حکومت خامنه ای زیر سایه ترس و وحشت روزهای بسیار سختی را سپری می کند. او برای اینکه از این ترس و وحشت عبور کند دیپلومات تروریست خود عراقچی را برای دورهگردی به کشورهای منطقه فرستاده است تا با سیاست التماس مانع از حمله تلافی جویانه اسرائیل شود. حملات اخیر بهخاک اسرائیل، نقطه عطفی در سیاستگذاری و رویکردهای امنیتی حکومت ایران به شمار میرود. در این وضعیت، ترس و وحشت بهوضوح در سخنان و مواضع مقامات حکومتی نمود پیدا کرده است. این اضطراب نه تنها بر نگرانیهای داخلی بلکه بر معادلات منطقهای و جهانی نیز تأثیرگذار است. در این مقاله به بررسی دلایل و پیامدهای این ترس و وحشت در میان ارکان حکومت خامنهای خواهیم پرداخت.
وحشت از انتقام دلایل عمیقتر
سخنان سران حکومت، از جمله محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، و امامان جمعه، نشاندهندهی این است که ترس و وحشت به کلید واژهای در گفتار آنها تبدیل شده است. این ترس از پیامدهای حملات به اسرائیل و احتمال تلافیجویی این کشور نشأت میگیرد. حکومت ایران همواره بهعنوان حامی گروههای نیابتی در منطقه شناخته شده است و این حمایتها میتواند منجر به پاسخهای شدیدتر اسرائیل شود.
ترس و وحشت از تضعیف نظام
از دیدگاه حکومت، تضعیف قدرت و نفوذ ایران در منطقه تهدیدی جدی برای بقای نظام محسوب میشود. هر گونه واکنش نظامی از سوی اسرائیل میتواند به زنجیرهای از اتفاقات منجر شود که نهایتاً به تضعیف موقعیت حکومت خامنهای بینجامد. این موضوع نگرانی مقامات را دوچندان کرده است و به همین خاطر، آنها با دقت و حساسیت بیشتری به تحولات واکنش نشان میدهند. چون ممکن است تحولات، مسیر سرنگونی حکومت را با قیامهای مردم پیوند دهد.
بحران مشروعیت، نشانههایی از ضعف
با افزایش نگرانیها و ترسها، احساس عدم مشروعیت در داخل کشور نیز بهوجود آمده است. مقامات حکومت بهخوبی آگاهند که هر گونه تحولی میتواند موجی از نارضایتی عمومی را به همراه داشته باشد. در چنین شرایطی، مشروعیت نظام بهشدت تحت سؤال قرار میگیرد و این موضوع برای خامنهای و دیگر مقامات حاکمیتی نگرانکننده است.
نقش رسانهها در تضعیف روحیه
رسانهها و شبکههای اجتماعی بهعنوان ابزارهای قدرتمند برای انتقال اخبار و تحلیلها عمل میکنند. این فضاهای مجازی میتوانند بهسرعت اخبار را در اختیار مردم قرار دهند و به تشدید نگرانیها و اضطرابها منجر شوند. مقامات بهخوبی آگاهند که هرگونه خبر میتواند به تضعیف روحیه عمومی و در نتیجه به کاهش مشروعیت آنها منجر شود. به همین دلیل خامنهای برای شبکههای اجتماعی فتوا صادر کرده که هدف سرکوب فعالان سیاسی میباشد.
چرا مقامات حکومتی در ایران وحشت کردهاند؟
تلاش برای کنترل افکار عمومی
در مواجهه با این ترس و وحشت، حکومت تلاش میکند تا با راهکارهای مختلفی از جمله پروپاگاندا و محدودیتهای رسانهای، افکار عمومی را کنترل کند. این اقدامات میتواند شامل تحمیل روایتهای خاص یا سرکوب اعتراضات باشد. اما آیا این روشها واقعاً میتوانند ترس عمیق و ریشهدار مقامات را از بین ببرند؟
سرکوب و کنترل به عنوان راهکار
تاریخ نشان داده است که سرکوب بهعنوان یک راهکار، ممکن است موقتی باشد ولی نمیتواند مشکلات عمیقتر را حل کند. این روش در نهایت به افزایش نارضایتیها و حتی شورش وقیامهای مردمی منجر میشود. بهخصوص که هم اکنون یک نیروی سازمان یافته قدرتمند در صحنه سیاسی ایران حضور دارد. در چنین شرایطی، ترس و وحشت بیشتری بر ارکان حکومت سایه میافکند.
افقهای پیشرو
در نهایت، ترس و وحشت در ارکان حکومت خامنهای نهتنها ناشی از حملات به اسرائیل، بلکه نتیجه ترکیبی از عوامل داخلی و خارجی است. این وضعیت نشاندهندهی ضعف ساختاری و بیآیندگی حکومت خامنهای است. با توجه به اوضاع کنونی، آیندهای که نشان از سقوط و سرنگونی میدهد، برای حکومت خامنهای در پیش روست. آیا خامنهای و همکارانش میتوانند از این بحران عبور کنند یا ترس و وحشت همچنان بر سرنوشت آنها سایه خواهد افکند؟







