روز جمعه، ۵اردیبهشت ۱۴۰۴، موجی از اعتراضات مردمی در سه نقطه از ایران شعله‌ور شد. لرستان، بختگان فارس و گرمسار و آرادان. کشاورزان و روستاییان، که از تخریب زمین‌هایشان، غارت منابع طبیعی و محرومیت از حق‌آبه به ستوه آمده‌اند، در برابر نیروهای سرکوبگر حکومت ولایت فقیه ایستادگی کردند. این اعتراضات نه تنها فریاد علیه ظلم و فساد رژیم ولایت فقیه است، بلکه هشداری به عمق بحران‌های اجتماعی و زیست‌محیطی است که ایران را در بر گرفته است.
لرستان، مقاومت کشاورزان در برابر یورش وحشیانه نیروهای سرکوبگر
درگیری کشاورزان در دفاع از زمین و معیشت
در مناطق روستایی لرستان، کشاورزان خشمگین در برابر تخریب زمین‌های کشاورزی‌شان توسط نیروهای حکومتی به پا خاستند. بر اساس گزارش‌های محلی، نیروهای سرکوبگر رژیم با یورشی وحشیانه و تیراندازی تنش‌ها را شعله‌ور کردند. مردم، که تنها با صدای اعتراض خود به میدان آمده بودند، در برابر تجهیزات نظامی و خشونت سازمان‌یافته رژیم مقاومت کردند. یکی از معترضان فریاد زد: «ما سلاح نداریم، جز صدای‌مان، اما همین را هم تحمل نمی‌کنند!»
این درگیری‌ها، که به زخمی شدن چندین نفر و خسارات گسترده منجر شد، نشان‌دهنده عمق نارضایتی از سیاست‌های مخرب رژیم است. منابع محلی گزارش می‌دهند که نیروهای حکومتی، که در زمان آتش‌سوزی جنگل‌ها غایب‌اند، برای سرکوب کشاورزان محروم با تمام قوا لشکرکشی می‌کنند. این تناقض، خشم مردم را دوچندان کرده و اعتراضات را به نمادی از مبارزه علیه ظلم رژیم تبدیل کرده است.
بختگان فارس، فریاد روستاییان علیه غارت محیط زیست
تخریب طبیعت و آرامش به‌دست معدن‌کاران حکومتی منجر به آزار مردم شده است.
در روستای دهمورد بختگان، اهالی در برابر معدن‌کاران حکومتی که محیط زیست و آرامش منطقه را به نابودی کشانده‌اند، تجمع اعتراضی برگزار کردند. بهره‌برداری بی‌رویه از معادن، نه‌تنها طبیعت منطقه را ویران کرده، بلکه سلامت و زندگی روزمره مردم را به‌خطر انداخته است. یکی از ساکنان معترض گفت: «آیا باید خانه‌هایمان فرو بریزد تا کسی صدای ما را بشنود؟»
با وجود اعتراضات مکرر، حکومت غارتگر ولایت فقیه هم‌چنان به غارت منابع طبیعی ادامه می‌دهد، بی‌آنکه به مطالبات مردم توجه کند. این بی‌اعتنایی، که ریشه در فساد و منافع باندهای مافیایی دارد، بحران زیست‌محیطی را به یک معضل اجتماعی تبدیل کرده است. اعتراضات دهمورد، تنها یک نمونه از خشم فزاینده مردم علیه سیاست‌های مخرب رژیم است که طبیعت و معیشت را قربانی سودجویی کرده است.
گرمسار و آرادان، خشم کشاورزان از غارت حق‌آبه
تجمع با تراکتورها در برابر سد نمرود توسط کشاروزان زحمت کش صورت گرفت.
کشاورزان دشت گرمسار و آرادان، در اعتراض به عدم رهاسازی آب از سد نمرود، روز جمعه تجمع گسترده‌ای برگزار کردند. آن‌ها با تراکتورها و ماشین‌آلات کشاورزی به خیابان‌ها آمدند و فریاد زدند: «آب حق ماست!» تأخیر در رهاسازی آب، مزارع را خشک کرده و معیشت کشاورزان را به مرز نابودی کشانده است. یکی از معترضان گفت: «آب پشت سد هست، اما کسی پاسخگو نیست. اگر آب باز نشود، همه ضرر می‌کنیم»
این بحران، که محصولات کشاورزی را نابود و وضعیت اقتصادی منطقه را وخیم‌تر کرده، نتیجه سیاست‌های غلط و ضد مردمی حکومت آخوندی در مدیریت منابع آب است. سد نمرود، که می‌توانست ناجی کشاورزان باشد، به ابزاری برای محرومیت آن‌ها تبدیل شده است. اعتراضات گرمسار و آرادان، هشداری است به رژیم که بی‌توجهی به نیازهای مردم، خشم آن‌ها را شعله‌ورتر خواهد کرد.
د رهمین زمینه
اعتراضات گسترده مردم چهارمحال و بختیاری علیه غارت آب و سدسازی بی‌رویه
ریشه‌های اعتراضات،فساد، سرکوب و غارت منابع
از تخریب محیط زیست تا محرومیت معیشتی مردم زحمت کش روستاها و کشاورزان را درتنگنای شدید قرار داده است.
اعتراضات لرستان، بختگان و گرمسار، تنها نشانه‌هایی از یک بحران عمیق‌تر است: مدیریت فاسد و سرکوبگرانه رژیم ولایت فقیه. تخریب محیط زیست، از خشک شدن دریاچه‌ها و رودخانه‌ها گرفته تا غارت معادن، نتیجه سیاست‌هایی است که منافع باندهای حکومتی را بر زندگی مردم ترجیح می‌دهد. در کنار این، محرومیت از حقوق اولیه مثل حق‌آبه، کشاورزان را به مرز استیصال رسانده است.
حکومت ولایت فقیه، به‌جای پاسخگویی، با خشونت و سرکوب به استقبال معترضان می‌رود. این رویکرد، که در لرستان با تیراندازی، در بختگان و گرمسار با بی‌اعتنایی به مطالبات نمایان شد، بیانگر شکاف عمیق بین مردم و حاکمیت فاسد خامنه‌ای است. گزارش‌های حقوق بشری نشان می‌دهند که حکومت ولایت فقیه در برابر اعتراضات مشابه در سال‌های گذشته نیز از خشونت بی‌رحمانه استفاده کرده است.
فریاد ملت، زمان حسابرسی فرا رسیده است
اعتراضات ۵اردیبهشت ۱۴۰۴در لرستان، بختگان و گرمسار، فریاد خشم ملتی است که از غارت، سرکوب و بی‌عدالتی به‌ستوه آمده است. کشاورزان و روستاییان، که ستون اقتصاد ایران‌اند، امروز در برابر ظلم رژیم ایستاده‌اند و نشان داده‌اند که صدای اعتراض‌شان خاموش نخواهد شد. این خیزش‌ها، هشداری به رژیم است که بی‌توجهی به مطالبات مردم، جز خشم و مقاومت بیشتر نتیجه‌ای ندارد.
از لرستان تا بختگان و گرمسار، ایران در آتش خشم مردم می‌سوزد. رژیم ولایت فقیه، که با غارت منابع و سرکوب اعتراضات، زندگی میلیون‌ها ایرانی را به تباهی کشانده، دیگر نمی‌تواند این فریادها را نادیده بگیرد. این اعتراضات، نه تنها مبارزه برای آب و زمین، بلکه نبرد برای سرنگونی و رسیدن به آزادی و بهبود معیشت و برخورداری از حق طبیعی زندگی است.
