یک نماینده مجلس خامنهای پرده از واقعیت و نقش بانکهای حکومت خامنهای بر میدارد که قابل توجه است. در تاریخ ۱۷فروردین ۱۴۰۴، شبکه خبر حکومتی به نقل از علی بابایی کارنامی، نماینده مجلس تحت سیطره خامنه ای، پرده از فساد عمیق و گسترده در بانکهای حکومت برداشت. این افشاگری، هرچند با نیت سهمخواهی و جنگ و جدال باندی صورت گرفته، اما گوشهای از واقعیت تلخ دزدسالاری در حاکمیت ولایت فقیه را برای مردم آشکار میکند. صحبتهای بابایی نشاندهنده تبدیل بانکها به مرکزی برای فساد، اختلاس و غارت سرمایههای ملت است؛ واقعیتی که معیشت مردم را بیش از پیش به نابودی کشانده است.
بانکهای حکومت ابزار سرکوب تولید و معیشت مردم
علی بابایی کارنامی در سخنان خود به صراحت از نقش مخرب بانکهای حکومت در اقتصاد کشور سخن گفت: «مهار بانکها به جای مهار تولید، شرایط اقتصادی مانند نرخ بهره، تورم و تقاضای بازار را به سمتی برده که مردم و بخش خصوصی توان سرمایهگذاری در تولید را ندارند» او بانکها را نهادی معرفی کرد که یا منابع را هدر میدهند یا در جهت سرکوب تولید عمل میکنند. این اظهارات نشان میدهد که بانکها، به جای حمایت از اقتصاد، به ابزاری برای فلج کردن معیشت مردم و تولید ملی تبدیل شدهاند.
لاکچریبازی بانکها با پول مردم تهیدست
بابایی در ادامه به تجملگرایی بانکهای حکومت خامنهای اشاره کرد و گفت: «تعداد شعب بانکها در ایران سه برابر میانگین جهانی است و لوکسترین واحدهای تجاری شهرها متعلق به آنهاست. چرا باید هزینههای لاکچری بانکها را شهروندان تهیدست و محروم از خدمات بانکی پرداخت کنند؟» او افزود که حدود نیمی از مردم حتی یک بار هم تسهیلات بانکی دریافت نکردهاند. این وضعیت نشاندهنده شکاف عمیق طبقاتی است که بانکهای حکومت ولایت فقیه با احتکار املاک و گسترش شعب فیزیکی، به جای حرکت به سمت بانکداری الکترونیک، به آن دامن میزنند.
بانکهای خصوصی؛ قانونشکنی در سایه سکوت نظام
یکی از تکاندهندهترین بخشهای سخنان بابایی، برملا کردن نقش بانکهای خصوصی بود. او در این رابطه گفت: «بانکهای خصوصی همه قوانین بانکداری را زیر پا گذاشتهاند و هیچ اقدامی به اندازه مهار این بانکها نمیتواند ایران را نجات دهد» این اعتراف از زبان یک نماینده حکومتی، عمق فساد و قانونشکنی در سیستم بانکهای حکومت را نشان میدهد؛ سیستمی که به جای خدمت به مردم، به غارت سرمایههای آنها مشغول است.
افشاگری برای سهمخواهی و جنگ وجدال باندی یا آگاهی مردم؟
هرچند سخنان علی بابایی کارنامی در ظاهر افشاگرانه به نظر میرسد، اما نیت اصلی او و امثالش نه اصلاح نظام فاسد، بلکه سهمخواهی و پر کردن جیبهای خودشان و جنگ و جدالهای باندی است. نمایندگان مجلس فرمایشی رژیم، با افشای بخشی از فسادها، به دنبال فشار برای گرفتن امتیازات بیشتر هستند تا در نهایت سکوت کنند. با این حال، همین افشاگریها برای مردم اهمیت دارد، زیرا نشان میدهد که بانکهای حکومت به جای خدمت به ملت، به مرکزی برای دزدی و اختلاس تبدیل شدهاند. این وضعیت، عامدانه مردم را در فقر و گرسنگی نگه داشته تا هرگونه امید به بهبود معیشت از ذهن آنها پاک شود.
در همین زمینه
بانکهای ایران در خدمت اقتصاد یا سرمایهداری فاسد حاکم؟!
غارتگری بانکها، نشانهای از مسیر بحرانی حکومت آخوندی
فساد افسارگسیخته در بانکهای حکومت خامنهای، نشانهای آشکار از اوضاع بحرانی نظام است. همانطور که بابایی ناخواسته اعتراف کرد، بانکها نه تنها به اقتصاد کشور کمکی نمیکنند، بلکه با احتکار املاک، قانونشکنی و تجملگرایی، سرمایههای مردم را به یغما میبرند. این غارتگریها، در کنار سیاستهای سرکوبگرانه حکومت، مردم را به نقطهای رسانده که دیگر هیچ امیدی به بهبود شرایط با حکومت خامنهای ندارند. اما همانطور که تاریخ نشان داده، این ظلم و فساد نیز روزی به پایان خواهد رسید و ملت ایران طعم عدالت و رفاه را خواهد چشید.
بهبود معیشت چگونه فراهم می شود؟
بهبود شرایط زندگی مردم نه با اصلاح فرمی و ساختاری بانکهای حکومت، بیتردید با سرنگونی حکومت فاسد و تبهکار ولایت فقیه میسر خواهد شد. برای رسیدن به این هدف یک مسولیت مهم بر دوش جوانان مبارز میهن قرار دارد. قبل از هرچیز ایمان داشته باشند که این حکومت را میتوان و باید سرنگون کرد. لازمه سرنگونی برپایی تیمها یا هستهها یا کانونهای مبارزه هست.
هرچه این کانونها گسترش پیدا کنند قدرت برای سرنگونی افزایش پیدا خواهد کرد. این هستهها و کانونها میتوانند نقش رهبری را برعهده بگیرند. رهبری قیام تودههایی که از فشارهای این حکومت جنایتکار به تنگ آمده اند. پس این تشکلها میتوانند حلقات امید مردم برای سرنگونی و از طرفی موجب نگرانی و ترس حکومت دزد سالار خامنهای بشوند. مسیر انقلاب با هدایت نقش آفرینان که مبارزه برای سرنگونی را انتخاب کردهاند هموار میشود.







