در تابستان ۱۴۰۰ قیام تشنگان در بسیاری از شهرهای خوزستان شعله کشید.
قیام خوزستان از روز ۲۴ تیر۱۴۰۰ آغاز شد. بیش از ۱۱ شهر استان خوزستان در وضعیت بیآبی قرار دارند و نزدیک ۷۰۰روستا فاقد لولهکشی آب هستند. مردم در بسیاری از شهرهای خوزستان از جمله سوسنگرد، اهواز، شادگان، شوش، بستان، هویزه و ایذه قیام کردند. دراین سلسله قیام ها حداقل ۹ تن به نامهای مصطفی نعیماوی، قاسم خضیری، علی مزروعه، محمد کروشات، فرزاد فریساوی، محمدعباس الکنانی، محمد عبداللهی، هادی بهمنی و فرشید کاظمی با شلیک مستقیم ماموران ماموران حکومتی به شهادت رسیدند.
عیسی کلانتری همان زمان اعتراف کرده بود که: «سیاستهای دولت … باعث شده امروز یک تالاب و دریاچه زنده در کشور وجود نداشته باشد» .
اعتراضات تابستان در ۲۴ تیر ۱۴۰۰ از شهرهای مختلفی در استان خوزستان آغاز شد به چندین استان دیگر گسترش یافت. این اعتراضها با موضوع بیآبی خوزستان گسترش یافت و پس از سرکوب شدید معترضان مطالبات و شعارها سیاسی و علیه نظام جمهوری اسلامی شد.
علت اصلی قیام تشنگان در خوزستان، کمآبی بود. با توجه به گرمای هوا و خشک شدن تالابها و رودخانههای کوچک، همچنین سد سازی متعدد بر رودهای خوزستان باعث فشار بر مردم خوزستان و اعتراض آنها به نحوه مدیریت آب حکومت ایران است.
آغاز قیام تشنگان خوزستان د ر۱۴۰۰
شامگاه پنجشنبه ۲۴ تیر شماری از شهرهای خوزستان از جمله «اهواز، آبادان، حمیدیه، شادگان، ملاثانی، قلعه چنعان، ماهشهر، بستان و کوت عبدالله» مردم معترض به بیآبی و قطعی مکرر برق دست به تظاهرات زدند و در شهرهای ماهشهر، کوت عبدالله و ملاثانی جادهها را بسته و لاستیک خودرو آتش زدند. معترضان شعارهایی از قبیل «رودخانه تشنه است–آبش را میخواهد»، «به نام دین ما را غارت کردند» و «جان و خونمان فدای کارون» سر دادند.
۲۵ تیر
روز جمعه ۲۵ تیر جمعی از خوزستانیهای مقیم مشهد در حرم علی ابن موسی الرضا شروع به اعتراض کردند همچنین در شادگان یک جوان ۳۰ ساله بهنام مصطفی نعیماوی بنابر گفته شاهدان عینی براثر شلیک نیروهای امنیتی به معترضان کشته شد.
۲۶ تیر
مردم معترض در منطقه شاوور به بستن جاده اهواز-اندیمشک اقدام کردند. در کوت عبدالله اهواز نیروهای امنیتی با شلیک مستقیم به سمت معترضان تعدادی را زخمی و ۱ نوجوان بهنام قاسم خضیری ناصری ۱۷ ساله بر اثر اصابت گلوله نیروهای امنیتی زخمی و در بیمارستان جان باخت. یک جوان دیگر بهنام علی مزرعه در این اعتراضات مورد اصابت گلوله و شلیک مستقیم قرار گرفته و کشته شد.
ادامه قیام تشنگان
۲۷ تیر
در چهارمین شب اعتراضات خوزستان، در شهرهای مختلف استان، از جمله اهواز، سوسنگرد، شاوور، شوش، کرخه و شادگان ادامه داشت، بهطور خاص نیروهای امنیتی با تیراندازی و پرتاب گاز اشکآور و فلفل به سمت معترضان و هجوم موتورسواران مسلح به تظاهرکنندگان در سوسنگرد باعث زخمی شدن تعدادی از معترضان شدند.
۲۸ تیر
مردم شهرهای مختلف استان خوزستان از جمله شهرهای اهواز، دزفول، شوش، کرخه، شادگان، اندیمشک، رامهرمز، شوشتر و سوسنگرد به خیابانها آمدند. در سوسنگرد تعداد زیادی از مردم در برابر فرمانداری دشت آزادگان تجمع کرده و خواستار برکناری او شده و شعار میدادند: «فرماندار بیغیرت، استعفا استعفا»، آنها با دادن شعار خواستار آزاد کردن بازداشتشدگان شدند. مردم معترض در اهواز شعار میدادند: «بالروح، بالدم، نفدیک یا اهواز.
۲۹ تیر
در ششمین روز اعتراضات در خوزستان گزارشها از کشتهشدن دستکم ۲ تن، یک جوان ۱۶ساله به نام محمد عبداللهی و جوانی دیگر به نام هادی بهمنی در ایذه و یک جوان بهنام محمد منصور کروشات از محله ثوره اهواز توسط نیروهای امنیتی خبر دادند. شهرهای ایذه، سوسنگرد، شلنگ آباد، کوت عبدالله اهواز، شوشتر، دزفول، خرمشهر، آبادان، بهبهان، رامشیر، ویس، دارخوین، ماهشهر و اهواز در این شب ملتهب گزارش شدند. در ایذه نیروهای امنیتی با پرتاب گاز اشکآور و شلیک به سمت تظاهرکنندگان درصدد سرکوب و متفرق کردن معترضان بودند که باعث زخمی شدن تعدادی از معترضین و کشته شدن ۲ شهروند ایذهای شد.
بیشتر بخوانید
رودبار؛ در یک جنایت آشکار حکومتی ۵زن و کودک در آتش سوختند!
گسترش اعتراضات
۳۰ تیر
هفتمین روز اعتراضات گسترده مردم خوزستان در شهرهای مختلف استان از جمله در شهرهای اهواز، شادگان، سوسنگرد، مسجد سلیمان، الهایی، بهبهان و دزفول ادامه داشت. در مسجد سلیمان و بهبهان مردم در تظاهرات و تجمعات خود شعارهای ضد حکومتی سردادند و معترضان جاده اصلی بهبهان- شیراز را بسته و پل زیدون بهبهان را آتش زده و جادههای ورودی به شهر را بستهاند.
۳۱ تیر
هشتمین روز و شب اعتراضات مردم خوزستان در شهرهای مختلف استان ادامه داشت، از جمله در شامگاه پنجشنبه در ماهشهر و شادگان با وجود گسیل نیروهای امنیتی، اعتراضاتی برگزار شد. در حمایت از اعتراضات مردم خوزستان در الیگودرز در استان لرستان، در برازجان و بندر گناوه در استان بوشهر و شاهین شهر در استان اصفهان، مردم در خیابانها تجمعات و اعتراضاتی را برگزار کردند.
این قیام تا ۱۹ مرداد ماه در شهرهای مختلف ایران بخصوص شهرهای خوزستان ادامه یافت
صبح روز دوشنبه۴ مرداد ۱۴۰۰ در حمایت از اعتراضات مردم خوزستان در تهران، مرکز شهر از جمله چهارراه کالج، مترو و میدان حسنآباد و خیابان جمهوری تظاهراتی برگزار شد که معترضان شعار میدادند: «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه»، «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران»، «خامنهای حیا کن، مملکتو رها کن»، «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر خامنهای».
در ۸ مرداد
جشن قهرمانی پرسپولیس در تهران و چند شهر دیگر ایران به صحنه تظاهرات علیه جمهوری اسلامی تبدیل شد و مردم و جوانان معترض در مناطق شرقی و غربی تهران از جمله محلههای نارمک، تهران پارس و شهر گلستان در جنوب غربی تهران و جاده ساوه با سر دادن شعارهای چون «مرگ بر دیکتاتور»، «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت» و «توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه.» به اعتراضاتی که از پانزده روز قبل از خوزستان آغاز شد، ادامه دادند.
معترضان سطلهای زباله را آتش زدند و خیابانها را بستند. اگرچه قیام تشنگان خوزستان در اواخر مرداد ۱۴۰۰ پایان یافت اما تشنگی مردم خوزستان برای آب و تشنگی همه مردم ایران برای آزادی و عدالت پایان نیافته است و هر روز ممکن است جرقه قیام و خیزش در گوشه ای زده شود.







