اعتراضات بازنشستگان و شهروندان در شهرهای ایران ادامه دارد
در ۲۵ آبان ۱۴۰۴، اعتراضات سراسری بازنشستگان، کارگران و شهروندان علیه تورم، فساد و بیعدالتی رژیم حاکم بر ایران اوج گرفت. این گزارش به بررسی جزئیات این موج اعتراضی میپردازد.
اعتراضات سراسری در شهرهای مختلف ایران نشاندهنده نارضایتی عمیق مردم است. بازنشستگان تأمین اجتماعی و فولادی در شوش، اصفهان، اهواز، کرمانشاه، تهران، قزوین و رشت تجمع کردند. آنها علیه تورم افسارگسیخته، حقوق ناچیز و فساد گسترده اعتراض کردند.
شعارهای معترضان مستقیم رژیم را هدف قرار داد. در شوش، بازنشستگان فریاد زدند: «فقط کف خیابون به دست میاد حقمون». آنها گرانی را بلای جان مردم دانستند. در اصفهان، بازنشستگان فولادی شعار دادند: «اصلاحطلب، اصولگرا، دشمن بازنشستهها». این اعتراضات سراسری فساد در رژیم تهران را برجسته کرد.
در اهواز، بازنشستگان خواستار آزادی تأمین اجتماعی از انحصار دولت شدند. آنها گفتند: «ایرانو غارت کردن، ما را بیچاره کردن». معترضان به بیمههای تکمیلی اجباری و نبود درمان رایگان اعتراض کردند. رژیم حاکم بر ایران این مشکلات را نادیده میگیرد و مردم را در فقر نگه میدارد.
کرمانشاه صحنه تجمع بازنشستگان بود. آنها شعار دادند: «گرانی تورم، دزدی از جیب مردم». بازنشستگان آقازادهها را روی گنج دانستند و خود را در رنج. این اعتراضات سراسری تبعیض طبقاتی را افشا کرد. رژیم خامنهای منابع را چپاول میکند و مردم را به حاشیه میراند.
تهران نیز شاهد اعتراضات بود. بازنشستگان تأمین اجتماعی و فرهنگیان مقابل سازمان تأمین اجتماعی تجمع کردند. آنها به حقوق ناکافی و بحران آلودگی هوا اشاره کردند. شهروندان در میدان تجریش علیه خشک شدن چنارهای کهنسال و سنگفرش میدان اعتراض کردند. نیروی انتظامی تجمع را پایان داد، اما پیام حفاظت از محیط زیست باقی ماند.
اعتراضات کارگران و مالباختگان
کارگران نفت در خارک و دیگر مناطق تجمع کردند. آنها علیه بیعملی رژیم اعتراض کردند. مالباختگان رامک خودرو پس از ۸ سال بلاتکلیفی، خواستار اجرای احکام قضایی شدند. رژیم دیکتاتوری در ایران عدالت را معطل نگه داشته است.
در رباطکریم، ساکنان علیه نصب دکل مخابراتی در بوستان اعتراض کردند. آنها به کاهش فضای سبز و نقض استانداردها اشاره کردند. کارکنان بیمارستان خاتم ایرانشهر به ریزش سقف و کثیفی سرویسها اعتراض کردند. رژیم حاکم بر ایران سلامت و رفاه مردم را نادیده میگیرد.
این اعتراضات سراسری نشاندهنده پایان صبر مردم است. رژیم خامنهای با فساد و سرکوب، کشور را به نابودی میکشاند. مردم خواستار آزادی، عدالت و حقوق انسانی هستند. نیروی امنیتی تلاش کرد تجمعها را پراکنده کند، اما معترضان ایستادگی کردند.
پیام اعتراضات سراسری روشن است. مردم دیگر وعدههای رژیم را باور نمیکنند. آنها علیه بندگی و بردگی فریاد میزنند. این موج اعتراضی میتواند آغاز تغییرات بزرگ باشد. رژیم دیکتاتوری باید پاسخگو شود.







