اجلاس ورشو، جامعه جهانی در کنار مردم ایران: عزیزالله پاکنژاد

عزیزالله پاکنژاد: ببینید اگر منظور از این سؤال این هست که کشور آمریکا که دعوت کننده اصلی بوده و موضوع را تعیین کرده به هدف خودش رسیده من میگویم از زاویه برگزاری این نشست، چون برگزاری این نشست خیلی چیز مهمی بود که برگزار بشود و تا آخرهم برود، از این بابت موفقیت آمیز بوده است، چون رژیم خیلی تلاش کرد که بگویند تشکیل نمی‌شود یا اگر برگزار بشود، شکست می‌خورد، پس بنابراین تا اینجا جواب مثبت هست، آن‌ها به هدفی که از برگزاری این داشتند رسیدند، اما اصل موضوع که فشار به آخوندها است برای اخراج از منطقه و آن چیزی که میگویند تغییر رفتار رژیم، آن را باید در عمل دید چی می‌شود، یعنی در مورد کل قضیه تغییر رفتار در آینده که رژیم قرار است این تغییر را بدهد، یا وادارش کنند که تغییر بدهد، این را آینده نشان می‌دهد، که به چه شکلی کشورهایی که در این اجلاس شرکت داشتند و با همدیگر هماهنگ می‌کنند که در عمل وارد یک جدال گسترده‌تری با رژیم بشوند و آن را وادار کنند که به خواسته‌های آنها یا همین مسئله گفتن تغییر رفتار تن بدهد، که این حالا در آینده مشخص می‌شود، که رژیم تا چه اندازه زیر فشار خواهد بود، اما به نظرم این چیزها اگر نظر مرا بخواهید، همین که لحن مقامات آمریکایی به خصوص معاون رئیس جمهور آمریکا، وزیر خارجه آمریکا بعد از این اجلاس لحن صحبتهایشان در برابر کشورهای اروپایی چند پله بالا رفت، یعنی کشورهای اروپایی که در برجام ماندند، دلیل این هست که این اجلاس موضع آمریکا را در قبال سایر کشورهای اروپایی که در برجام ماندن را قوی‌تر کرده است، یعنی آن کشورهای که مخالف این اجلاس بودند، الان از نظر سیاسی وقتی مقامات آمریکا در سطح بالا صحبت می‌کنند در مقابلشان خیلی با لحن قاطع میگویند از برجام بیرون بیایید، کشورهای مهم اروپا که شرکت نکردند الان یک نقطه ضعفی هم دارند آن هم این هست که یک چیزی به اسم اتحاد اروپا دارند، این کشورهای اروپایی اتحادیه اروپا را دارند یک تعدادی از کشورهای اتحادیه اروپا این‌ها با سیاست‌های اروپایی خودشان این مجموعه زیاد توافقی ندارند، بیشتر در سیاست‌های آمریکا خودشان را نزدیک می‌بینند، بنابراین وقتی که چنین مسئله‌ی پیش می‌آید اروپایی‌ها در مخالفتشان با آمریکا باید مقداری کمتر فعال باشد، یعنی برای اینکه این اتحاد خودشان را حفظ کنند و بعضی از این کشورها از این اتحادیه جدا نشوند، در اروپا باید کمی در مخالفتشان با آمریکا بیشتر فکر کنند، چون این کشورها مثل لهستان و مجارستان و بعضی دیگر در جبهه آمریکا هستند، اختلاف بین اروپاییان هم روی مسائل مختلف کم نیست، اختلافات مشخصی دارند که این اتحاد را ضعیف می‌کند و طبیعتاً اگر الان در مخالفت با سیاست آمریکا بیشتر پیش برند این به ضرر کشورهای مهم این قاره است، مثل فرانسه آلمان، انگلیس، ایتالیا و دیگران، ببینید در این مورد آقای مایک پنس معاون رئیس جمهور آمریکا کشورهای اروپایی را متهم کرده که تحریمهای آمریکا را علیه رژیم، که به این رژیم نفرت آور می‌گوید، شما تحریم‌های آمریکا را با این کار دور می‌زنید، یعنی ایجاد این کانال مالی که برای تجارت اروپا درست کرده که هنوز در مراحل اولیه است که با رژیم وارد معاملات تجاری بشود، این خودش یک نوع دور زدن تحریم‌های آمریکا است، آمریکا با قاطعیت به اروپا می‌گوید اگر این کار را بکنید تحریم‌ها را ما گسترش می‌دهیم، این اقدام نادرست است و فقط به تقویت رژیم کمک می‌کند و ممکن است باعث تضعیف اتحادیه اروپا و ایجاد فاصله بیشتر بین اروپا و آمریکا بشود واین حرفی است که معاون رئیس جمهور آمریکا به آنها میزند و الان زمانی است برای صلح جهانی و نفع مردم ایران کشورهای اروپایی، سه کشور اروپایی از توافق هسته‌ای برجام با رژیم حاکم بر ایران خارج شوند.

عزیزالله پاکنژاد: ببینید تا جایی که به رژیم ایران و رژیم آخوندی برمیگردد، طبق گفته تمام کسانی مهم هستند و مقامات برجسته‌ی که در این کنفرانس شرکت داشتند و بسیاری از شرکت کنندگان میگویند در مورد رژیم، یک رژیم خطرناک و ویرانگر هست و باید جلویش ایستاد در اینجا متفق‌القول هستند، چیزهایی که بعد از کنفرانس در مصاحبه‌هایشان گفتند، آقای مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا تاکید کرده که در این کنفرانس هیچ کشوری آن فاکت های پایه‌ای را که آمریکایی آوردند حول رژیم ایران و مطرح کردند از جمله اینکه تهدیدی هست و این تهدید ناشی از ماهیت این رژیم هست، و این تهدید مستقیم متوجه منطقه است هیچ کشوری این را نفی نکرد، همه کشورهای اروپا از آسیا از سراسر جهان در این رابطه یک دست هستند و در این کنفرانس یک دست بودند و اینکه هیچ کس نگفته که اطلاعاتی را که در مورد ایران توسط آمریکا گفته شده اینها در آن اشتباه بوده یا مبالغه‌ای بوده است، که آمریکا در این مورد صورت داده باشد، بعد هم می‌گوید خواهیم دید که چگونه کشورها با هم هماهنگ می‌شوند، و این به نظر من خواهیم دید که آن اتفاق نظری که در آنجا بوده خواهیم دید که با یکدیگر هماهنگ می‌شوند و در آینده عمل می‌کند و در این کار ۶۰ کشور بودند، وزیرخارجه آمریکا و سی تا در حد وزیر امور خارجه از همه قاره‌ها شرکت کردند و ادامه می‌دهد که این مسئله یک ائتلاف جهانی هست. ائتلاف جهانی که به دنبال کاهش خطرهایی که مردم خاورمیانه است و مرتبط به خاورمیانه هست، برای اینکه برای طولانی مدت منطقه آرام باشد، وزیر خارجه لهستان هم دقیقاً همین حرف را زده است و گفته که در مورد نقش منفی رژیم آخوندها صحبت کردیم و این حرف‌هایی که زده شده فقط دیدگاه آمریکا نیست یعنی کشور آمریکا نیست که فقط این حرفها را میزند همه همصدا بودیم که رژیم حاکم بر ایران رژیم بی ثبات کننده است.

وزیر خارجه عربستان، وزیر مشاور در امور خارجه پادشاه عربستان سعودی که گفته که باز هم تأکید کرده روی همین مسئله که شرکت کننده‌ها در کنفرانس ورشو در مقابل این موضوع یعنی نقش مخرب این رژیم به عنوان بزرگترین چالش در منطقه خاورمیانه تاکید کردند و علاوه بر آن از این موضع‌گیری‌ها بعد از اجلاس در روزنامه‌ها و رسانه‌ها و همه جا وقتی صحبت کردند، صحبت‌ها زیاد بوده که همه یکدست در رابطه با رژیم برخورد کردند. اگر منظوراجماع جهانی این هست که مثلاً یک جمع قدرت‌ها باشد، بله یک جمع قدرتها بوده، برای پیش بردن یک هدف، فکر می‌کنم با توجه به تعداد شرکت کننده‌ها در اجلاس و توجهی که در رسانه‌های مختلف دنیا به شکل وسیعی به این اجلاس داشتند، خواه‌ناخواه این اجلاس به عنوان یک اجلاس تاریخی ثبت می‌شود، که قبلاً مشابه آن را در گذشته دیدیم که تشکیل شده و حتی باعث تغییراتی مشخصی در بعضی از نقاط دنیا شده ا ست.

بعنوان مثال کنفرانس گوادلپ که معرف حضور همه هست قبل از انقلاب بهمن ۵۷ چند تا کشور نشستند، ایران یک جامعه چپ بود، چپ غیر مذهبی و چپ مذهبی فرقی نمی‌کرد و این‌ها بر اساس تحلیلی که از جامعه ایران داشتند گفتند جامعه ایران چپ هست، بنابر این زمینه را فراهم می‌کند برای اینکه اتحاد جماهیر شوروی در ایران نفوذ بکند و از این طریق به آب‌های خلیج فارس برسد و این چیزی بود که نمی‌خواستند، بنابراین تصمیم گرفتند که شاه را ببرند، شاه نمی‌توانست این جامعه را مهار کند نارضایتی بسیار بالا بود نمی‌توانست آن کاری که آنها می‌خواستند آن داستان کمربند سبز و تئوری آن، بنابراین به شاه گفتند برو و آن را بردند و به جای او خمینی را در رأس انقلاب قرار دادند، یعنی انقلاب شده بود و ناتوانی شاه را در مقابل انقلاب دیده بودند، بنابراین در کنفرانس گوادلپ چند کشور و تصمیم گرفتند و این کار را کردند.

یک نمونه دیگر همین کنفرانس آزور است که در پرتغال در مجمع الجزائر آزور مثلاً قبل از جنگ با عراق نشستند و چند کشور تصمیم گرفتند بر اساس استراتژی که داشتند حکومتی را در عراق بر سر کار بیاورند که رفتند و این کار را کردند، منظورم این است که همیشه چند کشور و قدرت بزرگ بودند که نشستند و این کار را کردند، و این اقدامات را کردند واسمش هم اجتماع جهانی بوده یا اجماع جهانی میگویند از آن جا بوده است، اگر چه این کنفرانسها در سطح روسای جمهور در آن شرکت کردند و به نتیجه رساندند، اما ا جلاس ورشو که در سطح پایینی برگزار شده است، این نافی این نیست که خصلت جهانی دارد، این را نمی‌شود رد کرد که خصلت جهانی ندارد، این را اجماع جهانی می‌شود گفت.

عزیزالله پاکنژاد: اهمیتش برای ما ایرانی‌ها قاعدتاً با اهمیتی که خود این کشورها به او می‌دهند، متفاوت هست، برای مردم ایران هر اجلاسی به نظر من، برای مردم ایران تا جای که من درک کردم هر اجلاسی، هر اقدامی، هر جلسه‌ای که برای فشار به رژیم حاکم بر ایران تشکیل بشود، به دلیل اینکه باعث ضعیفتر شدن رژیم می‌شود، طبیعتاً باعث تقویت جبهه مقاومت هست، بنابراین بسیار مهم هست و باید آن را تقویت کرد، برای این کشورها طبیعتاً منافع خودشان مطرح هست، همه کشورهایی که وارد این موضوعات می‌شوند منافع خودشان مطرح هست و می‌خواهند به جای برسند که منافعشان تأمین بشود، چه کشورهایی مثل آمریکا که الان یک فشار نابود کننده را روی رژیم گذاشتند، و چه اروپایی که هنوز به فکر منافع اقتصادی خودشان هستند و با رژیم معامله می‌کند، اهمیت قضیه در این هست، که ما این را بدانیم که چه چیزی برای مردم ایران اهمیت درجه اول است و آن اقدامی که بر اوضاع ایران تأثیر می‌گذارد بسیار زیاد است، چون به طور طبیعی میدانید که فشار خارجی باعث تقویت جنبش آزادیخواهانه مردم ایران می‌شود، این را ما در قیام دی ماه پارسال دیدیم و تداوم قیام هم دیدیم و این فشار خارجی یک چیزی هست که باعث تقویت جنبش مردم می‌شود، آن‌هایی که این را نفی می‌کنند به نظرم کلاهشان پس معرکه است و خیلی روشن و واضح میگویند بعضی‌ها میگویندکه اگر فشار خارجی باشد جنبش آزادیخواهی مردم ایران تضعیف می‌شود در صورتی که این برعکس است و هیچ‌گونه واقعیتی در این حرف وجود ندارد، این فشار خارجی بنا به فاکتهای که وجود دارد باعث بالا رفتن تحرک مردم می‌شود، باعث بیشتر آمدن مردم به میدان می‌شود.

در رابطه با همین کار و نیز فشار قبلاً هم که با کمک کردن به رژیم، مردم را ساکت می‌کردند و این را در قیام ۸۸ دیدیم و در جاهای دیگر همین سیاست مماشات که آن موقع به شکل خیلی وحشتناکی در برزیل کمک می‌کرد باعث می‌شد که مردم را ساکت کنند و ناامیدشان کنند، که این داستان امروز دارد اتفاق میافتند، درست برعکس است و قابل انکار نیست در مورد خاورمیانه هم این سوالی که فرموید من فکر می‌کنم همین تأثیر مثبتی که دارد را باید قبول کنیم که به اسم سیاست‌هایی مماشات‌گرانه آمریکا در گذشته وجود داشت بسیاری از کشورهای منطقه را از آمریکا دور کرد و این یک واقعیتی هست که الان همه میگویند، به شکلی دور شده بودند که باصطلاح در مقابل خطر رژیم و تهدیدات امنیتی که برای این کشورها فراهم می‌کرد بسیار ضربه پذیر بودند، که این بدلیل حمایت‌های آمریکا از رژیم بود، امروز این حمایتها قطع شده و تبدیل شده به فشار، به طور قطع به نظر من کشورهای منطقه خاورمیانه هم بهتر حمایت می‌کنند و موثرتر با خطرات رژیم حاکم بر ایران مقابله می‌کنند و دیدیم که این اقدامات برای مردم خاورمیانه هم به جای جنگ که رژیم به ارمغان آورده آن چیزی راکه به آن صلح میگوییم در چشم انداز آنها قرار داده است، بنابراین در این زمینه هم در مسائل خاورمیانه بسیار تأثیر مثبت دارد.

عزیزالله پاکنژاد: بله مقاومت ایران قبلاً عرض کردم منافع مردم ایران در هر اقدام جهانی چه جهانی باشد و چه منطقه‌ای باشد و چه داخلی باشد مقاومت ایران اقداماتی را که در باره رژیم ویرانگر باشد در آن وارد می‌شود و دخالت می‌کند اگر لازم باشد تقویت می‌کند، مثل تظاهراتی که در ورشو این همه فعالیت‌ها را دیدیم یا می‌رود و یک حرکتی را تضعیف می‌کند اگر به نفع رژیم باشد، باز هم دیدیم که هموطنانمان یاران مقاومت پرتوان پرخروش می‌روند .

مثلاً وقتی یک رئیس جمهور رژیم در خارج می‌آید دیدیم که می‌روند آنجا و خنثی می‌کنند مسائلی مه به نفع رژیم هست، و در برابرش موضع می‌گیرند بنابراین مقاومت وظیفه‌ش هست که این کارها را بکند، الان این موضوع کنفرانس ورشو یک فرصت بسیار خوبی بود که مقاومت سازمانیافته مردم ایران به نمایندگی از خواسته‌های مردم کشور و میهنمان با قدرت در این عرصه ظاهر بشود و از تمام امکاناتش استفاده کند تا این رویداد را تقویت کند که ما دیدیم ؛ این چنین گسترده و پرشکوه بر علیه رژیم فعالیت کردو این کنفرانس را به نوعی تقویت کرد، به یمن همین فعالیتهای انقلابی مردم ایران خبرهای اول دنیا در این دو روز اجلاس حول ایران و رژیم ایران می‌گشت، همه سر این مسئله صحبت می‌کردند،

آن موضوعات دیگری که درکنفرانس بود در اخبار نبود و اگر هم بود حداقل این میزان برجسته نبود، این حضور گسترده یاران مقاومت با آن نشانه‌های افتخار برانگیزشان بسیار انعکاس داشت، تظاهرات وسیع در آن هوای سرد بسیار مهم بود و مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت، همینطور مصاحبه‌های مهم مطبوعاتی توسط سران و رهبران دنیا و سخنرانان از آمریکا و لهستان و دیگرکشورها آمدند همه هم خواسته‌های مردم ایران یعنی سرنگونی را صحبت کردند و بیان کردند که آلترناتیو مناسب برای ا ین رژیم شورای ملی مقاومت هست، که این هم مورد توجه قرار گرفت و در خیلی از جاها انعکاس پیدا کرده بود،. بر روی نکته مهمی دست گذاشته بودند، آن نکته مهم هم نظم و صلابتی بود که در صفوف مردم دیده می‌شد.

همانطور پیام روشن خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت که به چند نکته توجه دادند، یکی به دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی بود، یکی نقض حقوق بشر، صدور بنیادگرایی و تروریزم که بعنوان ۴ ستون حکومت مذهبی حاکم بر ایران عنوان کردند راه حل قطعی از دست این رژیم فاشیزم مذهبی تغییر این رژیم بدست مردم و مقاومت مردم ایران دانستند، و بیان کردند، در پیام مجدداً آن ۸ ماده‌ای را که قبلاً داده بودند را تکرار کردند، قرار دادن سپاه و اطلاعات آخوندی را در لیست تروریستی وزارتخارجه آمریکا و اتحادیه اروپا بود، که این خواست بسیار مشروع و درستی است، همینطور اخراج نیروی تروریستی قدس و مزدوران اطلاعاتش از آمریکا و اروپا که به نفع این کشورها است، ارجاع پرونده نقض حقوق بشر رژیم به شورای امنیت، ارجاع پرونده قتل‌عام‌ها به دادگاه‌های بین‌المللی جناحی، اخراج رژیم از ملل متحد، به رسمیت شناختن نماینده مردم در سازمان ملل، همینطور اخراج فاشیزم دینی با همه نیروهایش از کشورهای خاورمیانه، عراق، سوریه، یمن، لبنان و افغانستان، یک خواسته هم داشتند که وادار کردن دولت عراق به پرداخت مابه‌ازاء خسارت به مقاومت مردم ایران و تسلیحات و قرارگاههای ارتش آزادیبخش ملی ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران که غصب شده و باید پس داده شود و نهایتاً هم به رسمیت شناختن حق مقاومت مردم ایران برای سرنگونی رژیم فاشیزم دینی حاکم بر ایران بخصوص این آخری که در طی سالیان طولانی نه تنها به رسمیت نشناختند بلکه به رژیم کمک کردن که این حق سرنگونی رژیم بدست مقاومت ایران شناخته نشود، به هرحال این‌ها بازتاب زیادی در جریان کنفرانس در رسانه‌های دنیا داشته است،

عزیزالله پاکنژاد: ببینید، مقامات رژیم از ترس و وحشتی که داشتند مواضعی گرفتند که مورد تمسخر همه جا بود، بهرام قاسمی سخنگوی دولت روحانی گفت کنفرانس ورشو یک نشست از پیش شکست خورده است، یعنی اینها از قبل تبلیغ این را می‌کردند که این نشست شکست خورده و یا شکست می‌خورد، بیانیه پایانی را هم گفته سند بی خاصیت که فاقد هرگونه تصمیم‌گیری بوده، یعنی به این امید بستن که در این جلسه تصمیم خاصی برای رژیم گرفته نشده است، منتهی این بی ربط هست و من توضیح می‌دهم، حسن روحانی هم گفته این کنفرانس ورشو پوچ و بی نتیجه هست، بعضی از دیپلماتهای رژیم هم ابراز ترس کردند و گفتند این کنفرانس را نه باید شوخی گرفت.

جواد ظریف که وزیرخارجه است گفته این تلاشی شکست خورده هست، بقیه مقاماتشان مثلاً رئیس کمیسیون امنیت مجلس گفته این کنفرانس روحش ضد ایرانی است، این تبلیغات رژیم هست و به نظر من این همه ابراز وحشت رژیم خیلی مشخص هست، چون هیچوقت در این ۴۰ سال حاکمیتشان با چنین چیزی آن هم بصورت فشرده مواجه نبودند، و در یک جا مورد حمله قرار نگرفتند، به همین دلیل به دست و پا افتادند، اول تلاش کردند شرکت کنندگان در این اجلاس را بترسانند، سعی کردند مانع بشوند و از این فعالیتها زیاد کردند ولی به جای نرسید، دلشان را خوش کرده بودند که در بیانیه پایانی اسمی از آنها برده نمی‌شود، گفتند که وزیرخارجه لهستان قول داده که اسمی از ما برده نشود، اما همانطور که دیدیم تمام نشانه‌ها و تاکیدی که در بیانیه داده شده درست بر روی اعمالی است که این رژیم صورت داده است، در مورد اینکه گفته بودند تروریستها در خیابانهای لهستان هستند، این را ظریف گفته بود، وزیرخارجه لهستان بلافاصله جواب دندان‌شکنی داد و جواب بسیار متین و در حین حال دندان‌شکن به او داد و گفت امروز در اینجا هیچ تروریستی دیده نمی‌شود، منظورش این بود شما که در اجلاس نیستید تروریستی هم در لهستان وجود ندارد، اگر شما بودید حتماً تروریستها دراینجا بودند، یعنی بطور روشن پاسخش را داد که تروریست خود شما هستید، در همین رابطه حرفهای که می‌زنند اصلاً با سند پایانی نمی‌خواند، چون در بیانیه پایانی تاکید شده ۷ کارگروه تشکیل شده است، قرار گذاشتند که هفت کارگروه برای پیگیری امور خاورمیانه تشکیل بشودکه درهفته‌های آتی هم به کار خودشان ادامه می‌دهند، یعنی از الان کارشناسان نشستند وتوافق‌های که شده را بررسی می‌کنند و طرح مشخص برای عمل می‌دهند، و این چیزی است که رژیم به شدت از آن می‌ترسد و الان چیزی نمی‌گوید، این کارگروه‌ها مسائلی که باید در رابطه با آن به دولتها یا شرکت کنندگان طرح‌های مشخصی را بدهند، شامل مبارزه با تروریسم، تأمین مالی تروریسم، (این‌ها مسائلی بود که روی میز گداشته بودند و الان کارگروه‌ها باید به اینها پاسخ بدهند)، راه کارهای که جلوگیری از گسترش برنامه‌های موشکی بکند (بطور مشخص به رژیم مربوط می‌شود)، مسائل پناهندگان خاورمیانه و امنیت هوایی، فکر می‌کنم علاوه بر اینها آن چیزی که مقامات آمریکایی گفتند، بعد از اجلاس ترس و وحشت رژیم بیشتر شده است، یعنی رژیم را بصورت جدی از آینده‌ش بیمناک کرده است، مثلاً شما ببینید رئیس جمهور آمریکا در یک توئیت فارسی که به کنفرانس داده بود، نوشته بود چهل سال فساد، چهل سال سرکوب، چهل سال ترور، رژیم ایران فقط باعث چهل سال شکست شده است و بعد تاکید کرده بود که مردم ایران که مدتها است در رنج هستند شایسته آینده روشن‌تری هستند، این تمی است که رئیس جمهور آمریکا به کنفرانس داده است، که به هرحال مسئله، مسئله رژیم هست، در یک مجموعه کلی اگر بخواهم نظرم را خدمت شما عرض بکنم، رژیم بر خلاف هارت و پورتهای که مقاماتش می‌کنند، از موفقیت این کنفرانس یعنی برگزاری آن و ادامه یابی آن و بخصوص این پاسخهای دندان‌شکنی که دستآندرکاران این اجلاس به او دادند بسیار وحشت کرده است، دست به تهدیدهای توخالی میزند، و این مسائل را جدی گرفته و قاعدتاً منتظر اقدامات بعدی آمریکا و متحدین او هست و من فکر نمی‌کنم راه برون رفتی برای او برای پذیرفتن خواسته‌های این اجماع جهانی ندارد، و باید یک فکر اساسی بکند، به هرحال آینده برای رژیم تاریک هست، همانطور که آینده برای مردم ایران بسیار روشن هست، جدای از این کنفرانس و اجلاس مردم درخیابان هستند، به هر حال اینکارها می‌تواند به مردم کمک بکند، که خودشان همراه با مقاومتشان این رژیم را از سر راه بردارند و آزادی و آبادی و دمکراسی را برای ایران به ارمغان بیاورند،