بودجه سال ۹۸ درچه شرایطی وچگونه درمجلس رژیم تصویب شد؟ آیا این بودجه حلال مشکلات رژیم هست ؟ و چرا؟ علاوه بر این در حال حاضر رژیم با چه بحرانهایی مواجه است؟ آیا رژیم از بحرانهای فعلی جان بدر میبرد ؟درهمین رابطه آقای حسین میرداماد موضوعات فوق رامورد بررسی قرارداده وبه سئوالات پاسخ میدهد
حسین میرداماد: شرایطی که الان رژیم ولایت فقیه در آن قرار گرفته ابتدا توضیح بدهم که اساساً بودجه‌ریزی در دولت‌ها در شرایط یک ثبات نسبی در واقع صورت می‌گیرد به نحوی که دولت برنامه سال آینده آن به اصطلاح کشور را یا دو سال آینده یا هر میزانی که مخصوصاً برای بودجه ریزی در نظر می‌گیرند را در نظر می‌گیرند، برای اینکه بتوانند منابع درآمدی و مصارفشان را و هزینه‌ها را در واقع برآورد بکنند و ارائه بکنند در حالی که در وضعیت فعلی رژیم فی واقع هیچ ثبات سیاسی ندارد
حسین میرداماد: شما همین امروز اگر به صحبتهای خامنه‌ای نگاه بکنید، روحیه باختگی، تزلزل، بی‌ثباتی از سر و روی این صحبت‌ها می‌بارید، اشاره می‌کرد به اینکه دولتمردان نباید مخطوع بشوند فریب آمریکا و اروپا را بخورند آمریکا که از رو بسته اروپا که دارد خدعه می‌کند، نترسید، نلرزید، به هرحال ما باید بایستیم بعدش هم درست در این شرایط دو مرتبه آتش به اختیار به مزدورانش داد، آتش به اختیار باشید هر موقع هر کاری به نظرتان رسید انجام بدهید، این که مال خامنه‌ای، روحانی در سخنرانی امروزش برگشت گفت که ما در شرایط جنگ اقتصادی هستیم در شرایطی هستیم که ممکن هست مثل جنگ معمولی کشته بدهیم و زخمی بدهیم، فراری بدهیم، ریزشی بدهیم، خلاصه به نوع دیگری وضعیت خراب رژیم را ارائه کرد در واقع رژیم در یک بن بست اقتصادی اجتماعی سیاسی قرار گرفته که راه برون‌رفت ندارد.
شما نگاه کنید الان تحریم‌های نفتی مثلاً بودجه اشاره کردیم به بحث بودجه و تحریم‌های نفتی بانکی و تحریم در واقع کلیه اقلام و مواد سرمایه‌ای که رژیم می‌خواهد وارد کشور بکند اینها همه تحریم شدند، تحریم تسلیحاتی شده، یعنی منابع مالی رژیم از اساس تأمین درآمدهای ارزی که بخش عمده‌اش به نفت و پتروشیمی برمی‌گردد اینها رو هواست، دوم این رژیم در واقع نتوانست قانون پولشویی را تصویب کند همین FATF کلیه لوایحی که مربوط به آن هست، الان دو سال است این دست و آن دست می‌کند این باندها سر همدیگر دعوا دارند و نمی‌توانند سرجمع بکنند به هر صورتی هم که اگر این را امضا کنند یا امضا نکنند خفت و خواری‌شان بیشتر خواهد بود، سوم اینکه خامنه‌ای بارها گفته که بیاییم وحدت و همدلی داشته باشیم و می‌خواهد به اصطلاح دستگاه رژیمش یکسان بکند همانطور که از صحبتهای امروزش شنیدیم اساساً توان اینکه اینها بتوانند یک انسجام یکدستی داشته باشند ندارند همین دیروز تو مجلس ارتجاع طرح عدم کفایت سیاسی روحانی را مطرح کردند توسط مجتبی ذوالنور که خود مجتبی ذوالنور آخوندی هست که نوچه پسر خامنه‌ای و نوچه مجتبی خامنه‌ای هست و حرف خامنه‌ای را پیش میبرد، چهارم این که تظاهرات مردمی اعتراضات ادامه پیدا کرده بخصوص در همین دهه زجر که رژیم این همه اطلاعیه داده و بست که هیچکس تظاهرات نکند دیدیم مردم تظاهرات کردند و مجبور شد در اصفهان امروزگاز اشک‌آور بزند و امروز اعتراضات و تظاهرات در شهرهای مختلف ادامه پیدا کرده و با شعارهای قوی مرگ بردزد و مرگ بردزد، مرگ بر دزد مشابه شعار زمان شاه،، در خارج کشور هم که خوب اشرف نشان‌ها ظرف ۱۰ روز ۳ تا تظاهرات بزرگ در پاریس انجام دادند در ورشو انجام دادند، در آلمان انجام دادند، یعنی این رژیم در محاصره همه جانبه از طرف مردم ایران در داخل و خارج قرار گرفته از وضعیت درون خودش هم که اینقدر متزلزل و بی ثباتی است بنابراین به این دلیل که من میگویم بودجه رابرده در مجلس با یک سر هم بندی و فرمالیته و نه یک واقعیتی که از توی آن برنامه‌ریزی در بیاید و راه حل برای مسائل اجتماعی در بیاید.
حسین میرداماد: جدا از بحث ظرف سیاسی اقتصادی اجتماعی که الان به آن اشاره کردم به لحاظ بی ثباتی و تزلزل و بن‌بستی که رژیم قرار گرفته خود همین بودجه را نگاه کنید، چند هفته پیش در موردش صحبت کردیم که خامنه‌ای آن را بلوکه کرد چکار کرد آمد دو هفته این بودجه را نگه داشت تا بتواند باج سپاه را از آن بگیرد یعنی پول سپاه را ۲۵ درصد افزایش کرد در حالی که قسمتهای دیگری از کشور بودند که محتاج این بودند، و به بودجه نظامی یعنی سپاه و بسیج و آخوندهای خودش اضافه کردند، الان هم برده درمجلس به اسم اینکه وضعیت اضطراری هست و مشکلات امنیتی داریم اگر امضا نشود نمی‌شود این اعضای چاکر منش مجلس رژیم را هم وادار کرده این را امضا کنند، با این همه یکسری اعتراف کردند تازه حاجی بابایی که عضو کمیسیون برنامه ریزی برنامه بودجه مجلس رژیم است می‌گوید این بودجه که امروز به دست ما نرسیده هنوز، ما نداریم عدد و رقم نداریم جدول نداریم حساب و کتاب نداریم نمی‌توانیم واقعاً گزارش‌ها رو ببینی و شما می‌آید آقای رئیس این نمایندگان منتظر شما هستند برای آنها جلسه علنی نمی‌گذارید غیرعلنی می‌خواهید رأی گیری بکنید و این بودجه را به حلق ما ریخته شود همه را دعوت می‌کنید اینجا برای ما مصیبت روز عاشورا بخوانند، یعنی با یک هوچیگری دارد همین نمایندگان مجلس را وادار به امضا می‌کند.
یک نماینده دیگر به اسم حسن نژاد از مرند جلفا گفت اینها بودجه نیست که ما نوشتیم این خیانت است که ما داریم انجام می‌دهیم قیمت‌ها شده ۳ برابر لیست بلند بالایی دارد که بعداً فرصت شد من برایتان می‌خوانم، باز یک عضو مجلس رژیم به اسم محمود صادقی که باز جزء باند روحانی محسوب می‌شود که این لایحه شرایط ویژه جنگ اقتصادی را در نظر نگرفته و آن را پنهان کرده است و گفته که این بر اساس درآمدهای غیر واقعی و موهوم فروش نفت تنظیم شده و اشاره کرد به اینکه گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس اعلام کرده که ممکن در بودجه سال آینده ۱۰۰ هزار میلیارد تومان کسری واقعی داشته باشد، ۱۰۰ هزار میلیارد تومان یعنی یک چهارم بودجه‌ای رژیم کسری دارد در همین آمار و ارقامی که الان است حالا دو روز برود جلوتر با بحرانها ببینیم چه اتفاق می‌افتاد به همین دلیل یک بودجه سرهم بندی شده است.
حسین میرداماد: اساساً اتحاد و همدلی برای کلیه نیروهای سیاسی چه در حاکمیت باشد چه در اپوزیسیون باشد یک ضرورت برای پیشبرد کارها هست و هر چه اختلاف و تفرقه در درونشان بیشتر باشد امکان پیشبرد خط و خطوط و کارهاشان مشکل‌تر است، در همه کشورهای دنیا هم این را می‌بینیم حالا چرا این اختلافات هست تضاد منافع به سمت خود کشیدن است، رژیم آخوندی هرگز نتوانسته و نمی‌تواند اتحادی بین خودشان برقرار کنند، چون از یک بافتی تشکیل شده از مجموعه باندهای مافیایی که اساسش از دزدی رهبری انقلاب از دوره خود خمینی شروع شد و هم آن موقع جنگ‌های بین باصطلاح می‌گفتند راست سنتی و نمی‌دانم چپ، حالا این باند خط امامی را می‌گفتند چپ‌ها، اینها که خودشان سوپر راست بودند بین این باند بود و آن باند بود و درگیری‌ها زیاد بود، از خمینی در حالی که صحبت از وحدت می‌کرد بازرگان را با یک حالت کودتای کنار گذاشت، بنی صدر رئیس جمهورش بود با او نتوانست کنار بیاید، خامنه‌ای که رئیس جمهورش بود بعد شد ولی فقیه همین رژیم یک انتقاد ساده در نماز جمعه به خمینی کرد ، بعد خامنه‌ای را کاری کرد که مجبور شده بیاید غلط کردم بگوید و گفت تو اصلاً نمی‌فهمی ولی فقیه چی هست، رفسنجانی که رئیس‌جمهور همین خامنه‌ای بود آنقدر باهم در تضاد بودند که آخر قضیه چیز خورش کرد و باند خامنه‌ای شعار می‌دادند که «آنکه مذاکره شعارت، استخر فرح در انتظارت» یعنی همان شعاری که رفسنجانی را باند خامنه‌ای سرش را زیر آب کردند، روحانی هم که وضعیتش مشخص است الان تضادهایی که در درون رژیم هست حتی خامنه‌ای آمد وگفت که در مراسم دهه زجر روز ۲۲ بهمن تظاهراتشان بود بر علیه دولت شعار ندهید با این همه رفتند یکسری از همین باند خامنه‌ای پلاکارد بلند کردند که «ای آنکه تو عامل گرانی ، امیدواریم تا عید نمانی»، پس اینها اینطوری هستند وحدت بخواهیم به طور واقعی و مادی بگویم از یک آرمان پاک در می‌آید از یک چیزی در می‌آید که قبل از هرچیز منافع فردی در آن آرمان، در آن ترکیب، در درون آن تشکیلات حاکم نباشد. شما نگاه کنید به مجاهدین و تشکیلات مجاهدین و آلترناتیو چطوری اینها توانستند در این ۵۰ سال، ۴۰ سال بماند؟ بینید این یک مبارزه عمیق بوده، درگیر بوده با سخت‌ترین شرایطی که وجود داشته، مستمراً منافع فردی را کنار می‌گذاشتند و منافع خلق را ترجیح می‌دادند، این هم با شعار و حرف جور در نمی‌آید خمینی می‌گفت بروید نماز وحدت بخوانید، می‌آمدند و نمازی درست می‌کردند من درآوردی درآورده بودند، مثلاً می‌گفتند وحدت شیعه و سنی بیایید وحدت بکنیم و نماز وحدت بین آدمهای خودشان، نماز وحدت و یک نماز دو رکعتی می‌خواندند که وحدت بکنند مگر وحدت با این چیزها شکل می‌گیرد، وحدت با عبور از دل تضادها در می‌آید و دیدن تضادهای واقعی، مگر رژیم می‌تواند به چنین وحدتی برسد، هرگز توان رسیدن به چنین وحدت‌هایی را ندارد، بنابراین می‌بینیم هر روز از درون شکاف، ریزش، اختلاف، تضاد بیشتر می‌شود.
حسین میرداماد: بله ببینید این را زیاد در روزنامه‌های حکومتی می‌نویسند، سایت حکومتی تابناک متعلق به پاسدار محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام آخوندی روز ۲۸ بهمن نوشته که عدم حل چالش‌ها و مشکلات کلیدی کشور موجب آن شده که این مشکلات در آستانه چهل سالگی انقلاب تبدیل به ابر بحران می‌شود، (قبلاً می‌گفتند ابرچالش در برابر بحران الان این گفته ابر بحران) سال ۹۷ رشد اقتصادی کشور منفی بوده و سال آینده نیز تکرار می‌شود و این به معنی کوچک شدن اقتصاد کشور و نشانه بسیار بدی برای فعالان اقتصادی و سرمایه گذاران است و اشاره می‌کند به ابر چالش‌ها و ببینید چی می‌گوید، ابرچالش‌های چون« بحران بانکی»، «بحران صندوق‌های بازنشستگی»، «بحران حامل‌های انرژی»، «هدفمندی یارانه‌ها»، «بحران آب »و «محیط زیست »حاصل تصمیمات غلط سه دهه گذشته است.
(این بحرانها همه مال دستگاه خود رژیم هست) این بحران دانش یعنی یک مشت آدم بی سواد در کشور حاکم بودند، اراده (انسان‌هایی که هیچ اراده‌ای ازخودشان نداشتند در واقع مزدور ولی فقیه بودند) اراده و جسارت کافی برای اصلاح آنها به دلیل ترس صاحب منصبان از کاهش مقبولیت و رضایت در بین برخی ذینفعان (یعنی باندهای مافیایی هستند که طرفی هم که سرکار اگر بخواهد یک کاری بکند می‌ترسد از اینکه اقدام بکند) سوء استفاده رقبای سیاسی است. همدلی که گفت ببینیم چی می‌گوید، متاسفانه شاهد آن هستیم که همدلی انگیزه و اراده‌ای برای حل این مشکلات وجود ندارد چرا که راه حل این بحرانها اولاً نیازمند پذیرش شرایط سخت کنونی بوده که این سختی و مرارت هم متوجه دولت است و هم باید از سوی مردم، نهادها و سازمان‌های دیگر پذیرفته شود. دولت باید به جای به تعویق انداختن تصمیمات سخت با مردم صادقانه از شرایط و راه حل‌های آن گفتگو کند بنابراین می‌بینید مقوله همدلی و وحدت اینها چیزهای هست که در رژیم آخوندی پیدا نمی‌شود و الان به آن اعتراف می‌کنند.
حسین میرداماد: مواردش زیاد است من چندنمونه را میگویم بحران انهدام تولید و اقعا ابر بحران است، بسیاری از شرکتها و کارخانجات تعطیل شدند نفتش هم بر اثر تحریم اینطوری می‌شود، یکی از مهمترین صنایع ایران که صنعت خودرو سازی بوده این هم الان دچار بحرانهای بسیار شدیدی شده است، دیروز دنیای اقتصاد نوشت: خودرو سازهای چینی دارند ایران را ترک می‌کنند. در خلال این فاکت ببینید رژیم تا کجا وابسته به صنعت مونتاژ و بیرون از کشور هست، بعد از ۵۰ سال هنوز نتوانسته صنعت خودروسازی بومی و مستقل باشد، از جمله چینی‌های حاضر در صنعت خودرو ایران می‌توان به «چری»، «جک»، «لیفان»، «FAW»، «BYD»، «جیلی»، «ام جی»، «برلیانس» و «چانگان» اشاره کرد که تیراژ همه آنها در آخرین آمار اعلامی (آمار مربوط به دی‌ماه 97) کاهشی و حتی در برخی موارد صفر بوده است. همین شرکتهای چینی در ماه دی یک دانه تولید هم نداشته‌اند.
به‌عنوان مثال، چری که در ایران تحت عنوان «مدیران خودرو» محصولاتش را عرضه می‌کند، طی دی‌ماه امسال حتی یک دستگاه محصول نیز تولید نکرده است. همچنین جیلی نیز که «بم خودرو» میزبان محصولاتش در ایران است، هیچ تولیدی در دی‌ماه نداشته و لیفان نیز همین شرایط را دارد. بنابراین می‌بینید در دوره قبلی احمدی‌نژاد از قبل تحریم خیلی سود بردند و لی الان که بانکها زیر تحریم رفتند، امکان تبادل مالی ندارند، به همین دلیل امکان قطعه سازی و تأمین مواد لازم برای این صنعت را ندارند و فعالیتهای خود را کاهش دادند و به این نقطه رسیدند.
بحران دوم بحران نفت هست که بدلیل تحریم امکان تولید ندارد حتی میزانی را که فروش می‌کند به کشور برگرداند.
بحران سوم: بیکاری. طی ۴۰ سال حاکمیت جمهوری اسلامی، تولید را بر اثر واردات سودآور نابود کرده اند، بر اساس آمارهای خودشان سه میلیون و ۱۷۴ هزار بیکار است در حالیکه بطور واقعی اگر بیکارهای که در واقع کار پایدار و اشتغال پایدار ندارند و یا فارغ‌التحصیلانی که امکان کار پیدا نکردند، بیکارانی که اصلاً سراغ وزارت کار نمی‌روند که بگویند ما بیکار هستیم، این آمارها را بر اساس آن آمار درخواست کار می‌دهند، دستفروشان و کسانی که کارهای موقتی و گذرا و غیر تولیدی دارند سرجمع آمار بیکاران بالای ۷ و ۸ میلیون بر اساس آمارهای که رژیم میدهد.
بحران چهارم: بحران تورم افسارگسیخته و کاهش مستمر قدرت خرید مزدبگیران ثابت و توزیع فقر در جامعه و باعث ایجاد طبقه فربه و افراد غارتگر در دورن رژیم می‌شود، بطوریکه الان بر اساس آماری که رژیم میدهد بر پایه پیش‌بینی‌های رسمی، نرخ تورم میانگین بار دیگر به بالای ۲۰ درصد می‌رسد و نرخ تورم نقطه به نقطه نیز به ۵۰ درصد نزدیک خواهد شد. در حالیکه کارشناسان رژیم آمارهای بسیار بالای می‌دهند، تا ۱۰۰ درصد و ۷۰ درصد و ۸۰ درصد بخصوص در باره مواد غذایی داده می‌شود، بحران آب هست، تمام منابع زمینی و زیر زمینی بطور جدی در محاصره برده، بسیاری از تالابها و دریاچه‌ها و رودخانه‌ها رو به خشکی گذاشتند، دریاچه ارومیه رو به خشکی گذاشته، رودخانه‌ها نمکی شدند، زاینده رود الان آبش کم شده و دربعضی از فصول سال با کمبود آب مواجه هست، یا هامون همینطور و یا بر اثر چاه‌های عمیق غیر مجوز داری که زدند که عمدتاً مربوط به سپاه و بسیج بوده ده برابر بیشتر از شروعحکومت آخوندی اینها چاه عمیق زدند وباعث شده آبها زیرزمینی و تجدید ناپذیر کشور و دشتها فرو نشستن و جنگلها را از بین بردند، از ۱۸ میلیون هکتار جنگل ایران رساندن به ۱۱ میلیون و سال به سال کاهش بیشتری پیدا می‌کند.
بحران بعدی غارتگری و شکاف طبقاتی که الان تحت عنوان فساد مطرح می‌کنند در آخرین گزارش سازمان معروف «شفافیت بین‌المللی»، ایران از لحاظ درجه فساد در میان ۱۸۰ کشور مورد بررسی در رده ۱۳۸ جای دارد. شفافیت بین‌المللی در این گزارش ایران را بسیار فاسدتر از شماری از کشورهای آفریقایی ارزیابی کرده است: ۹۰ پله فاسدتر از رواندا، ۷۱ پله فاسدتر از سنگال و ۶۰ پله فاسدتر از بورکینافاسو. رژیم در وضعیت بسیار غیر قابل مدیریتی از لحاظ فساد قرار گرفته است.
بحران ورشکستگی بانکها از متن سایت پاسدار رضایی خواندم، هزاران میلیارد دلار بدهی دارند پول مردم را نمی‌دهند در ورشکستگی هستند و بانک مرکزی از پول مردم برداشت و به اینها میدهد، اخیراً گفتند سی هزار میلیارد تومان چاپ اسکناس ترزیق کرده به بانکها تا سرپا نگه بدارد تا وثیقه مردم را بدهد و نمی‌توانند پاسخگو باشند بدلیل دزدی‌ها ابعادش بسیار وسیع است، اگر بخواهیم فهرست این ابربحرانها یا ابرچالشها را بگذاریم الی ماشاءالله است، برویم در دستگاه سیاسی، بلحاظ انزوای بین‌المللی و انزوای منظقه‌ای مشکل تروریسم و بحث همین FATF که گفتیم تضادهای باندها و یک وضعیت بسیار بسیارشکننده برای رژیم آخوندی دارد.
حسین میرداماد: رژیم تمام کارتها را بازی کرده و کارتهایش سوخته است، قیام مردم ایران در سال ۹۶ در دی ماه پارسال نشان داد که این رژیم از نظر مردم ایران کلاً به ته خط رسیده است، هیچ چشم اندازی برای حل هیچ بحرانی وجود ندارد چون برای حل بحران و بن‌بست اجتماعی که بخواهد حل بکند باید یکی از پایه‌های ولایت فقیه را بزند مثلاً بخواهد بیکاری را حل کند، بیکاری یک میزان الحراره اقتصاد کشور است، چقدر توانسته اشتغال تولید کند، زمینه‌هایی که بیکاری ایجاد می‌کند چیه؟ یک واردات است، واردات دست کیست؟ سپاه، صد اسکله قاچاق سپاه وارد می‌کند، سپاه باید دستش را قطع کند، تا این تولید در داخل ایران جان بگیرد هر کدام از اینها را انگشت بگذارید، بحران آب را بخواهد حل بکند، بحران محیط زیست همین است، بحران تولید همین است، بحران بانکی مگر بانکها دست کیه؟ بانک‌های که غارت می‌کنند مؤسسات ثامن وکاسپین و غیره مال سپاه هستند.
من یک نمونه برای مثال می‌زنم که اوضاع در چه وضعیتی هست و عرض کنم خدمتتان که روزنامه جهان صنعت امروز ۲۹ بهمن یک مطلبی دارد تحت عنوان «رخوت و انفعال در فضای سیاسی ایران» گفته: «بیایید کمی وضعیت کشور را مرور کنیم بحران اقتصادی افزایش یافته بحرانی که با تورم فزاینده و کاهش اشتغال همراه است دیپلماسی ما در موضع تدافعی است و با وجود تلاش‌های بسیاری کاری از پیش نمی‌برد منطق نظام جهانی مبتنی بر قدرت و ثروت ملت‌ها است و در چنین شرایطی مقابله با آمریکا دشوار است (یعنی حرفی و ادعای که خامنه‌ای میزند کشک است) وضعیت ژئوپولیتیکی و روابط با همسایگان توأم با چالش است همه چیز از خطیر بودن شرایط حکایت دارد سپهر سیاسی ایران اما در چنین موقعیتی اساساً فاقد ایده یا برنامه معنا دار و مشخص وجودی است (سپهر سیاسی یعنی ترکیبی که باندها دارند) دو ترکیب سیاسی در ایران که تشکیل دهنده بلوک قدرت در ایران بودند عملاً هیچ ایده‌ای برای برون رفت از این وضعیت ندارند هر دو در نوعی بحران گفتمانی فرو رفته‌اند بحران و گفتمانی به این معنا که واجب ایده‌ها برنامه‌های روش‌هایی برای مدیریت کشور باشند و ممیز آنها باشد و باعث تفاوتشان از دیگران باشد اصولگرایان دیگر وقع چندانی به ساز و کارهای انتخاباتی نمی‌نهند و دریافتند که می‌شود با اتکا به برخی نهادهای غیر انتخاباتی قدرت کما اصولگراها خودشان را بستند به خامنه‌ای و انتخابات برای آنها کشک و پوشال بیشتر نیست، کار خودشان را می‌کنند.
در آن سو اصلاح‌طلبان که منظور همان باند روحانی و رفسنجانی در تمام این سال‌ها عملکردشان را با شعار نمی‌گذارند توجیه می‌کردند حالا با بحران مواجه هستیم به رقیب نسبت می‌دادند، بحران سرمایه اجتماعی، (می‌گوید اینها که اینطوری هستند با بحران سرمایه اجتماعی مردم مواجه هستند)، مردم به آنها اعتماد ندارند آنها نه برنامه مشخص برای وضعیت و اساساً اداره جامعه دارند نه توان فاصله گیری از انتقاد از حاکمیت را دارند و نه حتی از فرصت‌هایی که گاه نصیبشان می‌شود استفاده می‌کنند از این رو سپهر سیاسی ایران دچار نوعی انفعال است»، به نحوی شعار اصلاح طلب اصولگرا دیگه تموم ماجرا را میدهد.
اس و اساس حرکت مقاومت بر کس نخارد سوار است میگوییم استراتژیک کس نخارد، این رژیم به دلیل اینکه مقاومت که در برابرش هست بر اساس همین استراتژی بر روی پایه‌های خودش سوار شده نتوانسته در این سی و چهل سال گذشته ضربه بنیان‌کنی به این مقاومت بزند، متقابلاً ضربه‌ها بر روی خود رژیم ریخته شد، و باعث شد که رژیم پیوسته در مسائل استراتژیک ضربه‌های سنگین بخورد مثلاً سر اتمی مقاومت جلویش پیچید، سر جنگ طلبی خمینی مقاومت با ارتش آزادیبخش جلویش پیچید، سر مداخلاتش در کشورها این همه افشاگری‌ها و ایستادگی که مجاهدین در اشرف و همه داستانها را هموطنان می‌دانند، بنابراین الان وضعیت برای رژیم به شدت شکننده است و توان اینکه ادامه بدهد را ندارد.
حسین میرداماد: ببینید مردم انگیزه برای جنگیدن و ایستادگی و مقاومت کردن را از کجا می‌گیرند، مردم انگیزه را از وضعیت هاشان می‌گیرد، از نیازشان می‌گیرند شما ببینید وقتی رژیم همین الان صحبت کردیم تمام نیازهای این جامعه را از بین برده و جایی نگذاشته که این نیاز به صورت به اصطلاح بتوانند پیش ببرند، بنابراین چه اتفاق می افتد؟ این اتفاق میافتد که این بحرانها حل نمی‌شود یک قلم ۱۳ میلیون کارگر می‌خواهند برای خانه شان گوشت و تخم مرغ و میوه ببرند، برای بچه هاشان و برای برای مدرسه رفتن آنها لباس و کیف و کفش کلاه بخرند درمانشان را تأمین کنند، هیچ کدام را نمی‌تواند، این کارگر ساکت نمی‌تواند بنشیند، انگیزه را کجا می‌گیرند، اول از همه انگیزه را از مادیات می‌گیرند، چی می‌بینند از آن طرف آقازاده‌ها و بچه آخوندها و بچه پاسداران‌ها و در واقع انگلزاده‌ها را می‌بینند، در واقع اینها بهترین ماشین‌ها، بهترین امکانات، بهترین خانه‌ها، بهترین تحصیلات، بهترین هتل‌ها و بهترین مسافرت‌ها را دارند، درجامعه ایران اینطوری وضعیت برای مردم هست، پس معلوم است، که این خشم مردم بر می‌انگیزد مردم در مقابلش سکوت نمی‌کند در ابتدا انگیزه از اینجا در می‌آید، بعد انگیزه برای آزادی است، بلاخره مردم می‌خواهند حرف بزنند، تشکل داشته باشند، منافعشان را برای حداقل هاشان بخواهند، الان معلمان زیر یک سوم خط فقر به آنها حقوق میدهد معلوم است که سکوت نمی‌کنند، معلوم هست که می‌ایستند، گاز اشک‌آور میزند بازهم می‌ایستند، دستگیر می‌کند بازهم می‌ایستند، غارت شده‌ها هم همینطور، طیف غارت شدگان را ببینید از فقط موسسه کاسپین هم خارج شده انواع و اقسام غارت شده‌های سکه و خودرو غارت شده‌های سایر قسمتها هم وارد شدند، چرا؟ این علت این هست که قبل از هر چیز مردم انگیزه از حیات خودشان می‌گیرند، یک حیات سیاسی دارند که غارت شده و امکان تشکل و آزادی را به مردم نمی‌دهد، یک حیات اقتصادی دارند که آن هم غارت شده است. بنابراین اینطور نیست که مثلاً ما فکر کنیم حکومتها تا آخر می‌مانند، این نمایندگان مجلس رژیم ماه گذشته از همین مجلس رژیم نفرش حیدرآبادی بود یک چنین اسمی داشت، گفت غره نشوید و بگویید مثلاً ما موشک داریم، شوروی سابق با ۱۳ هزار کلاهک هسته‌ای و ۲۰ کشور تحت نفوذ و ایستگاه فضایی میر در خیابان‌های مسکو تکه پاره شد، عین حرف این طرف بود، واقعیتش چیه؟ رژیم شاه مگر کم از اینها داشت، می‌گفت من از نسل ۲۵۰۰ ساله هستم و تا ۲۵۰۰ سال دیگر هم احتمالاً هستم، دیکتاتورها اینطوری خودشان را سعی می‌کنند قانع بکنند اما نمی‌توانند و آن چیزی که برای مردم می‌ماند، اعتراضات و تظاهراتشان هست و ایستادگی و هم زنجیر شدنشان هست، اتحاد عملشان همین که شعار می‌دهند، کارگر، کشاورز، معلم، دانشجو اتحاد، اتحاد، و بعد پرچمی که دست کانونهای شورشی است و هر روز و هر روز در حال گسترش هستند، که در برابر چنین رژیم دیکتاتوری و غارتگری ایستادند و نمی‌گذارند که این رژیم حق مردم را بخورد و روز به روز به دامنه کسانی که به اینها هستند افزوده می‌شود.
حسین میرداماد ما به این شک و شبه‌ها در واقع شک غیر علمی میگویم شکی که پایه و مایه علمی ندارد، چون از نظر علمی تاریخ به گذشته برنمیگردد، آمریکا بعد از سی سال که زیر بغل رژیم گرفت و مجاهدین را در لیست تروریستی برد، بمباران کرد، خلع سلاح کرد، آواره‌شان کرد، همه کاری کرد همه را برای منافع رژیم و به خواسته رژیم، عراق هم در سینی طلایی گذاشت و تقدیم رژیم کرد، بلکه از این مرده تاریخ یه نفسی در بیاید و برای آمریکای آب گرم بشود، ولی نشد، آنکه خطش پیش رفت و اثبات شد که این رژیم قابل تغییر نیست و اصلاح ناپذیر هست خط مجاهدین بود، بنابراین تاریخ به عقب برنمیگردد، این هم فکر نکنیم که الان ترامپ یا مثلاً حاکمیت فعلی آمریکا به این نقطه رسیده خیر، حتی همان موقع که هیلاری کلینتون وزیر خارجه بود در سال ۹۲ گفت ما ۳۰ سال برای این رژیم به پایش ریختیم بلکه از آن میانه رو پیدا بشود اما میانه‌روی پیدا نشد، بنابراین در آخر خط است که اینها به این نقطه رسیدند و به نیازشان هست، مقاومت ایران سربلند و در برابر قدرت‌های بزرگ سر مجاهدین ده‌ها بار و هزاران بار تا حالا رفته است، اگر قرار بود با این قدرت و آن قدرت مجاهدین و این آلترناتیو از بین بروند رفتنی بودند، اتفاقاً برعکس ما باید پایمان را محکم‌تر بکنیم، قدرتمان را بیشتر بکنیم، و بدانیم که یک آلترناتیو داریم از جاده‌ای از خون عبور کرده، از جاده‌ای از تاریخ مبارزات مردم ایران عبور کرده و آنقدر استحکام دارد که می‌تواند در اروپا این تظاهرات‌ها را ه بیندازد و آن اشرف ۳ راه بیندازد، آن ایستادگی‌ها را راه بیندازد، که اینطوری مردم در داخل ایران الهام می‌گیرند و حرف و خط این مقاومت را پیش می‌برند.
