ستم مضاعف علیه زنان در نظام آخوندی چرا ؟
تهران ۱۷اسفند ۱۳۵۷.
کمتر از یکماه پس از پیروزی انقلاب ضد سلطنتی.
زنان ایران دست به تظاهرات می‌زنند.
روز قبل از آن، خمینی طی سخنانی در حوزه قم داشتن حجاب را الزامی اعلام کرد.
اولین اقدام خمینی برای گستردن بساط سرکوب در جامعه همین سخنان او در باره حجاب بود.
خمینی از همان ماههای اول بقدرت رسیدن و سرقت رهبری انقلاب ضدسلطنتی زن ستیزی را در جامعه ما نهادینه کرد. و به همین علت زنان ما که در تمام خاورمیانه پیشرو مبارزات رهایبخش بودند خود اولین قربانیان سرکوبی و دیکتاتوری تازه به قدرت رسیده شدند!
خمینی ضمن توهین آشکار به زنان گفت: « در وزارتخانه ها نباید زنهای بی حجاب بیایند، زنها بروند اما با حجاب باشند. مانعی ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعی باشند.»
بعد از اینکه خمینی قانون اساسی خود را تصویب کرد، زنان قانوناً از گرفتن مهمترین پست‌های سیاسی نظیر رهبری، ریاست جمهوری، حق قضاوت و مناصب بسیار دیگری محروم شدند.
ستم مضاعف علیه زنان در نظام آخوندی چرا ؟
تصاویر زنان ایرانی ۰۱،۰۲،۰۳
از آن پس، زنان ایران در تمامی زمینه‌ها توسط حاکمیت زن ستیز و مردسالار آخوندی عقب رانده شدند. نتیجه کنار زدن زنان از صحنه‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی این شد:
وضعیت زنان ایرانی در سال ۲۰۱۸میلادی:
شاخص مشارکت اقتصادی در رتبه ۱۴۳
شاخص بهداشت و بقا در رتبه ۱۲۷
دستیابی به آموزش و تحصیل در رتبه ۱۰۳
قدرت سیاسی در رتبه ۱۴۱جهانی
بنوشته سایت حکومتی اقتصاد آنلاین، رتبه ایران بلحاظ نرخ مشارکت زنان در اقتصاد، در سال ۲۰۱۷ با ۱۶.۸ در بین صدو هشتادو هفت کشور صدو هشتاد سومین بوده است.
حتی نرخ مشارکت زنان ایران نسبت به کشورهای خاورمیانه هم بسیار پایین است.
راستی چرا وضعیت زنان در ایران که بلحاظ اگاهی‌های سیاسی بسیار جلوتر از کشورهای دیگر منطقه است و سابقه مبارزات سیاسی آنان به بیش از ۱۰۰ سال بر می گردد، اینگونه است؟
جواب این سوال پایه‌ای را باید در ماهییت زن ستیز این نظام پلید جست. این همه فشار و ظلم و تبعیض علیه زنان ناشی از ماهییت زن ستیز آخوندهاست.
« افتخار به اینکه ما این تعداد وزیر زن، این تعداد نماینده زن، این تعداد معاونِ بخشهای مختلف زن، این تعداد رئیس مؤسسات تجاری زن داریم، افتخار به این غلط است؛ این انفعال در مقابل آنها[گفتمان غرب در مورد زنان] است».
بله با چنین تفکر پوسیده و منحطی آنهم در رأس نظام است که سرکوب زنان و به حاشیه راندن آنان امری نهادینه می‌شود.
در آنروی سکه این زن ستیزی وحشیانه، افق دیگری هم هست. افقی روشن که ریشه کنی این تفکر پوسیده و مردسالار آخوندی را نوید می‌دهد. در ایران آزاد فردا، دنیایی که در آن زنان میهن به این خواسته‌های دیرینه خود دست خواهند یافت.
۱- آزادی‌ها و حقوق اساسی
۲- برابری در مقابل قانون
۳- آزادی انتخاب پوشش
۴- مشارکت برابر در رهبری سیاسی
۵- برابری اقتصادی
۶- برابری در خانواده
۷- منع خشونت
۸- منع بهره‌کشی جنسی
۹- لغو قوانین شریعت آخوندی علیه زنان
۱۰-تسهیلات اجتماعی
تصویر: فیلم کانون شورشی زنان
کلام: رسیدن به چنین مرحله ای، با عبور زنان مجاهد و مبارز ایران، از میان دریای خون و رنج و شکنج میسر گشته است.
و این مسیر تا رهایی زنان میهن و شکوفایی ایران زمین ادامه خواهد یافت.
