موقعیت انقلابی در ایران
با گذشت یک هفته از فروکش کردن قیام آبان، بعد از قطع اینترنت در سراسر کشور، هنوز برخی استانها یا مناطق کشور، از اینترنت قطع هستند و رژیم جرات نکرده است اینترنت آن مناطق را باز کند زیرا ترس آن را دارد فیلمها و اخبار این مناطق مانند ماهشهر و بلوچستان که جنایات زیادی در آن صورت گرفته است، به گوش جهانیان برسد. اما تا همین میزان که از اخبار قیام آبان منتشر شده، نشاندهنده آنست که در هفته آخر آبان۹۸ یک قیام سراسری در ۱۸۷شهر کشور شکل گرفت که همه ارکان رژیم را لرزاند، و خامنه‌ای را مجبور کرد تا مرز سرخ رد کرده و فرمان شلیک مستقیم به مردم را بدهد. آمار شهدای قیام آبان به ۶۰۰نفر و دستگیریها نزدیک به ۱۲۰۰۰تن رسیده است. آیا این نشاندهنده آن نیست که ایران در یک موقعیت انقلابی قرار گرفته و جنبش انقلابی مردم ایران، سر باز ایستادن ندارد؟
موقعیت انقلابی یعنی چه؟ و چرا می‌توان گفت که ایران فعلی، در یک موقعیت انقلابی قرار دارد؟ و چرا می‌گوییم علارغم هر فراز و نشیبی، قیام و جنبش مردم ایران، راهش را به پیش باز کرده و به سرنگونی این رژیم منتهی خواهد شد؟
اینروزها صحنه‌های قیام ایران، و قیام در منطقه، چشم دنیا را خیره کرده و با سرعتی چشمگیر، رو به جلو حرکت می‌کند. و برهمگان نیز روشن شده که مسبب همه ناآرامیها در کشورهایی چون لبنان و عراق و سوریه و یمن، رژیم آخوندی تهران است که برای بسط امپراتوری شیعی خود، پنجه‌های خونین تروریسمش را در همه این کشورها فرو کرده است.
اما سئوالی که در مورد ایران پیش می‌آید آنست که؛ آیا قیام سراسری و پر شتاب اخیر، همچنان ادامه دارد و به یک انقلاب منجر میشود؟ آیا ایران آماده انقلاب است؟ برای پاسخ به این سوالات ابتدا باید پرسید معنی انقلاب چیست؟ و یا موقعیت انقلابی که از آن صحبت می‌کنیم به چه معناست؟
انقلاب چیست؟ انقلاب بطور خیلی خلاصه، دگرگونی جهش وار و تکاملی جامعه، از طریق سقوط طبقه حاکم، و انهدام نهادها و روابط مربوط به آن، توسط توده های مردم تعریف میشود.
موقعیت انقلابی به چه زمانی گفته میشود؟ موقعیت انقلابی، زمانی است که حکومت کننده دیگر نمی‌تواند مثل قبل حکومت کند. حاکمیت دیگر در بین مردم اعتباری ندارد، و با ریزش و گسستگی مواجه است. از طرف دیگر، فقر و نارضایتی به جایی رسیده است که دیگر از طرف آحاد جامعه، تحمل پذیر نیست. اینجاست که حکومت شوندگان، یعنی مردم، برای تغییرات بنیادی پا به میدان می‌گذارند. اینجاست که حداکثر اتحاد و پیوستگی در صفوف مردم ایجاد میشود. وقتی چنین شرایطی آماده باشد، ما با یک وضعیت عینی انقلابی روبرو هستیم، که خصوصیت ویژه آن: «بحرانهای فراگیر و پایان‌ناپذیر» در هیئت حاکمه می‌باشد.
قیامی که از ۲۴آبان۹۸ با جرقه بنزین شروع شد، نشان دهنده آنست که شرایط به نقطه بازگشت ناپذیری رسیده است. یعنی ایران در یک موقعیت انقلابی قرار گرفته است. نشانه‌های نقطه بازگشت‌ناپذیر، یا به عبارت جامع‌تر، فاصله طبقاتی به نقطه انفجاری رسیده و اکثریت مردم در زیر خط‌فقر هستند. فساد و جنایتهای رژیم، باعث شده است که کاملا مشروعیتش را از دست بدهد و اعتماد عمومی به حکومت، به صفر برسد. مردم ایران در دیماه۹۶ با شعار «اصلاح‌طلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا»، نشان دادند که از هر دوباند رژیم بیزارند. در فاصله دوسال گذشته، نه تنها با برجام درمانی و امید درمانیهای روحانی وضعیت بهتر نشد که خط‌فقر از ۴میلیون تومان به ۸میلیون رسیده است.
رژیم بخاطر ماهیت ضد مردمی، و ضعف شدیدش در زمینه‌های اقتصادی- اجتماعی، نه می‌خواهد و نه می‌تواند به خواسته های مردم پاسخ دهد. یعنی اختلاف بین مردم و حاکمیت، به نقطه بازگشت ناپذیر رسیده است که در شعار‌های «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر اصل ولایت فقیه» و آتش زدن مراکز سرکوب و چپاول رژیم، خودش را نشان داده است
اما عنصر تعیین کننده و سرعت دهنده، در پیشبرد موقعیت انقلابی جامعه به سمت انقلاب، موتورهای کوچک هستند که موتور بزرگ، یعنی اجتماع را بحرکت در می‌آورند. این موتورهای کوچک، همان کانونهای شورشی هستند که با تیم‌بند‌های کوچک، دارای سازماندهی و فرماندهی و هماهنگی می‌باشند. این کانونها هستند که می‌توانند شعله‌های قیام را همواره روشن نگاه داشته و اعتراضات را استمرار دهند. این کانونها، توان آنرا دارند تا در هر حرکت اعتراضی و مردمی، شعارها و خواسته‌های مردم را به سمت براندازی سمت و سو بدهند و در نقش پیشتاز، موتور جامعه را، به حرکت درآورده و بن‌بست شکنی نمایند. چنین تشکلهایی قادرند در برابر نیروهای سرکوبگر بایستند. در این کانونها، بخاطر نوع شکل‌گیریشان، امکان نفوذ و انحراف و متلاشی کردن توسط دشمن نیست. زیرا کانونهای شورشی، بخشی از ارتش آزادیبخش ملی در سراسر ایران هستند که با خط مقاومت سراسری به حرکت در آمده و فرماندهی می‌شوند.
اکنون بعد از ۴۰سال که از حاکمیت ننگین آخوندی گذشته است و جدی‌ترین مانع که همانا خط مماشات با این رژیم بوده به پایان رسیده، شرایط عینی و شرایط ذهنی انقلاب فراهم شده و ایران در موقعیت انقلابی قرار گرفته و برای آخوندهای حاکم، هیچ راه گریزی از آن نیست
