رییسی و مبتلا شدن به درد بی درمان دروغگویی
رییسی به دلیل مجموعه اختلالات قابل روانکاوی نیست. هدف هم بررسی علمی شخصیت او نیست. هدف بررسی موجودی است که به یک هیولای خونخوار شباهت دارد. خیلی از افراد هستند که به بیماری پاتولوژیک دچار می‌شوند. بازتاب‌ها و کنش و واکنش‌های رییسی مبتلا شدن او به این بیماری را بارز می‌کند. وجه خطرناک بیماری او هم از همین نکته قابل بررسی می‌باشد.
بیماری پاتولوژیک چیست؟
اکتیویته و حرف‌های زیادی از دهان حکومت گران ولایت فقیه بیرون ریخته می‌شود. خیلی مواقع نباید به آنها پرداخت، چون بوی مشمئز کننده آن بیشتر آزار دهنده است. اما اگر از دلایل آن مردم اشراف پیدا نکنند، ممکن است افراد مبتلا به این بیماری را تشخیص ندهند. بدین منظور به لحاظ علمی این بیماری مورد بررسی قرار می‌گیرد. با شناخت و اشراف به بیماری پاتولوژیک سردمداران حکومتی را بهتر می‌شناسیم. از کجا؟ از میزان بی حد و حصر دروغگویی آنها که ناشی از بیماری پاتولوژیک است.
به گفته متخصصان و پزشکان رشته روانشناسی بیماری پاتولوژی اینگونه تعریف می‌شود.
«بیماری پاتولوژیک یا دروغگوی بیمارگونه به کسی گفته می‌شود که به اجبار دروغ می‌گوید. دلایل زیادی برای ایجاد این بیماری مورد بررسی قرار گرفته است. اما هنوز کسی مشخصا نمی‌داند که چرا بیمار اینگونه دروغ می‌گوید. در دروغگویی پاتولوژیک فرد بدون رسیدن به هیچ منفعتی دروغ می‌گوید». البته حکومت ولایت فقیه و رییسی از این قاعده مستثنی هست.
«دروغ پاتولوژیک هنگامی رخ می‌دهد که شخص به اجبار دروغ می‌گوید. این دروغ‌ها ممکن است با گفتن جزئیات غیرضروری شناسایی شوند، اما تشخیص آنها اغلب آسان است. دروغ‌های بیمارگونه ممکن است برای دیگران آسیب‌زا باشند. از آن‌جا که دروغ پاتولوژیک یک بیماری شناخته شده نیست، هیچ درمان رسمی برای آن وجود ندارد. با این حال، دروغ پاتولوژیک ممکن است نشانه‌ای از یک اختلال روانی باشد مانند اختلال شخصیت.
در همین زمینه
آیا سقفی برای دروغگویی رییسی وجود دارد؟
نمونه‌هایی از دروغگویی‌های پاتولوژیک رییسی
ابراهیم رییسی: «به بعضی از استانها که من میروم کار هست کارگر نیست! وضعیت بیکاری را خوب آمار نشون می‌ده که هفت و نه دهم شده یعنی ما بیکاری آمارش می‌بینیم کاهش پیدا کرده هشتصد و پنجاه هزار شغل فقط در این شش ماهه آماری که وزارت رفاه آخرین آماری که ما داریم ایجاد شغل شده!».
«دولت و همه نهادها و دستگاه‌ها موفق شدند گام دیگری در جهت رشد اقتصادی در جهت تعالی کشور و نزدیک‌تر شدن به قله! بردارد».
«سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی که متکفل دفاع از مظلوم‌اند کارایی و کارآمدی خودشون رو کاملاً از دست داده‌اند». « آمار ما نشان دهنده هفت درصد رشد اقتصادی است».
«با یک کسری بودجه بالایی 480 هزار میلیارد کسری بودجه ما بود اما با کسب درآمد نه با استقراض نه با چاپ پول! با کسب درآمد تلاش شد که این شش ماهه دوم کسری از بین برود و اتفاق افتاد».
«مبارزه با فقر مطلق و فاصله طبقاتی در برنامه‌های دولت داره دنبال می‌شه و گام هایی که در این رابطه برداشته شده».« رئیس جمهور محترم کشور کوبا ایشان می‌گفتند من در شگفتم چگونه کشوری با این همه تهدید و تحریم اینقدر پیشرفت داشته!». شاید منظور چاپلوسان دزدهای سه میلیارد وهفت صد میلیون دلاری است!.
جلاد قتل عام تابستان ۶۷ که ۳۰هزار زندانی سیاسی را به دستور خمینی قتل عام کرد دچار تأسف شده است. او می‌گوید «اون چه از نسل کشی کودک‌کشی و جنایت علیه بشریت داره در غزه صورت می‌گیرد باعث تاسف بشریت است».
رییسی درمورد مسکن هم گفته بود سالی یک میلیون مسکن می‌سازیم». درمورد پیشرفت رییسی می‌گوید«کشور علی‌رغم همه این تنگناهایی که دشمن ایجاد کرده ما چقدر در کشور پیشرفت داشتیم».
آیا این دروغ‌ها را می‌شود باور کرد؟
دولت رییسی متشکل از یک رأس بی‌سواد و بدنه نالایق و دزد و غیر شایسته است. آنهایی که به وضعیت اقتصاد اشراف دارند چه می‌گویند؟ شقاقی اقتصاددان: «اگر قرار باشد یک پیش‌بینی از اقتصاد سال آینده کشور ارائه دهم، می‌گویم که وضعیت در سال آتی، بسیار سخت خواهد بود، چون ممکن است انتظارات تورمی مجدداً شعله‌ور شود و با شعله‌ور شدن انتظارات تورمی ممکن است مسیر سیاستهای پولی دولت بالعکس شده و اقتصاد دوباره وارد فاز تورمی می‌شود».
محسن زنگنه سخنگوی کمیسیون تلفیق برنامه هفتم در رابطه با وضعیت اقتصادی و صنایع:«مجموعه‌های تولیدی، صنفی و خدماتی ما به‌شدت با کاهش نقدینگی برای تأمین سرمایه در گردش مواجه هستند. بسیاری از کارخانجات با مشکلات جدی جهت تأمین و نوسازی ماشین‌آلات و مواد اولیه روبه‌رو شدند و از سوی دیگر مردم برای نیازهای ضروری خودشان با محدودیت مواجه هستند».
آیا برای اثبات بیماری پاتولوژیک رییسی که مرزی برای دروغگویی نگذاشته است، کافی است؟ رئيسی بنا به ماهیت بیمارگونه‌اش بالاجبار باید دروغ بگوید. برای بقا و حفظ حکومت از خامنه‌ای تا پایین ترین مامور سرکوب به بیماری پاتولوژیک دچار هستند. بنا به گفته پزشکان هیچ راه درمانی برای بیماری پاتولوژیک وجود ندارد. اما مردم به یک راه برای پایان دادن به زندگی این بیماران اعتقاد دارند و آن هم سرنگونی است.
