دانشجویان خارجی از محاصره، محدودیت تردد و شنیدن صدای گلوله می‌گویند
در ادامه موج گزارش‌ها از خشونت و بی‌ثباتی در ایران، شماری از دانشجویان پاکستانی که به‌تازگی این کشور را ترک کرده‌اند، از تجربه شب‌هایی پر از وحشت، صدای تیراندازی و محدودیت شدید تردد در محیط‌های دانشگاهی خبر داده‌اند. این روایت‌ها تصویری تازه از سرکوب اعتراضات در ایران ارائه می‌دهد؛ سرکوبی که حتی دانشجویان خارجی را نیز در امان نگذاشته است.
به گزارش رویترز، این دانشجویان روز پنج‌شنبه ۲۵ دیماه ۱۴۰۴ پس از بازگشت به اسلام‌آباد پایتخت پاکستان، از شرایطی سخن گفتند که در آن اجازه خروج از خوابگاه‌ها را نداشتند و عملاً در محوطه دانشگاه‌ها محبوس بودند. هم‌زمان، صدای تیراندازی از بیرون شنیده می‌شد و اخبار نگران‌کننده‌ای از درگیری، خشونت و مرگ شهروندان به گوش می‌رسید. این روایت‌ها هم‌زمان با تلاش حکومت خامنه ای برای تشدید سرکوب اعتراضات در سراسر کشور منتشر شده است.
سرکوب اعتراضات در سایه محاصره دانشگاه‌ها
شاهنشاه عباس، دانشجوی سال چهارم دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در فرودگاه اسلام‌آباد گفت که دانشجویان شب‌ها مجبور بودند در داخل خوابگاه بمانند. او تأکید کرد که پس از ساعت ۱۶، خروج از محوطه دانشگاه ممنوع بود. به گفته او، «در طول شب، داخل می‌نشستیم و صدای تیراندازی می‌شنیدیم» این وضعیت، به‌روشنی نشان‌دهنده گسترش سرکوب اعتراضات به فضاهای آموزشی است.
بیست و یکمین روز اعتراضات؛ مجاهدین خلق؛ نیروهای دشمن در آماده‌باش کامل!
عباس توضیح داد که هرچند در داخل محوطه دانشگاه درگیری مستقیمی رخ نمی‌داد، اما تماس با شهروندان ایرانی تصویر متفاوتی ارائه می‌کرد. او از شنیدن داستان‌هایی درباره خشونت خیابانی، هرج‌ومرج و تخریب گسترده خبر داد؛ روایت‌هایی که نشان می‌دهد سرکوب تنها به کنترل خیابان‌ها محدود نمانده است.
تخریب، آتش‌سوزی و قطع ارتباطات
این دانشجوی پاکستانی گفت مناطق اطراف دانشگاه، از جمله بانک‌ها و مساجد، آسیب دیده یا به آتش کشیده شده بودند. او تأکید کرد که شرایط عمومی شهر «واقعاً بد» بوده است. هم‌زمان، قطع اینترنت برای حدود یک هفته، جریان اطلاعات را مختل کرد و امکان دسترسی آزاد به اخبار را از شهروندان گرفت؛ اقدامی که بارها به‌عنوان ابزار اصلی سرکوب اعتراضات مورد استفاده قرار گرفته است.
در سطح کلان‌تر، یک گروه حقوق بشری شمار کشته‌شدگان ناآرامی‌های اخیر را بیش از ۲۶۰۰ نفر اعلام کرده است. این آمار، ابعاد بی‌سابقه خشونت دولتی و سرکوب اعتراضات را برجسته می‌کند. در همین حال، سرکوب‌گران حکومت خامنه ای تلاش دارند این بحران داخلی را مهار کنند، در حالی که فشارهای خارجی و تهدیدهای لفظی نیز در جریان است.
روایت دانشجویان پاکستانی، سندی دیگر از واقعیتی است که سال‌ها از سوی حکومت پنهان شده است. سرکوب اعتراضات در ایران به مرحله‌ای رسیده که حتی محیط‌های دانشگاهی و دانشجویان خارجی نیز به زندانی خاموش تبدیل شده‌اند. این وضعیت، نشانه فروپاشی امنیت اجتماعی و ناتوانی ساختاری حکومتی است که بقای خود را تنها در گلوله، قطع اینترنت و ارعاب می‌بیند؛ مسیری که بیش از چهار دهه ادامه داشته و جز خشونت و ویرانی، دستاوردی برای مردم ایران نداشته است.
