چرا تمامی نامزدهای ریاست جمهوری یک حرف را تکرار می‌کنند؟
در هر انتخاباتی، حتی در نمایش‌های انتخاباتی این حکومت، رویه معمول این است که هر نامزد به نقد گذشته بپردازد و برنامه‌های خود برای تغییر را ارائه دهد. این موضوع به قدری واضح است که روزنامه حکومتی اعتماد نوشته است: «انتخابات به معنای امکان تغییر است… انتخاباتی که فرصت تغییر در آن وجود نداشته باشد، نمی‌تواند انتخابات نامیده شود».
بیان نقایص دولت ناکام رئیسی، کار دشواری نیست. اوضاع به جایی رسیده بود که حتی مجلس محافظه‌کار، که معمولاً حامی رئیسی بود، به او توصیه می‌کرد که برای حفظ نظام، استعفا دهد. بیش از ۱۷۰نفر از اعضای مجلس که در انتخابات نمایشی ۱۴۰۰ از رئیسی حمایت کرده بودند، در دومین سال ریاست او، از این اقدام خود پشیمان شدند.
انتقادات و تمسخرهای درونی نظام علیه رئیسی به حدی گسترده بود که خامنه‌ای، با ناراحتی از بدنامی رئیسی، اظهار داشت: «پس از درگذشت او، دیدم که بسیاری از روزنامه‌ها و رسانه‌ها، در فضای مجازی، افراد مختلف از جریان‌های گوناگون، همه از خدمات و تلاش‌های شبانه‌روزی او سخن می‌گویند و او را ستایش می‌کنند، که این موضوع مرا ناراحت کرد.»
بنابر این، سؤال این است که چرا اکنون قالیباف و پنج نامزد دیگر بر ادامه مسیر رئیسی اصرار دارند؟
در همین زمینه
چرا پزشکیان به سرعت اصلاحاتی‌های قلابی را نومید کرد؟
پاسخ خامنه‌ای به ضرورت انتخابات
پاسخ ساده است: خامنه‌ای، به عنوان مدیر اصلی این نمایش انتخاباتی، می‌خواهد همان مسیر و رویه رئیسی ادامه یابد. بدون کم و زیاد . مسیر رئیسی، جز سرکوب و اعدام و فشار مطلق در داخل و ترویج جنگ‌افروزی و تروریسم در خارج برای مقابله با قیام و خطر سقوط، معنای دیگری ندارد.
این وضعیت بحرانی رژیم، در متن نمایش انتخاباتی، سه واقعیت را آشکار می‌کند:
اولاً. ضرر جبران‌ناپذیر و فاجعه‌بار مرگ رئیسی برای حکومت است که خامنه‌ای از آن به عنوان «خسارت سنگین و داغ بزرگ» یاد کرده است.
ثانیاً، تلاش شش نامزد برای ایفای یک نقش نشان می‌دهد که هیچ‌کدام قادر به پر کردن جای خالی رئیسی در ساختار محافظه‌کارانه خامنه‌ای نیستند.
ثالثاً، هر نتیجه‌ای که از این نمایش انتخاباتی حاصل شود، نه‌تنها ضربه وارد شده ناشی از مرگ رئیسی جبران نخواهد شد، بلکه تأثیرات آن در هر حرکت سیاسی و اجتماعی، بیشتر و بیشتر نمایان خواهد شد.
بنابراین اگر از شکلک در آوردن‌ها و بازی‌های انتخاباتی که بگذریم هم محور شدن وهم شعار شدن ۶ کاندیدای دست چین شده خامنه‌ای بیان‌گر آن است که یک مسیر بیشتر پیش رو وجود ندارد و آن هم انقباض و سرکوب بیشتر است.
