جنگ باندها در حاکمیت هر روز آشکارتر میشود؛ شکاف‌هایی که فرسودگی ساختار ولایت فقیه و هراس جناح‌ها از آینده را برملا کرده است.
روزنامه‌ها و رسانه‌های رژیم طی چند روز گذشته، بار دیگر پرده از جنگ باندها و عمق تنش‌های درونی برداشته‌اند. برای نمونه، اعتراف صریح قالیباف به اینکه «برخی با اسم تبعیت از رهبری، خلاف مشی ایشان عمل می‌کنند»، فقط یکی از نمونه‌های آشکار این روایت‌هاست که نشان می‌دهد شکاف‌ها دیگر قابل کتمان نیست. این دست گزارش‌ها و نقل‌قول‌ها، که این روزها در نشریات رسمی و نیمه‌رسمی منتشر میشود، بخشی از واقعیت را فاش می‌کنند: جنگ های بی‌پایان، بین جناح‌های درون نظام ولایت فقیه بصورت مستمر بیانگر فرسودگی عمیق در ساختار حکومتی است. این شکاف‌ها چنان گسترش یافته که بخش کوچکی از آن از تریبون‌های رسمی و صفحات روزنامه‌ها منتشر میشود و رسانه‌های حکومتی مأموریت یافته‌اند تا این «وضعیت فرسایشی» را بازتاب دهند و نسبت به عواقب ادامه آن هشدار دهند.
شکاف‌های آشکار در رأس حاکمیت
اعترافاتی از این دست، بیش از هر چیز پیامدهای بن‌بست کنونی نظام را نشان می‌دهد؛ پزشکیان در حمله به رادیو و تلویزیون حکومتی، در ایکس خود در ۱۷ خرداد نوشت : همکاران ما در دولت همواره مراقب بودند آرامش روانی جامعه مورد تهدید قرار نگیرد و تاکید من بر حفظ وحدت و تحمل تفاوت‌هاست، اما وقتی صداوسیما و برخی فعالان رسانه‌ای در شرایط جنگی لبه نقدهای غیرمنصفانه را به سمت دولت بگیرند، مجبور خواهیم بود پاسخ درخور بدهیم، این به صلاح کشور نیست.
بیشتر بخوانید
خبرگزاری فارس در ۱۷ خرداد گزارش داد که مهدی فضائلی، عضو دفتر حفظ و نشر آثار خامنه‌ای گفت: بعضی جاها در تجمعات و تریبون‌های مختلف طوری صحبت می‌کنند که انگار کلاً باب مذاکره بسته است و هرکس حرف از مذاکره بزند نماینده شیطان بزرگ در کشور است. این خطاست. در میادین باید مراقبت کرد که منویات رهبری تحقق پیدا کند.
جنگ باندها بر سر مذاکره و قدرت
رسانه‌های حکومتی از طرح تحصن باند جلیلی ـ پایداری در مقابل وزارت خارجه و مجلس رژیم در اعتراض به مذاکرات خبر دادند.
خبرگزاری حکومتی انتخاب روز یکشنبه ۱۷ خرداد با عنوان «تیم جلیلی-پایداری، شمشیر را برای قالیباف از رو بسته اند» نوشت: پس از آن‌که ایزدخواه از نمایندگان نزدیک به جلیلی و جبهه‌ی پایداری در مجلس، وعده‌ی تحصن را در برابر مجلس داد، برخی چهره‌های جنجالی دولت رئیسی، به میدان آمده و همراه با باقی‌مانده‌های دولت قبل و ملحق‌شده به سعید جلیلی، قصد تجمع دارند.
این منبع می‌افزاید: اگرچه بسیاری معتقدند این جریانات افراطی، شمشیر را برای قالیباف -به عنوان رئیس تیم مذاکره‌کننده- از رو بسته‌اند، شواهد اما چیز دیگری می‌گوید. شواهدی که جمله‌ی آخر توییت ایزدخواه را به عنوان افشای ناخواسته‌ی این هدف نسبتاً پنهان پایداری-جلیلی نمایش می‌دهد.
آخوند طباخیان از باند پایداری با حمله شدید به هیأت مذاکره‌کننده رژیم گفت: خطرناک‌تر از اسرائیل و آمریکا، آن کسانی هستند که در داخل هنوز به مسیر دیپلماتیک با این شیاطین امید دارند… و ترسناک‌تر در قدرت بودن این ساده‌لوحان است و از همه بدتر آن هنگامی است که این ساده‌لوحان منسوب به جریان انقلاب هستند که در حال توجیه و ساکت کردن صدای منتقد خودشان هستند.
تلگرام نو بنیاد در ۱۸ خرداد گزارش داد که پوردهقان عضو مجلس رژیم گفت که شماری از اعضای مجلس رژیم خواستار ادامه محدودیتهای اینترنتی شده‌اند.
به گفته وی، طیف اقلیتی در جلسه مشترک وزیر ارتباطات با شماری از نمایندگان، با عتاب و خطاب مدعی شدند که وصل کردن اینترنت خیانت است. آنها صراحتاٌ گفتند حالا که دیگر مردم به قطعی اینترنت عادت کرده اند، این فضا را همین طور بگذاریم بماند.
هراس از فروپاشی انسجام درونی
خبر آنلاین در ۱۷ خرداد گزارش داد که آخوند رسایی یکشنبه شب در تجمعات شبانه رژیم گفت: «اگر شما در میدان نبودید جمهوری اسلامی حدود ۱۰۰ شهر مقاومت پیروزمندانه نمی‌توانست بکند. چرا؟ دلیلش این است که پشیمانها، لیبرال‌ها، غرب‌زده‌ها، کسانی که خسته‌اند، کسانی که مثل شما مردم نمی‌توانند مقاومت کنند چون خودشان تغییر کرده‌اند، می‌رفتند پیش رهبری و می‌گفتند: رهبری، شروط ذلت‌بار آمریکا را بپذیر. چرا بپذیریم؟ چون مردم خسته شده‌اند، چون مردم نمی‌کشند، چون مردم نمی‌توانند.
شما حضور میدانی، یک سیلی محکم به گوش خائنین، آنهایی که خسته‌اند، آنهایی که از گذشته خودشان پشیمانند، آنهایی که در برابر تهدیدات آمریکا کم آورده‌اند، همه آنها را خنثی کرد».
این نقل قولها بازتاب واقعیتی است که در شرایطی مطرح می‌شوند که سایه جنگ و مناقشات خارجی همچنان بر فضای سیاسی کشور سنگینی می‌کند؛ ازاین‌رو می‌توان انتظار داشت که با کاهش نقش عوامل بیرونی، تضادها و رقابت‌های نهفته در درون حاکمیت با شدت بیشتری سر باز کنند.
با این همه، آنچه به مردم و منافع ملی ایران مربوط میشود، نه جدال این باند با آن باند، بلکه ساختاری است که این بحران‌ها و کشمکش‌ها را به‌طور مداوم بازتولید می‌کند. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که جابه‌جایی افراد و جناح‌ها نه راه‌حلی برای مشکلات کشور بوده و نه گرهی از بحران‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی گشوده استو نفی کلیت نظام ولایت فقیه و عبور از ساختاری که منشأ این بن‌بست‌هاست، به‌عنوان مسئله اصلی و هدف محوری هر تغییر و تحول بنیادی است .
