این گزارشگر دست به اعتصاب غذای ۲۴ ساعته زد
دیوید آر. بوید، گزارشگر ویژه سابق سازمان ملل در زمینه حقوق بشر و محیط زیست، با اعلام برگزاری اعتصاب غذای ۲۴ ساعته در روز سه‌شنبه ۲۷ اکتبر، به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوست و حمایت خود را از زندانیان سیاسی ایران و تلاش‌ها برای توقف اعدام‌ها اعلام کرد.
دکتر دیوید آر. بوید (David R. Boyd)، گزارشگر ویژه سابق سازمان ملل متحد در زمینه حقوق بشر و محیط زیست، در حمایت از زندانیان سیاسی ایران و کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، از برگزاری یک اعتصاب غذای ۲۴ ساعته خبر داد.
بوید در پیامی در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که به اقدام همبستگی با زندانیان سیاسی ایران که در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» شرکت دارند، می‌پیوندد و روز سه‌شنبه ۲۷ اکتبر، اعتصاب غذای ۲۴ ساعته‌ای را آغاز خواهد کرد.
این اقدام، نشانه دیگری از گسترش حمایت‌های بین‌المللی از مبارزه زندانیان سیاسی ایران علیه مجازات اعدام و تلاش برای متوقف کردن موج اعدام‌ها در زندان‌های رژیم ایران است.
تاریخچه کارزار سهشنبههای نه به اعدام
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از ۹ بهمن ۱۴۰۲، برابر با ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، با اعتصاب غذای جمعی شماری از زندانیان در اعتراض به مجازات اعدام آغاز شد. این کارزار به‌تدریج به حرکتی اعتراضی در زندان‌های مختلف ایران تبدیل شد و زندانیان شرکت‌کننده با اعتصاب غذا در روزهای سه‌شنبه، مخالفت خود را با صدور و اجرای احکام اعدام اعلام کردند.
بیشتر بخوانید
گسترش این حرکت به زندان‌های متعدد و استمرار هفتگی آن، کارزار را به یکی از جلوه‌های برجسته مقاومت زندانیان علیه اعدام تبدیل کرده است. این حرکت همچنین با جلب حمایت فعالان حقوق بشر، نهادهای مدنی و چهره‌های بین‌المللی، صدای اعتراض زندانیان ایران را به خارج از زندان‌ها رسانده است.
حمایت گزارشگران ویژه سازمان ملل و چهره‌های بین‌المللی
حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ماه اکتبر ۲۰۲۶ ابعاد تازه‌ای یافته است. جینا رومرو (Gina Romero)، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در زمینه حقوق آزادی تجمع مسالمت‌آمیز و تشکل‌یابی، در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ با اعلام اعتصاب غذای همبستگی، به این کارزار پیوست. همچنین لئوپولدو مالدونادو گوتیرز (Leopoldo Maldonado Gutiérrez)، گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه ترویج و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان، در ۱۹ اکتبر حمایت خود را از این حرکت اعلام کرد و خواستار توقف اعدام‌ها شد. در کنار این اقدامات، شماری از مدافعان حقوق بشر، نمایندگان پارلمان، فعالان مدنی و چهره‌های بین‌المللی نیز با این کارزار اعلام همبستگی کرده‌اند. این حمایت‌ها نشان می‌دهد که اعتراض زندانیان ایرانی به اعدام، از محدوده زندان‌های ایران فراتر رفته و به موضوعی مورد توجه جامعه بین‌المللی تبدیل شده است.
