رژیم دیکتاتوری سلطنت مطلقه ولایت فقیه پایه و اساسش بر ریا، عوامفریبی، دروغ، تهمت و افترا، شیطان‌سازی، سرکوب مطلق و اختناق سوار است. در این رژیم رئیس جمهور هیچ اختیار و جای مانوری ندارد. ولی فقیه جز خودش هیچ بنی‌بشری و حتی خدا را هم قبول ندارد. همه امور و تصمیم‌‌گیری‌ها باید توسط او گرفته شود. تحمل کوچکترین صدا و نظر مخالف در این رژیم وجود ندارد و با شدید‌ترین و خشن‌ترین عکس‌العمل‌ها پاسخ داده می‌شود.
کوچکترین ترحم و شفقتی حتی در رابطه با نزدیک‌ترین اعضا خانواده و بستگان وجود ندارد. تمامی ارگان‌های موجود در این رژیم و تمامی مهره‌ها و کارگزاران باید التزام عملی و قلبی به ولی فقیه داشته باشند. از نهادها و سیستم‌های جامعه‌های دموکراتیک در این رژیم فقط برای بزک کردن چهره کریه رژیم دیکتاتوری وحشی و خونریز ولایت فقیه استفاده می‌شود.
استفاده از این نهادها برای فریب افکار عمومی بین‌المللی بکار می‌رود. حرف اول و آخر را شخص ولی فقیه در تمام امور اداره کشور می‌زند. خمینی بنیانگذار رژیم ولایت فقیه خودش گفت که اگر تمام مردم ایران در مورد مساله‌ای یک نظر داشته باشند و خودش نظر دیگری داشته باشد، نظر خودش را انجام خواهد داد.
در همین زمینه
آروغ زدن ممنوع! (طنز انتخابات!)
چرا روحانی خودش راه حل نداد؟
حالا ببینیم چرا در این دستگاه دگم و مطلقه، روحانی مورد غضب شخص ولی فقیه به میدان آمده و از رئیس جمهور آینده می‌خواهد در مورد موضوعات برنامه و راه حل بدهد. روحانی که حزبش از پزشکیان حمایت کرده، یک بیانیه داده و گفته رئیس جمهور جدید باید برای۱۰تا مشکل از جمله رفع تحریم‌ها و تضمین آزادی مدنی راه حل فوری بدهد.
یکی نیست بگوید: مردک اگر رئیس‌جمهور در نظام ولایت فقیه کاره‌ای بود و می‌توانست راه‌حل بدهد، خودت که ۸سال رئیس جمهور بودی چرا نکردی؟
همان‌طور که یکی از امام جمعه‌های جامنه‌ای گفته بود: ما رئیس جمهوری که خودش ایدئولوژی داره نمیخوایم ما کارگزار میخوایم تحت فرمان امام خامنه‌ای باشه.
البته روحانی که خودش در این سمت بوده بهتر از هر کسی می‌داند رئیس جمهور رژیم باید تحت فرمان خامنه‌ای باشد. بنابر این سوال این است: چرا آمده این نسخه را برای رئیس‌جمهور بعدی می‌پیچد؟
واقعیت این است که روحانی و همه باندهای اعتدالی و اصلاحاتی وضعیت رژیم را بشدت خطرناک می‌بینند .
از آنجایی که دنبال حفظ رژیم هستند، با این حرف‌ها می‌خواهند امید کاذب ایجاد کنند تا بلکه با فریب یک‌عده، تنور نمایش انتخابات را گرم کنند.
