نامه آتنا دائمی در مورد اعدام رامین حسین پناهی، لقمان و زانیار مرادی
آتنا دائمی زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین نامه‌ای در مورد اعدام سه زندانی سیاسی کرد؛ رامین حسین پناهی، لقمان مرادی و زانیار مرادی از زندان منتشر کرد.
متن کامل نامه زندانی سیاسی آنتا دائمی در پی می‌آید:
«عزیزانمان را کشتند و با افتخار میگویند عدالت را اجرا کردند، عدالتی با نمادی از فرشته ای با دو کفه ترازو در دست. ولی در حقیقت مردی ست عمامه به سر با جای مهر سوخته بر پیشانی و چشم بندی بر چشم و کوری مفرط، در یک دستش تسبیح و در دست دیگر با طناب دار ترازویی را نگه داشته با کفه هایی چنان نابرابر که یکی در آسمان ها سیر می‌کند و دیگری به قدری با جنازه هایش سنگین است که در اعماق زمین مدفون شده است. از عدالتی دم می‌زنند که چهل سال است حتی رگه ای از آن ندیده ایم و نشنیده ایم!
در این اوضاع آشفته اقتصادی و فقر و بیکاری تمام معضلات کشور با قتل این سه عزیز ما برطرف شد؟! کشتن سه تن از جوانان کشورمان آیا دردی از دردهای مردم ایران کم کرد؟!
عالیجنابان به کجا چنین شتابان؟ بدون ابلاغ قبلی و با دروغ عزیزانمان را به قتلگاه بردید، اجازه ندادید در اندک زمان باقی مانده از عمرشان در آرامش باشند، تشنه و گرسنه راه نفسشان را بستید ولی حتما تا اعماق وجودتان سوخت که در تمام این سالها حتی لحظه ای آنها را متزلزل ندیدید، حتما به حالشان افسوس خوردید که چه ثابت قدم و استوار و بی آنکه سرخم کنند برای آرمانهایشان جان دادند و چه وقیحانه جان دادن عزیزان ما را نگرستید! حتماً آتش گرفتید که آنها را به خاطر فعالیتهای اعضای خانواده شان به اسارت گرفتید و به آنها اتهام تروریست نسبت دادید اما برای ما چیزی جز نماد دموکراسی نبودند، ۹سال در زندان با انواع و اقسام تفکرات و عقاید رفاقت کردند و محبوب هم بندیانشان بودند، محبوب ما، محبوب ایران!
هر سال قبل از شروع ماه محرم و صفر با چنین اعمال وحشیانه ای خود را برای عزاداری آماده می کنید! عرق میخورید و مست می کنید و با هفت تیری بر کمر نوحه سر می دهید و ضجه می زنید که یزید، حسین تشنه را سربرید و … چه تضادی و چه تناقص منفوری! شما یزیدیان ۴۰ سال است که تیرخلاص می زنید و طناب دار را بر گلوهای راسخ محکم می بندید و چهار پایه حیات را از زیر پای جوانان راست قامت و صبور ما می کشید، جنگ شیعه و سنی راه می اندازید و بعد برای حسین با میلیاردها پول در جیب به دروغ ضجه می زنید؟!
حتما می‌دانید که با این اعمال وحشیانه خود را منفورتر از پیش و درواقع خود را می کشید، امروز هم شما گور خود را عمیق تر کردید ، زانیار و لقمان و رامین را نکشتید، بلکه آنها را در دلهای ما عزیزتر و دنیا را عزادار کردید، عزای حقیقی برای حسین ها و زینب های زمانه!
حیثیت ما را در دنیا برده اید، به خاطر مشتی جاه طلب و قدرت پرست و گرسنگان سیری ناپذیر از جان آدمی، یک ایران را تروریست می دانند، تا به کی و کجا می خواهید چنین بتازید؟! زهی خیال باطل اگر توهم می زنید که شما جنگ را به مردم تحمیل می کنید، آنها باز هم خواهند جنگید! ماشین آدم کشی تان را متوقف کنید، پوتین های سربی تان را از گلوی مردم ایران و خطه کردستان بردارید!
چنان تاج و تخت پادشاهی و قدرت را محکم چسبیده اید و می‌تازید که هرگز گمان نمی‌کنید ممکن است در لجن غلتیدنتان به ثانیه ای بند باشد، در طول تاریخ بسیاری چنین می پنداشتند اما در نهایت در چاه فاضلاب و با لباسهای مبدل آنها را یافتند و به سزای اعمالشان رساندند.
ایران آتش زیر خاکستر است، این آتش را شعله ور نکنید.
خطاب به خانواده های صبور مرادی و حسین پناهی این شهادت را تبریک می‌گوییم.
هفدهم شهریور نود و هفت»
