کوره‌پزخانه ۹۰ ساله در نقطه انتهایی شهر تهران محل سکونت ۲۰۰ خانوار است؛ مردانی که شغل خود را از دست داده‌اند و اکنون با دستفروشی یا کار در میان زباله‌ها به‌دنبال لقمه نانی هستند.
۲۰۰ خانوار در ناحیه ۳ منطقه ۱۹ تهران در کوره‌پزخانه‌ها زندگی می‌کنند. آنها ۳ کوره را که ۹۰ سال پیش ساخته شده بود را اکنون به مجتمع‌های مسکونی! خود تبدیل کرده‌اند.
شهردار ناحیه ۳ منطقه ۱۹ تهران می‌گوید: «نقطه انتهایی شهر تهران اینجاست. این ناحیه ۳۱ کوره آجرپزی دارد که در گذشته فعال بودند، اما اکنون تعطیل و متروکه شده‌اند. افرادی که قبلا در این کوره‌ها کار می‌کردند، هنوز ساکن هستند و در این مناطق زاد و ولد کرده‌اند و به همین دلیل کودکان آنان نیز در همین کوره‌های آجرپزی بزرگ می‌شوند.»
اما نباید تصور کرد که تنها کارگران سابق این کوره‌پزخانه‌ها به همراه خانواده‌هایشان در اینجا سکونت دارند. مهدی رمضانی‌فر تایید می‌کند که این محل؛ جایی‌ست که از سایر شهرستان‌های اطراف و حتی مهاجران افغان را برای یافتن سرپناهی به سوی خود می‌کشاند و «مکانی آسیب‌پذیر تحت عنوان کوره‌های خلازیر به وجود» آمده است.
کارگران سابق این کوره‌پزخانه‌ها پس از آنکه به خیل بیکاران پیوستند، برای امرار معاش در پی شغل‌های جدید! برآمدند؛ دسته‌ای به دنبال دستفروشی رفته‌اند، و دسته‌ای دیگر به کار جمع‌آوری مواد بازیافتی می‌پردازند.
زندگی آنها متکی به کمک‌هایی‌ست که گاه به گاه از طرف ان‌جی‌او ها در منطقه توزیع می‌شوند.
شهردار ناحیه ۳ منطقه ۱۹ تهران به طور ضمنی این منطقه را خارج از حریم شهر تهران می‌داند؛[هرانا ۵ دی ۹۷] پس شاید در بررسی میزان درآمد برای مشخص کردن خط فقر مطلق باید آنرا جزء مناطق روستایی استان‌های تهران و البرز به حساب بیاوریم. در این صورت این منطقه براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس در منطقه‌ای واقع شده است که بیشترین جمعیت زیر خط فقر مطلق به نسبت سایر مناطق در کشور را در خود جای داده است. [اقتصاد نیوز ۱۵ آذر ۹۷]
و اگر آنرا جزیی از تهران به حساب بیاوریم آنگاه می‌توان به سخنان رسول خضری، عضو مجلس استناد کرد که گفت: خط فقر در تهران به ۱۰ میلیون تومان نزدیک می‌شود. [خط فقر ۱۰ میلیون تومانی و هزینه ۵۰۰ میلیاردی برنامه اتمی]
