تجمع خانواده‌های شهیدان قتل‌عام ۶۷ پشت درهای بسته!
پاسداران و عوامل سرکوب بار دیگر از حضور خانواده‌های شهیدان قتل عام ۶۷ در گورستان خاوران جلوگیری کردند. براساس خبرهای رسیده در آخرین جمعه سال ۱۴۰۳، خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در دهه ۶۰ بار دیگر در مقابل گورستان خاوران گرد هم آمدند تا یاد عزیزان خود را گرامی بدارند، اما همچنان با درهای بسته و ممانعت نیروهای امنیتی روبه‌رو شدند. این مراسم در حالی برگزار شد که رژیم ایران همچنان به تلاش برای سرکوب صدای بازماندگان و حذف نشانه‌های جنایت هولناک تابستان ۶۷ ادامه می‌دهد.
قتل‌عام ۶۷؛ جنایتی علیه بشریت
در تابستان ۱۳۶۷، به‌دستور مستقیم خمینی، بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی به‌طور مخفیانه و دسته‌جمعی اعدام شدند. بیش از ۹۰درصد از این قربانیان اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بودند که پس از سال‌ها زندان، بدون محاکمه عادلانه، توسط هیات مرگ به چوبه‌های دار سپرده شدند. این اعدام‌ها یکی از فجیع‌ترین جنایات علیه بشریت در تاریخ معاصر ایران محسوب می‌شود.
ممانعت از گرامیداشت یاد قربانیان و سیاست حذف آثار جنایت
خانواده‌های خاوران اعلام کرده‌اند که بیش از یک سال است که رژیم ایران درهای این گورستان را به‌روی آنان بسته و اجازه نمی‌دهد که یاد عزیزانشان را گرامی بدارند. آن‌ها در شهریورماه سال جاری با ارسال نامه‌هایی، اعتراض خود را نسبت به سرکوب، آزار و اذیت مداوم خانواده‌ها طی بیش از چهار دهه اعلام کردند و «حق سوگواری» را ابتدایی‌ترین حق خود دانستند. با این‌حال، هیچ پاسخی دریافت نکرده و همچنان از ورود به خاوران محروم مانده‌اند.
علاوه بر این، خانواده‌های قربانیان نسبت به‌دفن اجباری شهروندان بهائی در قطعه‌ای که به زندانیان سیاسی قتل‌عام‌شده در تابستان ۶۷ اختصاص دارد، اعتراض کرده‌اند. این اقدام که علاوه بر خانواده‌های خاوران، اعتراض جامعه بهائی را نیز برانگیخته، به‌عنوان تلاشی آشکار برای پاک کردن آثار جنایت کشتار زندانیان سیاسی ارزیابی شده است.
در همین زمینه
خاوران، نماد نسل‌کشی رژیم ولایت فقیه، در برابر فشارها همچنان زنده است
گورستان خاوران؛ سند جنایت رژیم ایران
گورستان خاوران که در جنوب شرقی تهران و در نزدیکی چند آرامستان اقلیت‌های دینی قرار دارد، محل دفن هزاران زندانی سیاسی و عقیدتی اعدام‌شده در تابستان ۶۷ است. این افراد که عمدتاً از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران و احزاب چپ‌گرا بودند، بدون اطلاع خانواده‌هایشان و در گورهای دسته‌جمعی و بی‌نام‌ونشان مدفون شدند.
به گزارش نهادهای حقوق بشری، حکومت ایران سال‌هاست که با سرکوب خانواده‌های قربانیان، جلوگیری از ورود آن‌ها به این گورستان و تخریب برخی از نشانه‌های موجود در محل، درصدد محو شواهد این جنایت بزرگ است. اما خانواده‌های خاوران اعلام کرده‌اند که با وجود تمام این فشارها، هرگز از پیگیری حقیقت و عدالت برای عزیزانشان دست نخواهند کشید.
اعدام‌های سال ۶۷، که به‌دستور خمینی و با نظارت مقامات ارشد حکومتی ازجمله ابراهیم رئیسی صورت گرفت، یکی از تاریک‌ترین صفحات تاریخ رژیم ایران است.
