ترس حاکمان از جرقه‌ای که می‌تواند آتش خشم عمومی را شعله‌ور کند
در آستانه سالگرد قیام آبان ۹۸، زمزمه‌های گرانی بنزین بار دیگر حکومت خامنه‌ای را به لرزه درآورده و نشان‌دهنده ترس عمیق حاکمان از تکرار اعتراضات گسترده است.
گرانی بنزین شمشیر دولبه حکومت خامنه‌ای در سالگرد قیام آبان
قیام آبان ۹۸، جرقه‌ای از گرانی بنزین بود که به حریقی گسترده تبدیل شد. حکومت حاکم را تا لبه پرتگاه برد. حالا، در سالگرد آن رویداد، بار دیگر زمزمه‌های گرانی بنزین شنیده می‌شود. حکومت خامنه‌ای از تکرار آن فاجعه می‌ترسد.
نمایندگان مجلس نمایشی حکومت در جلسات اخیر، هشدارهای ترسان دادند. در جلسه‌ای با حضور پزشکیان، نگرانی از عواقب افزایش قیمت‌ها مطرح شد. بیانیه مجلس حکومت خطاب به پزشکیان، از شوک افزایش قیمت‌ها ابراز نگرانی کرد. آنها شنیده‌اند که دولت حکومت افزایش قیمت کارت سوخت را تصویب کرده است.
این اقدامات، حکومت را در دوراهی قرار می‌دهد. از یک سو، نیاز به تأمین هزینه‌های سرکوب دارد. از سوی دیگر، خشم مردم را برمی‌انگیزد. ثابتی در مجلس حکومت گفت: «حکومت به سمت سه‌نرخی کردن بنزین می‌رود. نرخ سوم، چند صد درصد افزایش خواهد داشت». او پزشکیان را به چالش کشید.
پزشکیان در انتخابات قول داد بنزین را گران نکند. حالا، حکومت چرا به سمت گرانی بنزین می‌رود؟ این سگ‌دعواها، تصفیه‌حساب جناحی است. اعضای مجلس حکومت می‌دانند که حکومت ورشکسته است. راهی جز دست‌بردن در جیب مردم ندارد. چاپ پول و گرانی بنزین، تنها گزینه‌هاست.
صمصامی نوشت: «قیمت‌گذاری بنزین چندوجهی است. باید در بسته سیاستی واحد دیده شود». روزنامه دنیای اقتصاد از جمع‌آوری کارت‌های سوخت آزاد خبر داد. در آزادراه‌های تهران-قم و قم-کاشان، این اتفاق افتاده است. مسافران بدون کارت شخصی، نمی‌توانند سوخت‌گیری کنند.
این اقدامات، فشار بر مردم را افزایش می‌دهد. روزنامه حکومتی جمهوری، جمله خمینی را برجسته کرد: «از داخل بترسید». این جمله به معنای ترس از تفرقه داخلی است. ترس از بی‌توجهی به معیشت مردم. ترس از فشارهای روانی بر مردم. و مهم‌تر، ترس از تبعیض و بی‌عدالتی. اینها بحران ایجاد می‌کنند. حکومت نمی‌تواند با آنها مقابله کند.
هشدار خمینی در دی ۵۸بود. یک سال پس از سرقت انقلاب. خیزش مجاهدین و جوانان انقلابی، حکومت را ترسانده بود. حالا، رئیس‌جمهور حکومت خامنه‌ای در دوراهی است. بنزین روی آتش خشم مردم بریزد یا بنزین را گران کند. هر چه بیشتر دست و پا بزند، بیشتر فرو می‌رود.
سالگرد قیام آبان و سایه گرانی بنزین
قیام آبان ۹۸، نماد مقاومت مردم علیه سرکوب اقتصادی بود. گرانی بنزین، جرقه‌ای برای اعتراضات سراسری شد. حکومت خامنه‌ای با خشونت پاسخ داد. صدها نفر کشته شدند. هزاران نفر زندانی. اما روح مقاومت زنده ماند.
حالا، در آبان ۱۴۰۴، بحث گرانی بنزین دوباره مطرح است. دولت حکومت، تصمیم نهایی برای سه‌نرخی شدن بنزین گرفته است. طرح‌های بنزینی روی میز است. سخنگوی دولت حکومت گفت: سهمیه‌های اول و دوم بدون تغییر می‌ماند. اما قیمت برای خودروهای لوکس و دولتی افزایش می‌یابد.
عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس حکومت گفت: «دولت قیمت ۵۰۰۰ تومان را برای نرخ سوم پیشنهاد داد. سهمیه ۶۰ لیتر ۱۵۰۰ تومانی و ۱۰۰ لیتر ۳۰۰۰ تومانی باقی می‌ماند. این ناترازی، حکومت را به واردات واداشته است. واردات بنزین سوپر، با قیمت بالا، هر لیتر تا ۳۰ هزار تومان تمام می‌شود».
حکومت نمی‌تواند این هزینه‌ها را تحمل کند. پس، به سمت افزایش قیمت می‌رود. اما ترس از واکنش مردم، حاکمان را فلج کرده است. پزشکیان گفت: «هزینه تمام‌شده بنزین بدون نفت، ۸ هزار تومان است. امسال یارانه‌های هنگفتی پرداخت شده» این ارقام، ورشکستگی حکومت را نشان می‌دهد.
حکومت تهران، برای حفظ قدرت، مردم را قربانی می‌کند. گرانی بنزین، تورم را تشدید خواهد کرد. قیمت کالاها افزایش می‌یابد. معیشت مردم سخت‌تر می‌شود. این چرخه، اعتراضات را دامن می‌زند. ترس حکومت از داخل، واقعی است.
اقدامات اقتصادی حکومت و عواقب انسانی
حکومت خامنه‌ای، اقتصاد را به ابزار سرکوب تبدیل کرده. گرانی بنزین، تنها یک نمونه است. این سیاست، نابرابری را افزایش می‌دهد. طبقه متوسط، بیشتر تحت فشار قرار می‌گیرد. فقرا، به حاشیه رانده می‌شوند.
حکومت حاکم، از حقوق بشر غافل است. مردم حق اعتراض دارند. اما حکومت با گلوله پاسخ می‌دهد. در آبان ۹۸، اینترنت را قطع کرد. ارتباطات را مسدود نمود. اما صدای مردم خاموش نشد. حالا، در سال ۱۴۰۴، همان الگو تکرار می‌شود.
زمزمه‌های گرانی بنزین، در رسانه‌های حکومت شنیده می‌شود. کارشناسان حکومت، قیمت پایین بنزین را مشکل می‌دانند. مقایسه با ترکیه می‌کنند. قیمت بنزین در ترکیه، ۲۵ برابر ایران است. اما درآمد مردم را فراموش می‌کنند.
در ایران، گرانی بنزین، سفره مردم را کوچک‌تر می‌کند. حکومت تهران، اولویت را به حفظ قدرت می‌دهد. نه به رفاه مردم. این رویکرد، دیکتاتوری را تقویت می‌کند. اما پایه‌های آن را سست می‌نماید. مردم، دیگر تحمل ندارند. هر جرقه‌ای، می‌تواند انفجار ایجاد کند.
راهکارهای دموکراتیک در برابر دیکتاتوری
برای خروج از این بحران، نیاز به تغییر اساسی است. حکومت خامنه‌ای، مانع دموکراسی است. باید به سوی حکومت سکولار حرکت کرد. حقوق بشر را اولویت داد. اقتصاد را از چنگ دیکتاتورها خارج کرد.
گرانی بنزین، نمادی از شکست حکومت است. مردم باید متحد شوند. اعتراضات مسالمت‌آمیز را ادامه دهند. جامعه بین‌المللی، باید فشار بیاورد. تحریم‌های هدفمند علیه سرکوبگران. حمایت از صدای مردم ایران.
حکومت حاکم، نمی‌تواند برای همیشه سرکوب کند. خشم مردم، سد را خواهد شکست. سالگرد آبان، یادآوری این واقعیت است. گرانی بنزین، می‌تواند جرقه بعدی باشد. حکومت از داخل می‌ترسد. این ترس، ضعف آن را نشان می‌دهد. مردم ایران، شایسته آزادی هستند. دیکتاتوری، پایان خواهد یافت. قیام ادامه دارد.
