ما در کوچه پس کوچه‌ها، پاشنه کفش‌مان را می‌خوابانیم و به هر دری سر می‌زنیم. حالا در بهار ۱۴۰۴ هستیم. می‌دانیم یاد و نام شهیدان بر سنگفرش خیابان‌ها و در حافظه دیوارها نقش بسته است
می‌دانیم گرانی در کوچه‌پس کوچه‌های ایران بی‌داد می‌کند و بی‌کاری و بی‌پولی در آغاز سال نو مردم را رنج می‌دهد، اما زیر پوست شهر نا آرام است و غلغله برپاست. رژیم خامنه‌ای در مانده است و راهکاری برای فرار و خلاص کردن خود ندارد.
در کوچه پس کوچه‌های ایران چه می‌گذرد؟
نایب رئیس انجمن حکومتی تولیدکنندگان:
«به دلیل قطعی برق، برخی از کارخانجات سیمان میزان تولید را نصف کرده و قیمت‌ها دوبرابر شده است. از اواسط اردیبهشت‌ماه، قطع برق تأثیر قابل توجهی بر تولید سیمان و بتن داشته است. آمارها نشان می‌دهد که تولید سیمان در بسیاری از کارخانه‌ها به کمتر از نصف رسیده است. به‌عنوان مثال، تولید سیمان شاهرود از ۲۰هزارتن به ۸هزارتن کاهش یافته و سیمان تهران از ۲۹هزارتن به ۱۹هزارتن رسیده است. هم‌چنین، سیمان ساوه نیز کاهش قابل توجهی داشته و از ۲۵هزارتن به ۹۰۰۰تن رسیده است.»
حمید رسایی، نماینده مجلس:
«آقای رئیس، تذکرم این است. دولت الان قصد داره، مصاحبه وزیر نیرو رو دیدم، می‌خواهند برق رو گران کنند، می‌خواهند آب رو گران کنند. میگیم آقا، مردم رو این‌قدر در فشار هستند، برای چی باید این کار رو بکنید؟ می‌گویند خب طبق قانون است، قانون گفته باید برای کسایی که پرمصرف هستند گران بشه، ولی خب برای همه گران میشه. وقتی میگن کم‌مصرف، طرف یک دونه لامپش رو هم روشن می‌کنه، یه یخچال روشن می‌کنه، می‌گویند شما از اون محدوده صرفه‌جویی خارج شدید.»
تغییر زمان شروع کار به‌جای تغییر ساعت!
مالک شریعتی، نماینده مجلس (۲۴اردیبهشت ۱۴۰۴):
«الان وضعیتی که در حوزه ناترازی برق در کشور هست، خب دولت لایحه داد برای تغییر ساعت رسمی. مجلس اکثریت تشخیص ندادند که این فوریت داره و رأی ندادند. به‌صورت عادی اعلام وصول شده، رفته کمیسیون داره بررسی میشه، قاعدتاً نمی‌رسه به زمان. اما دولت تصمیم گرفته ساعات کاری ادارات و مدارس رو تغییر بده، زودتر مردم بروند سر کار، بچه‌ها زودتر بروند مدرسه. این مشکلاتی رو برای بعضی از خانواده‌ها ایجاد کرده. خب الان در تهران مثلاً ۵ صبح آفتاب طلوع می‌کنه.»
حاج بابایی، رئیس جلسه مجلس:
«بله، حالا اون رو ما در هیئت رئیسه مطرح می‌کنیم که ان‌شاءالله نظر بدهند. اما یک موضوع آقای شریعتی که خبرهای زیادی هم واقعاً منعکس شد، این است که استان‌ها بعضی آمدند مدرسه را و شروع مدرسه رو ساعت ۶. این رو فکر بکنید که یک خانمی که در یک مرکز استانی زندگی می‌کنه، گاهی وقت‌ها یک ساعت و نیم زمان می‌بره تا بره برسه به اون مدرسه. ساعت چند باید بلند بشه تا به اون مدرسه برسه؟ این هم اعتراضاتی رو در سراسر کشور داشته که من خواهش می‌کنم دولت یک بررسی بکنه.»
درهمین زمینه
در کوچه پس کوچه‌های ایران چه خبر؟
روزنامه حکومتی جهان صنعت:
«قطعی مکرر برق در ایران علاوه بر اختلال در زندگی روزمره، باعث بروز مشکلات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و روانی گسترده‌ای شده و نارضایتی عمومی را افزایش داده است. هنوز به تابستان نرسیدیم که از یک‌سو، کمبود آب سد‌ها در خبرها نگران‌کننده است و از سوی دیگر قطعی برق در سراسر کشور صدای طیف وسیعی از مردم را درآورده است. مساله این است همان‌گونه که بنزین کالایی استراتژیک محسوب می‌شود و گرانی آن تاثیر زیادی در دیگر کالاهای اساسی مردم می‌گذارد، قطعی برق نیز تنها به معنی قطعی جریان الکتریسیته نیست بلکه شمار زیادی از خدمات رفاهی و معیشتی تا سیاسی، اجتماعی و هم‌چنین اقتصادی را شامل می‌شود.»
هرزروی سالانه آب‌شرب تهران تقریباً دو برابر حجم آب دریاچه چیتگر
سایت حکومتی رسا نیوز:
«آمارهای شورای شهر تهران نشان می‌دهد که حدود ۳۰درصد از آب شرب تولیدی در تهران به‌دلیل فرسودگی شبکه‌های انتقال و توزیع، هدر می‌رود. این میزان هدررفت، معادل ۱۳۰میلیون مترمکعب در سال است که تقریباً دو برابر حجم آب دریاچه چیتگر برآورد می‌شود.»
گزارش آتش‌سوزی در بندر رجایی (۲۴اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۹ شب):
«مجدداً آتش‌سوزی راه افتاده، داره شعله‌ورتر هم میشه. نور آتش مشخصه، ببین شعله هم داره می‌آد بالا. اوضاع وخیمه. الان درب ورودی به ما راه ندادند بریم داخل، گفتند فعلاً آتش‌سوزیه. آتش‌نشانی هم آمده، بعد هم می‌گویند ما مهار کردیم.»
انعکاسات مردمی در رابطه با قطع برق
شهروند (آقا، شکایت از قطعی برق):
«آقا محمد، خداوکیلی ما کلاً کار داریم، وضعیت خرابه، کار ما اصلاً مختل. خداوکیلی آقا، سه بار برق رفت، مشتری الان از دست رفت. برق رفت، الان ساعت چنده… برق بره، آب بره، تمام زندگی ما رو مختل کرده، تمام مشتری‌ها…»
شهروند (آقا، نگرانی از خرابی یخچال):
«برق بره، این یخچالمون می‌سوزه. مگه ما چقدر کار می‌کنیم؟ روزی ۱۰۰ کیلو شیر ما خراب میشه. یک ساعت برق بره، تمامه.»
شهروند (خانم، مشکلات ناشی از قطعی برق):
«کسی رو هم ندارم. یخچالم سوخته، پنکه‌ام سوخته… سوخته، راهی هم ندارم ببرم، نه پول دارم.»
شهروند (آقا، اعتراض به قطعی مکرر برق):
«مگر صاحب نداره که روزی سه بار برق می‌ره؟ سه بار امروز برق رفته، تکلیف ما چیه؟»
شهروند (آقا، کارگران بلوچ زاهدان، ۲۳اردیبهشت ۱۴۰۴):
«این مملکته… چهارده، پانزده نفر آدم، این هم اوضامون.»
شهروند (آقا، قطعی آب در کرمانشاه، ۲۳اردیبهشت ۱۴۰۴):
«کرمانشاه سه روزه آب نداریم. الان با این ماشین آب آوردند اینجا برای مردم با دبه آب ببرند. زنگ می‌زنیم اداره آب، می‌گه آقا، آب لوله شکسته. هیچ لوله‌ای هم نشکسته، فقط الکی سه روزه آب رو روی مردم قطع کردند.»
