روز یکشنبه ۷اردیبهشت ۱۴۰۴، شهرهای مختلف ایران شاهد اعتراضات، تجمعات و راهپیمایی‌های اعتراضی اقشار مختلف مردم، از بازنشستگان تا کارگران و کامیون‌داران بود. این اعتراضات که در واکنش به مشکلات معیشتی، تورم، فساد، و تصمیمات ناعادلانه اقتصادی برگزار شد، بازتاب‌دهنده نارضایتی گسترده از شرایط کنونی است.
تجمع اعتراضی بازنشستگان فولاد و معدن در اصفهان، کرمان و تهران
بازنشستگان فولاد و معدن در شهرهای اصفهان، کرمان و تهران با برگزاری تجمعات اعتراضی، به وضعیت معیشتی نابسامان، تأخیر در پرداخت مطالبات و عدم تحقق وعده‌های مسئولین اعتراض کردند. معترضان با سردادن شعارهایی نظیر «دزدی‌های نجومی، فلاکت عمومی» و «فقط کف خیابان، به‌دست میاد حقمان»، خواستار رفع تبعیض و تأمین حقوق اولیه خود شدند.
راهپیمایی بازنشستگان تأمین اجتماعی در کرمانشاه و خوزستان
در کرمانشاه، بازنشستگان تأمین اجتماعی با تجمع مقابل ادارات مربوطه، به سیاست‌های شورای عالی کار و وضعیت اقتصادی اعتراض کردند. شعارهایی مانند «شورای عالی کار، حامی سرمایه‌دار» و «معلم زندانی، آزاد باید گردد» از جمله مطالبات مطرح‌شده بود.
در خوزستان نیز بازنشستگان در شهرهای اهواز، شوش و هفت‌تپه مقابل فرمانداری اجتماع با شکوهی برپا کردند و با شعارهایی چون «از خوزستان تا سیستان، ننگ بر این مدیران» و «زیر بار تورم، شکسته پشت مردم»، به فقر، فساد، و سرکوب اعتراض کردند. آن‌ها هم‌چنین از نبود امکانات بهداشتی، درمانی و آموزشی مناسب انتقاد کردند.
در همین زمینه
اوج گیری اعتراضات مردم در لرستان، بختگان و گرمسار علیه بی‌عدالتی
اعتراض کامیون‌داران و مردم بهاباد یزد علیه واگذاری معدن چاه‌گز
در شهرستان بهاباد یزد، مردم و کامیون‌داران در اعتراض به واگذاری ۲۰ساله معدن چاه‌گز به شرکت‌های چغارت بافق و چادرملو تجمع کردند. معترضان این اقدام را تهدیدی برای معیشت و اشتغال محلی دانسته و خواستار لغو مزایده و توجه به منافع منطقه شدند. آن‌ها تأکید کردند که منابع معدنی باید در خدمت توسعه محلی و اشتغال بومیان قرار گیرد.
اعتصاب کارگران معدن تیتانیوم کهنوج
کارگران بومی معدن تیتانیوم کهنوج در استان کرمان نیز در اعتراض به اخراج بیش از ۷۰نیروی محلی بدون دلایل شفاف، مقابل این شرکت تجمع کردند. این بحران که از فروردین ۱۴۰۴با اخراج ۱۰کارگر آغاز شد، در ماه‌های اخیر شدت گرفت و ۶۰کارگر دیگر نیز به بهانه اتمام قرارداد بیکار شدند. کارگران خواستار بازگشت به کار، توقف سیاست‌های ضدکارگری و بهره‌مندی بومیان از ثروت معدنی منطقه هستند.
این اعتراضات که از اصفهان تا تهران و از خوزستان تا یزد گسترش یافته، نشان‌دهنده عمق نارضایتی عمومی از شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است. معترضان با شعارهایی مانند «زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی» و «ننگ بر این مدیران»، خواستار عدالت، رفاه و پایان تبعیض و فساد شدند.
