رسانه‌یی شدن بعد از پوکیدن
سعید لیلاز روزنامه‌نگار باند اصلاح طلبان که مصاحبه ۸ ساعته او با ظریف، به رسوایی ظریف تبدیل شد، در مورد پیگیری چگونگی انتشار این فایل صوتی گفت: می خواهم ببینم آیا دستگاه اطلاعاتی کشور عرضه دارد این شخص را پیدا کند یا مثل ماجرای نطنز بعد از اینکه پوکید، می‌خواهد اسم طرف را رسانه‌یی کند. او در ادامه با عصبانیت می‌گوید: باید کسی که فایل صوتی را منتشر کرد، چوب در آستینش کرد! [فایل صوتی ظریف، دولت یا حاکمیت؟]
ظریف در این مصاحبه فاش ساخت که کلیت حکومت ایران، تروریزم و دخالت منطقه‌یی (میدان) را به دیپلماسی ترجیح می‌دهد و در این مورد مواردی از قاسم سلیمانی فرمانده به هلاکت رسیده سپاه قدس نقل کرد.
روحانی در واکنش به این رسوایی ظریف آن را ابزاری برای لطمه زدن به مذاکراتی دانست که اکنون در وین جریان دارد.
روحانی تصریح کرد که: «بنا بوده که این فایل صوتی محرمانه باشد و بعدا تنها بخشی از آن منتشر شود». روحانی در مورد پیگرد عوامل افشای این فایل اصرار کرد که: وزارت اطلاعات باید تمام توان خود را به کار گیرد و بفهمد چگونه سرقت شده است.
ظریف هم در واکنش به این رسوایی و انعکاس گسترده آن گفت: بسیار تأسف خوردم که چگونه یک بحث نظری محرمانه پیرامون ضرورت هم افزایی دیپلماسی و میدان به یک کشمکش داخلی تبدیل می‌شود.
البته ظریف توضیح نداد که انتقال سلاح با هواپیمای غیرنظامی به سوریه، کشتن مسافران بی‌گناه هواپیمای اوکراینی و دخالت وسیع در دیگر کشورها و تروریزم، از کی بحث نظری شده است؟ و کدام دانشگاه و مؤسسه فکری این بحث نظری را ارائه می‌کند. [شغل ظریف؛ دیپلماسی یا آکروباسی…؟]
واکنش باند مقابل
حسینعلی حاجی دلیگانی عضو هیأت رئیسه مجلس روز چهارشنبه از آغاز طرح تحقیق و تفحص از مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست جمهوری خبر داد و رئیس و مشاور این مرکز را مسئول این رخداد دانست.
او به خبرگزاری فارس گفت که انتشار فایل صوتی مصاحبه ظریف نشان از عمق نفوذ در مراکز حساس دارد. حسام‌الدین آشنا به عنوان رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست جمهوی باید پاسخگوی درز کردن این اطلاعات باشد. وی از یک «حفره امنیتی» در مرکز بررسی‌های استراتژیک سخن گفت و افزود که نفوذ در این مرکز نزدیک به حسن روحانی سابقه داشته و «الان هم وجود دارد». [پایان ظریف و تهاجم سنگین باند رقیب]
روز سه‌شنبه دادسرای تهران از تشکیل پرونده قضایی در باره فایل صوتی ظریف خبر داد. کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز ظریف را احضار کرد. براساس اطلاعیه دادسرای تهران، اتهام اصلی مطرح شده در این پرونده قرار دادن اطلاعات طبقه بندی شده در اختیار افراد فاقد صلاحیت است.
قالیباف هم در یک موضع‌گیری علیه ظریف گفت: اگر کسانی به هر بهانه‌ای دوگانگی قدرت میدانی و قدرت دیپلماسی را مطرح کنند، بدانند که این ضد منافع ملی، ضد تجارب بشری و ضد علم است و هیچ منطقی در آن نیست الا فرصت‌طلبی سیاسی.
اصل ماجرای رسوایی ظریف
جدای از زد و خوردهای باندی ناشی از این رسوایی ظریف، باید در مورد اصل ماجرا به چند واقعیت اشاره کرد:
یک. افشای یک سند محرمانه از مرکز بررسی‌های استراتژیک نهاد ریاست جمهوی که یکی از مراکز حساس و امنیتی کشور است، نشان از شکاف‌های جدی امنیتی و اطلاعاتی در دستگاه دولت است.
دو. پیشتر از این چند اتفاق در ایران برای حکومت هشدار در پی داشت: انفجار در نطنز که از حساس‌ترین مراکز امنیتی و نظامی حکومت است، کشتن محسن فخری‌زاده، انفجار سال گذشته در نطنز و از همه مهم‌تر کشتن قاسم سلیمانی گویا با اطلاعات خودی‌ها.
سه. انتقال فایل صوتی محرمانه ظریف از یک مرکز حساس به خارج از کشور ادامه همان شکاف و حفره امنیتی حکومتی است که همیشه به امنیت‌اش می‌نازید.
چهار. این وضعیت و حفره‌های پدیدار شده در یک دیکتاتوری مذهبی که از نیروهای معتقد به خود در امور حساس استفاده می‌کند، حکایت از آن دارد که این حکومت به مرحله فروپاشی خود نزدیک شده‌است. پدیده نفوذ و ریزش و نشتی در سیستم امنیتی یک دیکتاتوری، علامت احتضار آن حکومت است.
پنج: با توجه به سرفصل‌های جدیدی که به آن نزدیک می‌شویم، از جمله انتخابات ۱۴۰۰ و نیز مذاکرات وین که سرنوشت روابط خارجی حکومت را تعیین تکلیف می‌کند، خامنه‌ای باید منتظر طوفان‌ها و شوک‌های اطلاعاتی و امنیتی بیشتر هم باشد. این ذاتی شرایط سقوط دیکتاتور است.
