در روز پنج‌شنبه ۲۵ مهرماه ۱۴۰۴، جوانان شورشی، با حضور در قطعه ۴۱ بهشت زهرا بر مزار تخریب‌شده جان‌باختگان دهه ۶۰ گل‌افشانی کردند. این حرکت با شعار «یاد یاران بی‌مزار زنده است» برگزار شد.
شرکت‌کنندگان با قرار دادن شاخه‌های گل بر زمین‌های صاف‌شده این قطعه، تأکید کردند که «شکستن حریم و تربت پاک عزیزان» نه بخشودنی است و نه فراموش‌شدنی. آنان بر این باورند که تخریب این بخش از گورستان، تلاشی برای پاک کردن حافظه تاریخی و حذف ردپای هزاران اعدامی سیاسی است که در دهه شصت در خفا دفن شدند.
در همین زمینه
جنایت هولناک: اعدام دو زندانی سیاسی مجاهد خلق، بهروز احسانی و مهدی حسنی
تخریب قطعه ۴۱؛ تلاش برای محو حافظه تاریخی
طی ماه‌های گذشته، شهرداری تهران و نهادهای وابسته به دستگاه‌های امنیتی اقدام به تسطیح و تخریب گسترده قطعه ۴۱ بهشت زهرا کرده‌اند. این قطعه، از دهه‌ها پیش به عنوان محل دفن جمعه زیادی از زندانیان سیاسی و مجاهدین اعدام‌شده در دهه ۱۳۶۰ شناخته می‌شود. شاهدان محلی گفته‌اند که در جریان عملیات عمرانی اخیر، سنگ‌قبرها، تابلوی یادبود و حتی نشانه‌های ساده‌ای که خانواده‌ها برای یاد عزیزان خود برپا کرده بودند، به‌طور کامل از بین رفته است.
فعالان حقوق بشر می‌گویند تخریب این قطعه بخشی از سیاست «پاک‌سازی نشانه‌های جنایت» است؛ اقدامی که یادآور تخریب گورهای جمعی در خاوران است. با وجود این تلاش‌ها، خانواده‌ها با حضور و گل‌گذاری‌های مکرر، یاد عزیزان خود را زنده نگه می‌دارند و می‌گویند: «تاریخ را نمی‌توان با آسفالت پوشاند.»
گرامیداشت یاد شهیدان مجاهد بهروز احسانی و مهدی حسنی
در همان روز، مراسمی نیز برای گرامیداشت یاد بهروز احسانی و مهدی حسنی، دو تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران، برگزار شد.
صبح روز، ۵مرداد ۱۴۰۴، دژخیمان حکومت خامنه‌ای در اقدامی جنایتکارانه و ضدبشری، دو مجاهد خلق، بهروز احسانی (۶۹ساله) و مهدی حسنی (۴۸ساله)، را در زندان قزلحصار کرج اعدام کردند. قوه قضاییه حکومت آخوندی این جنایت را تأیید و اعلام کرد که حکم اعدام این دو مجاهد توسط قاضی بدنام ایمان افشاری، رئیس شعبه ۲۶بیدادگاه انقلاب تهران، صادر شده بود.
بهروز احسانی در ۱۵آذرماه ۱۴۰۱در تهران دستگیر و به بند ۲۰۹زندان اوین منتقل شد. مهدی حسنی نیز در ۲۰شهریور ۱۴۰۱در زنجان بازداشت و به همین بند منتقل گردید. این دو زندانی مقاوم و مجاهد برغم فشارها و شکنجه‌های قرون وسطایی بر مواضع خود پا فشاری کردند. این اعدام جنایتکارانه در شرایط ضعف مطلق خامنه ای صورت گرفت که تلاش می کرد با این اعدام‌ها جامعه انقلابی ایران را مرعوب سازد.این اعدام‌ها حتی با قوانین قرون وسطایی آخوندها هم قابل توجیه نیست و بهروز احسانی و مهدی حسنی تنها با هدف مرعوب کردن جامعه و جوانان انقلابی ایران اعدام شدند.
