جنبش آزادیخواهی شماره ۵
آرمان مبارزه برای آزادی ،سیر مداوم از قلمرو اجبار و ضرورت، به قلمرو اختيار و آزادي
جنبش آزادیخواهی بالاترین،دیرپاترین وشکوهمندترین ارزش انسانی و اجتماعی است.حقیقتی است که هیچ قدرتی توان متوقف کردن آنرا ندارد گرچه با ترفندها و جنایتها، موقتا برآن سرپوش گذاشته و تبلیغ کنند که اغتشاشگران را زدیم، دستگیرکردیم و کشتیم و اغتشاش را مهار کردیم.اما گواه تاریخ از هزاران سال قبل تا امروز براین حقیقت تأکید کرده وبعنوان واقعیتی غیر قابل تغییر به ثبت رسانده است که دیکتاتورها بغایت خام خیالند و یا نمی‌خواهند به سرنوشتشان بدست مردم فکرکنند.آفتاب آزادی را نمی بینند که ابرهای تیره هراندازه مانع درخشش آن شوند اما بی تردید در پرتوها و گرمای آن آب میشوند و راه را برای درخشش بیشتر باز میکنند.
آزادیخواهان ممکن است موقتا تحت ابرهای تیره جنایتها پنهان شوند اما قویتر وکوبنده تراز گذشته چنان بر سراسر جامعه پرتوافشانی میکنند که بساط ستمگران را صدها بار بیش از گذشته زیرو رو میکنند.چنانچه علی (ع) میگوید:«روز ستمکشان علیه ستمگران بسا سخت تر از روز ستمگران بر ستمکشان است »
بانگاهی به قیام آفرینان و کانونهای شورشی در شهرهای شورشی را به عینه می بینیم:
درحالیکه سلطنت فقیه در این ۴۰ سال جای آبادی درکشورمان باقی نگذاشته ودر سرکوب آزادیخواهان از هیچ جنایتی فروگذار نکرده اما برغم تمامی ظاهرسازیها برای دلگرمی به نیروهاو اوج جنایت از ترس و وحشت، نه تنها جنبش آزادیخواهی را متوقف نکرده که برعکس گویی با جنایتهایش سوخت بیشتری به این موتورپیش‌برنده تاریخ رسانده‌است.
جنبش ضد دیکتاتوری با شعار مرگ بردیکتاتوری در سال ۷۸ از دانشگاه تهران و به سطح جامعه گسترش یافت و تمامیت رژیم را نشانه رفت که توسط محمد خاتمی مدعی اعتدال مورد تهاجم قرار گرفت.
سال ۸۸ جنبشی در مدار عالیتر تمامیت رژیم را هدف قرار داد که با خیانت میرحسین موسوی و مهدی کروبی ظاهرا سرکوب شد اما ۸ سال بعد در سال ۹۶ تظاهراتی با شعارهای «مرگ بردیکتاتور» ،و« اصولگرا واصلاح طلب دیگه تموم ماجرا»، تمامیت رژیم رازیرضرب گرفته وچنان تهاجمی علیه رژیم بود که بارها و بارها روحانی و خامنه‌ای که سردمدارانش آن را شورش، به رهبری مجاهدین اعلام کردند و به قول روحانی بعد ازآن بود که تحریمهای فلج کننده شروع شد.این جنبش دگرگون کننده نیز ظاهرا سرکوب شد اما این بار بعد از۲ سال به قیام کنونی منجر شد و قیامی که سران رژیم آن را جنگ جهانی و یا فروغ ۲ نامیدند.
راستی اگر جنبشهای آزادیخواهانه سرکوب شده و یا سرکوب میشد چرا هربار با فاصله زمانی کوتاهتر و باشدتی غیرقابل قیاس باگذشته، زبانه میکشد.ورژیم از آن بعنوان یک جنبش سازمانیافته نام میبرد.چرا تمامی اماکن غارت و سرکوب همچون مراکز بسیج و کلانتری و بانکها و فروشگاههای زنجیره ای سپاه ودفاتر و خانه های نمایندگان خامنه ای را ویران کرده است.جنبشی که ضرباتش به رژیم در یک روز بیش از تمامی ضربات در دوهفته سال ۹۶ بود و خامنه ای را مجبور کرد در دومین روز به صحنه بیاید وتمامیت ضد بشریش را با فرمان اتش به اختیار افشا کند.جنبشی مقتدر با ۴۵۰ شهید و با ۱۰ هزار زندانی و۴هزارمجروع در ۱۸۱ شهر بطوریکه هر شهر و خیابان را به صحنه جنگ رودرروی تبدیل کردند
نتیجه اینکه :مبارزه ای که هدفش آزادیخواهی است نه تنها سرکوب شدنی نیست که باسرعت برشدت آن افزوده میشود.همواره بروحدت و یک پارچگی و بی رنگ شدن مرزهای قومی وعقیدتی تأکید میکند.وعشق به یکدیگر وفداکاری برای هم به اوج میرسد.وارکان نظام را بلرزه میآندازد تاآنجاکه خامنه‌ای و روحانی و باندها، به ناچار از وحشت سرنگونی آخرین دست و پازدنهایشان را با جنایت هرچه بیشتربکار می‌گیرند، اما همچنانکه به زبان میآورندخطرسرنگونی را باتمام وجوداحساس وآنرا بیان میکنند
بنابراین با ایمان به اینکه سرنگونی دردسترس است باتمام قوا تمامیت نظام را هدف قرار داد و از هیچ ضربه‌ای دریغ نباید کردیقین کنیم که پیروزی دردسترس است آزادی حق مردم قیام آفرین است پس باید :
– مبلغ مبارزه برای آزادی باشیم
– مدافع آزادیخواهان باهرمرام، هر مذهب، هر قومیت و زبان و…باشیم
– هر جنبش وهرجریانی که قیمت بیشتری برای آزادی میدهد با هرعقیده ومرام قابل اعتمادتر است.
– پیوستن به آزادیخواهان بالاترین ارزش و شرافت هر انسان است.
حاکمیت ضد بشری در قیام آبان ماه هرگونه ابهامی را برطرف کرد که تنها وتنها را رهایی ملت وکشور از تبهکاران حاکم فقط وفقط «آتش جواب آتش» است.
