصابات شیراز به پرستاران دیگر ثابت شد که اگر متحد باشند قطعا به قله های پیروزی خواهند رسید، ما در این ماه شاهد بودیم که این آتش خشم چگونه باعث فلج کردن بیمارستان های دولتی شد. بعد از شیراز با شروع اعتصابات مشهد پرستاران به قدری خوب عمل کردند که در بحبوحه رانت و هدر دادن بیت المال خلق برای اربعین سیلی محکم به گوش این رژیم بزدل زد.
تجمعات در مشهد به قوی ترین شکل خودش رسید. بیمارستان های شریعتی ، امام رضا،ابن سینا،هاشمی نژاد،قائم خالی بود و همگی در بیرون شعار میدادند.
گویا این همدلی به قدری حکومت را ترساند که وضعیت را بسیار کنترل می‌کردند و همه جا پر از مزدور شده بود ولی جمعیت در مشهد به قدری زیاد بود که حراست و آنها هم حریف معترضین نشدند .
البته نباید این را فراموش کرد که به غیر از مشهد، همدان، نیشابور و آبادان هم تجمعات اعتراضی رخ داد.
اکثر پرستاران با لباس سیاه به اعتراض آمدند، شاید به ظاهر قابل توجه نباشد اما در باطن فلسفه قشنگی دارد:
در روزنامه ها از پرستاران به طعنه بعنوان «سفید پوشان» اسم میبرند.
ما پرستاران سفید پوشان دیروزیم، سیاه پوشیدیم، برای تنهایی صنف پرستاری
برای بی عدالتی نظام سلامت
برای مرگهای پرستاری
برای مهاجرتهای پرستاری
برای تبعیض در انتصاب و انتخاب
برای قلدری مدیران سفارشی
برای اضافه کار اجباری با چند ریال
برای زحمت دلاری پرداخت ریالی
برای تعرض به منافع ما و…
۳۱ مرداد
اعتراضات پرستاران به بیش از ۱۰ شهر ایران(همدان ، اهواز ، تهران ، کرمانشاه ، اصفهان ، مریوان ، رشت ، تبریز ، دهدشت و قزوین گسترش یافته است. این درحالی است که این اعتراضات با خشونت ماموران و سکوت مقامات همراه است .
وضعیت کنونی اعتصابات پرستاران
بعد از تمام این اتفاقات صدای قوی مردمی پرستاران به صورت واضح به گوش رژیم رسید و رژیم هم مثل همیشه دست به سرکوب و بی توجهی زد. اکنون باید برای کسانی که ذره ای به پزشکیان دل بستند افسوس خورد از اینکه انقدر راحت گول خوردند و مثلا به اصلاحات دل بستند. این یک حقیقت واضح است که حتی خود نظام هم آن را با رفتار خود تایید می‌کند. آری این نظام اصلاح ناپذیر است و باید به زبان خودشان صحبت کرد.
به نظر می‌آید قشر فهمیده و سایر این موضوع را متوجه شدند که مزدوران رژیم از ترس دست به سرکوب و مجازات می‌زند.
تجمعات در شهریور ماه به صورت پیاپی ادامه دارد ولی با این تفاوت که ۸۰ درصد ایران مثل مشهد و شیراز قاطع است.
اینک صدای پرستاران شنیده شده زیرا گروه‌های متشکل کارگری، بازنشستگان و معلمان حمایت خود را از درخواست‌های پرستاران ابراز نموده و از برخوردهای حکومتی با پرستاران معترض انتقاد کردند.
اعتصابات پرستاران به قدری انگیزه بخش بود که روحیه جدید به کارگران ، بازنشستگان و غیره داد و بزودی شاهد تجمعات دیگر به قوت پرستاران خواهیم بود. قدرت اعتصابات را نباید دست کم گرفت زیرا با اعتصاب می‌توان اقتصاد یک رژیم را زمین‌گیر کرد و با همراهی قیام به سرنگونی رسید. این هدف تنها با ایجاد یک صندوق مالی مستقل، سازماندهی اعتصابات و اتحاد محکم تمامی زحمت‌کشان به ثمر می‌رسد.
رژیم ارتجاعی که دچار اسکولاستیسم شده و به نام اسلام فقط ظلم و جهل را ترویج می‌دهد آن را لکه دار کرده اما اول این اسلام بود که توانست با تکیه بر تقکر در شکوفایی علم مدرن تاثیر گذار باشد مخصوصاً در بحث پزشکی. دین اسلام به طور کامل حامی تمام زحمت‌کشان از جمله پرستاران است و نمی‌گذارد که حق کسی خورده شود.
قرآن كريم در آيه 32 سوره مائده در اين‌باره مي فرمايد: «وهر كس انساني را از مرگ رهايي بخشد، چنان است كه گويي همه مردم را زنده كرده است».
حضرت صادق فرمود: «نشستن تو نزد بیمار (و مراقبت از او)، بهتر و بالاتر از نماز خواندنت در مسجد است».
پیامبر می فرمایند: هر کس یک شبانه روز از بیمارى پرستارى کند، خداوند، او را همراه با ابراهیم خلیل برمی انگیزد و به سان برقی پر درخشش، از صراط می‌گذرد.
اگر این مسیر منجر به قیام شود قطعاً در فردای دموکراتیک ایران با آزادی کسب و کار و عدم دخالت دولت در امور مردم. همه افراد از جمله پرستاران دارای حقوق یکسان خواهد بود و به هیچ عنوان استثماری بوجود نخواهد آمد زیرا اولویت همه چیز بر مبنای عدالت شکل خواهد گرفت. در یک فضای آزاد و سالم علاوه بر عدم وجود این عقب افتادگی ها ما شاهد بالا رفتن کیفیت زندگی و کاری خواهیم بود زیرا این فضا توسط رقابت روح می‌گیرد تا خود را به طور روز افزون بهتر کند.
زنده باد آزادی
م. آزادمنش
