اسرار به خون آغشته – قسمت نهم (آخرین قسمت)
آن چه در پی می‌آید آخرین قسمت از گزاش مفصل سازمان عفو بین‌الملل در مورد قتل عام ۶۷ است.۸ قسمت پیشین این مجموعه را در سایت ایران آزادی دنبال کنید.
کشتار۶۷ – جنایتی، علیه بشریت که همچنان ادامه دارد
زمان اقدام فرا رسیده است!
تبعات و آثار منفی ناپدیدسازیهای قهری و اعدامهای فراقضایی سال ۱۳۶۷ تا به امروز ادامه داشته است. قربانیان و خانواده‌هایشان به دلیل محروم ماندن از عدالت، حقیقت و اقدامات جبرانی، همچنان در عذاب‌اند. مصونیت از مجازات برای مرتکبان این جنایتها در کشور نهادینه شده و مقام‌های ارشد سابق و فعلی منافع شخصی خود را در اختفای حقیقت و انکار کشتارها می‌بینند.
دهه‌ها است که مقام‌ها و مسئولان حکومتی ایران آزادی عقیده، آزادی بیان و آزادی گردهمایی و تجمعات مسالمت‌آمیز را سرکوب کرده‌اند؛ محاکمات نامنصفانه و عمدتاً محرمانه برگزار کرده‌اند؛ به شکنجه در ابعاد گسترده دست زده‌اند؛ و هرساله صدها نفر را اعدام کرده‌اند و هزاران نفر را در صف اعدام نگه داشته‌اند.
قسمت هشتم اسرار به خون آغشته
چرا عاملان کشتار۶۷ از مجازات مصون ماندند؟
ایران گرفتار بحران چندجانبه
در حال حاضر، ایران گرفتار یک بحران چندجانبه است، بحرانی که ریشه در مجموعه‌ای از مسائل و مشکلات حاد سیاسی، اقتصادی، محیط زیستی و حقوق بشری دارد. اعتراض به فقر، تورم، فساد و استبداد سیاسی رو به افزایش گذاشته و ابراز شدید خشم و نارضایتی از حکومت در شبکه‌های اجتماعی گسترش یافته است. در واکنش به این وقایع، مقام‌ها و مسئولان ایرانی شبکه‌ی سرکوب را گسترده‌تر کرده‌اند.
صدها نفر از مدافعان حقوق بشر، وکلا، فعالان حقوق زنان، فعالان صنفی، روزنامه‌نگاران، دانشجویان، فعالان سیاسی، فعالان محیط زیستی و اقلیت‌های قومی و مذهبی مورد اذیت و آزار، بازجویی، دستگیری و بازداشت خودسرانه و تعقیب کیفری قرار گرفته‌اند. بسیاری از آنان در وضعیت وخیمی در زندان به سر می‌برند.
«جنایت علیه بشریت» دقیقاً همان چیزی است که این تعبیر از آن حکایت دارد: جنایتی آنچنان فجیع که نه فقط قربانیان و بازماندگان و کشور مورد نظر بلکه کل بشریت را جریحه‌دار می‌کند. حسابرسی از عاملان جرایم بین‌المللی نه فقط برای افشای حقیقت و تحقق عدالت در حق قربانیان و خانواده‌هایشان، بلکه برای تضمین جلوگیری از تکرار اینگونه جنایتها اهمیت حیاتی دارد.
با گذشته سه دهه، مقام‌ها و مسئولانی که در تمام سطوح به ارتکاب این جرایم بین‌المللی اقدام کرده‌اند همچنان به پنهان‌کاری، اغماض و حتی تجلیل از اقدامات مجرمانه خود ادامه داده‌اند. در نتیجه، این امکان که قربانیان بتوانند از طریق ساز و کارهای داخلی به حقیقت، عدالت و اقدامات جبرانی دسترسی پیدا کنند در آینده نزدیک متصور نیست و برای مقابله با این مصونیت، باید از تشکیلات و سازوکارهای مستتقل، غیرجانبدارانه و مؤثر بین‌المللی یاری گرفت.
در همین زمینه
اسرار به خون آغشته؛ نخستین گزارش جامع عفو بین‌الملل از قتل‌عام ۶۷ – قسمت۱
عفو بین‌الملل: قتل‌عام ۶۷ همچنان ادامه دارد!
هیئت مرگ ۶۷ چگونه بزرگترین قتل عام زندانیان سیاسی را رقم زد؟
توصیه‌ها
سازمان عفو بین‌الملل، با توجه به یافته‌های خود، از مقام‌ها و مسئولان حکومت ایران می‌خواهد که از جمله به انجام این موارد اقدام کنند:
-رسماً و علناً اذعان کنند که هزاران مخالف و دگراندیش سیاسی زندانی در فاصله‌ی بین مرداد و شهریور ۱۳۶۷ در زندان‌های مختلف در سراسر ایران قهراً ناپدید شده و به شیوه‌ی فراقضایی اعدام شده‌اند و تمام اطلاعات موجود و مستندات مربوط به شمار کشته‌شدگان، هویت‌شان، محل و علت و شرایط ناپدیدسازی قهری و اعدام فراقضایی آنان و محل دفن بقایا و اجسادشان را افشا کنند.
– کمیسیون حقیقت یاب، کمیته‌ی تحقیق، یا تشیکلات شایسته، مستقل و بیطرفانه‌ی دیگری برای کشف کامل حقایق مربوط به ناپدیدسازیهای قهری و اعدامهای فراقضایی سال ۱۳۶۷ ایجاد کرده و استرداد اجساد و بقایای قربانیان به اعضای خانواده‌هایشان را تسهیل کنند.
-بازماندگان، خانواده‌های قربانیان و دیگر افرادی را که به دنبال کشف حقیقت، اجرای عدالت و جبران خسارت از بازماندگان و خانواده‌های قربانیان ناپدیدسازیهای قهری و اعدامهای فراقضایی سال ۱۳۶۷هستند، مورد حمایت قرار دهند و از آنان در مقابل تهدید، آزار، ارعاب و دستگیری و حبس خودسرانه و سایر اقدامات تلافی‌جویانه از جانب مقام‌های حکومتی یا عوامل دیگر محافظت کنند.
– انجام تحقیقات جنایی فوری، جامع، مستقل و بیطرفانه در مورد تمامی اتهامات مربوط به ناپدیدسازیهای قهری و اعدامهای فراقضایی، شکنجه و جنایات علیه بشریت در جریان کشتارهای مرداد تا شهریور ۱۳۶۷ را تضمین کنند و در صورت وجود شواهد مکفی و قابل استناد، متهمان به ارتکاب جرایم را در دادگاههای مدنی، به شیوه‌های هماهنگ با موازین بین‌المللیِ محاکمات منصفانه، و بدون درخواست مجازات اعدام، مورد محاکمه قرار دهند.
توصیه به ملل متحد
سازمان عفو بین‌الملل همچنین از نهادهای سیاسی سازمان ملل و کل جامعه‌ی جهانی می‌خواهد تشکیلات و سازوکارهای بین‌المللی مستقل، غیرجانبدارانه و مؤثری برای مقابله با مصونیت از مجازات در مورد ارتکاب جنایت علیه بشریت و باقی جرایم بین‌المللی ایجاد کنند، از جمله از طریق:
– تحقیقات و ثبت اسناد و مستندات مربوط به اعدامهای فراقضایی سال ۱۳۶۷ ، استمرار ناپدیدسازی قهری قربانیان، و شکنجه و سایر رفتارهای بیرحمانه، غیرانسانی و ترذیلی علیه خانواده‌ها؛
گردآوری و نگهداری شواهد و مدارک – شناسایی مسیرهای مؤثر برای اجرای عدالت، کشف حقیقت و جبران خسارت از بازماندگان و خانواده های قربانیان، با این تضمین که در صورت وجود شواهد مکفی و قابل استناد، متهمان به دست داشتن در این جنایتها محاکمه شوند. این محاکمه‌ها باید منصفانه و بدون توسل به مجازات اعدام برگزار شوند. محاکمه‌ها می‌توانند در دادگاههای ملی کشورهایی برگزار شوند که اصل صلاحیت جهانی را رعایت می‌کنند.
کشتار۶۷ – جنایت علیه بشریت که همچنان ادامه دارد
