فرار نخبگان از ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه
سیاست‌های مخرب حکومت ایران باعث شده است که فرار نخبگان و مغزها از ایران به صورت یک امر معمول و روزانه درآید، فرار نخبگانی از اقشار پزشکان، پرستاران، مهندسین و سایر نخبگان کشور به امید زندگی بهتر در کشورهای دیگر.
صحبت از فرار نخبگان و مغزها مربوط به امروز و دیروز نیست. حکومت ولایت فقیه بعد از روی کار آمدن، سیاست‌هایی را پیش گرفت که در پی آن بسیاری از اقشار جامعه، متخصصین، تحصیل‌کردگان و… راه مهاجرت و جلای وطن را پیش گرفته و راهی کشورهای دیگر شدند. [ایران، نخبه‌ها در زندان و سرزمین فرار مغزها]
خمینی و فرار نخبگان از ایران
در آن زمان وقتی مجاهدین خلق به موضوع فرار نخبگان و مغزها اعتراض کرده و خمینی را به خاطر ایجاد استبداد و سرکوب مورد اعتراض قرار دادند خمینی طی سخنانی، آشکارا فرار نخبگان و مغزها را نادیده گرفت و در آبان سال ۱۳۵۸ گفت «منافقین (مجاهدین خلق) هی می‌گویند مغزها دارند فرار می‌کنند به جهنم که فرار می‌کنند این دانشگاه رفته‌ها، این‌ها که همه‌اش دم از علم و تمدن می‌زنند بگذارید بروند…».
البته این سخنان خمینی تک‌نمود نبود وی در آذر سال ۱۳۵۹ نیز درباره فرار نخبگان اعلام کرد «ریشه تمام مصیبت‌هایی که تا کنون برای بشر پیش آمده از دانشگاه‌ها بوده است از این تخصص‌های دانشگاهی بوده است…»
شاید شنیدن این اظهارات اکنون نیروهای واپسگرایی چون داعش را در ذهن مخاطب تداعی کند اما در آن روزها، کسی نمی‌توانست بپندارد که در پشت این طرز فکر و این نوع از ایدئولوژی ارتجاعی چه خطرات و زیان‌‌هایی برای کشور ایران خوابیده است.
از آن روزها بیش از ۴ دهه یعنی تقریبا به اندازه عمر حکومت ولایت فقیه می‌گذرد. ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه کماکان مبتلا به پدیده فرار نخبگان و مغزها از کشور است و می‌شود گفت روزانه بخش قابل توجهی از سرمایه‌های گرانبهای انسانی کشور در اثر سیاست‌های ارتجاعی و واپسگرایانه حکومت ایران جلای وطن می‌کنند و در کشورهای دیگر سکنی می‌گزینند. [فرار مغزها و متخصصین از ایران]
آمار و ارقامی پیرامون فرار نخبگان از ایران
محدرضا ظفرقندی رئیس سازمان نظام پزشکی حکومت ایران در روز ۱ شهریور ۱۴۰۰ در گفتگویی با روزنامه شرق اعلام کرد طی یک سال گذشته سه هزار درخواست از سوی پزشکان برای مهاجرت به کشورهای دیگر به این سازمان ارسال شده است.
ظفرقندی دلیل این امر را شیفت‌های طولانی، دوری از خانواده، طولانی شدن دوره تحصیل، دستمزد پایین و مشکلاتی از این قبیل برای افزایش درخواست‌های مهاجرت از سوی پزشکان ایرانی به کشورهای دیگر برشمرد.
اگر چه این مشکلات قابل انکار نیستند اما ظفرقندی در بخش دیگری از سخنان خود دلیل اصلی مهاجرت پزشکان را بازگو میکند که سران حکومت ولایت فقیه باید «بدانند افراد، فارغ التحصیلان و به خصوص جوانان جامعه می‌بینند اگر جای دیگری ارزش بیشتری برایشان قائل می‌شوند به آنجا مهاجرت می‌کنند.»
در لابلای این سخن ظفرقندی می‌توان نحوه برخورد و عملکرد حکومت ولایت فقیه با نخبگان ایرانی و پدیده فرار نخبگان را دید و آن را تبیین کرد. [افزایش ۱۰۰درصدی فرار مغزها از ایران چرا؟]
اما علی تاجرنیا مشاور عالی رئیس نظام پزشکی حکومت ایران در دی ۱۳۹۹ شمار پزشکان مهاجر را بیشتر از رقم ۳ هزار نفر اعلام کرده و افزوده بود آمار دقیق پزشکان مهاجر می‌تواند خیلی بیشتر باشد چرا که فقط در یک ایالت کانادا قریب به ۴۰۰ دندانپزشک ایرانی مشغول به کارند!
بر اساس آماری که در سال ۱۳۹۹ توسط وزارت علوم حکومت ایران منتشر شد سالانه ۱۴۵ هزار نفر تحصیل‌کرده از ایران مهاجرت می‌کنند که از این تعداد ۱۰۵ هزار نفرشان تحصیلات دانشگاهی دارند.
فرار نخبگان؛ روزانه ۲۰ نخبه علمی از کشور خارج می‌شوند
محمد وحیدی نائب‌رئیس اول کمیسیون آموزش و پرورش مجلس حکومت ایران در آذر ۱۳۹۹ با اعلام اینکه روزانه ۲۰ نخبه علمی از کشور مهاجرت می‌کنند ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه را رکورددار فرار نخبگان در جهان دانست.
فرار نخبگان؛ مهاجرت ماهانه ۵۰۰ پرستار از ایران
علاوه بر پزشکان و سایر نخبگان علمی مهاجرت پرستاران از ایران نیز در سال‌های اخیر افزایش قابل توجهی داشته است.
محمد شریفی مقدم؛ دبیر کل خانه پرستار حکومت ایران در مصاحبه‌ای با جهان صنعت در روز ۱۵ اردیبشهت ۱۴۰۰، اعلام کرد در ماه‌های اخیر ماهانه بین ۱۰۰ الی ۱۵۰ پرستار از ایران مهاجرت می‌کنند.
اما آرمین زارعیان؛ میزان مهاجرت پرستاران از کشور را تقریبا سه برابر این رقم می‌داند.
زارعیان؛ رئیس هیئت مدیره نظام پرستاری در ۲۲ فرودین ۱۴۰۰ میزان مهاجرت ماهانه پرستاران به کشورهای اروپایی و آمریکا را ۵۰۰ نفر اعلام کرد.
ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه همچنین در زمینه دیگری نسبت به پرستاران رکورددار است؛ بیشترین میزان فوتی پرستاران بر اثر کرونا در جهان! حدیث پیرامون فرار نخبگان و مغزهای علمی و متخصصین کشور بسیار و این درد دردی قدیمی است که خود مردم ایران باید برای آن چاره‌ای از بنیان بیندیشند چاره‌ای مانند تغییر سیستم حکومت و ایجاد حکومتی که در آن تمام آحاد و از جمله نخبگان کشور شایان احترام درخور باشند.
