تلاش ناکام دستگاه خامنه ای در همآوردی با مقاومت ایران
اکنون دردهمین ماه قیام سراسری مردم ایران در سال ۱۴۰۱ قرار داریم. بعد از فروکش کردن هیاهوی فرصت طلبانی که تلاش داشتند سوار برخون شهیدان و رنج اسیران خود را میداندار صحنه جا بزنند، حالا یک بار دیگر صحنه واقعی رویارویی فاشیزم دینی با آلترناتیو انقلابی آن خود را نشان داده است.
خامنه ای پس از خلوت شدن نسبی خیابانها و فروکش کردن خیزش و قیام ولو به صورت موقتی، به دستگاههای مختلف امنیتی و تبلیغاتی و دیپلماسی اش فرمان حمله به مجاهدین و مقاومت ایران را صادر کرد. خامنه ای با توجه به نقش مقاومت ایران و کانونهای شورشی در گسترش و استمرار قیام به این جمع بندی نهایی رسیده است که تنها راه سرکوب قیام و پاک کردن صورت مساله سرنگونی، مضمحل کردن مقاومت ایران به عنوان سازمان یافته ترین نیروی سیاسی و مبارزاتی تاریخ ایران است.
در همین زمینه
چه کسی سیلی خورد مردم یا حکومت؟
با چنین جمع بندی است که فاشیزم دینی در یک کر هماهنگ همزمان با دستگاه زد و بند و معامله، دستگاه امنیتی و تبلیغاتی اش نیز مجاهدین را به طور خاص و شورای ملی مقاومت ایران را بطور عام مورد تهاجم همه جانبه خود قرار داد.
رژیم و مهرههای سیاسی و باصطلاح دیپلماتیکش دیگر کتمان نمی کردند که اصلیترین موضوع هرگونه گفتگوی شان با طرف غربی، موضوع مجاهدین و مقاومت ایران بوده است.
زورآزمایی بر سر گردهمایی سالانه
با نزدیک شدن گردهمایی سالانه مقاومت ایران در پاریس این فشارها بر فرانسه شدت گرفت. جای تردید نیست که رژیم همزمان از همه اهرمهایش برای یک زد و بند استفاده کرد.اهرم گروگانها، اهرم تهدید به تروریزم، اهرم مشوقهای مالی و اهرم مذاکرات اتمی.
خامنه ای امیدوار بود که همزمان با لغو گردهمایی مجاهدین درپاریس فشارهای دولت آلبانی نیز بر مجاهدین افزایش پیدا کند و زمینه برای تضعیف حضور مقاومت ایران درخاک اروپا فراهم شود.
اما تحولات بر وفق مراد خامنه ای پیش نرفت و پاتک سنگین مقاومت ایران، استراتژی خامنه ای را گورزاد کرد. فرانسه مجبور شد به حکم دادگاه فرانسه تمکین کند و مقاومت ایران یکی از شکوهمندترین گردهماییهای سالانه خود را با شرکت دهها هزار ایرانی و بیش از ۵۰۰ شخصیت سیاسی تراز اول و با در دست داشتن اکثریت پارلمانی۲۷ کشور برگزار کرد.
مقاومت ایران نه تنها در مقابل این تهاجم همه جانبه حکومت عقب ننشست بلکه با اشراف به ضعف مطلق خامنه ای در فاز سرنگونی از این پاتکهای زبونانه فاشیزم دینی برای کمرشکن کردنش استفاده کرد.
چرا صورت خامنه ای سرخ نشد؟
نتیجه اینکه:
۱.خامنه ای از ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ یعنی آغاز قیام پیروزمند مردم ایران، یک سره زیر ضربه و فشار همه جانبه قیام و مقاومت ایران بود. این وضعیت به شدت نیروهایش را فشل و درمانده کرده بود. بنابراین به شدت نیازمند دود و دم و قدرت نمایی بود
۲.اقدام دولت فرانسه در لغو گردهمایی مقاومت ایران و حمله به مقر اصلی مجاهدین در اشرف ۳ یک هدیه و امداد غیبی برای روحیه دادن به نیروهای مستاصل خامنه ای بود. اما اکنون این کورسوی امید بسته شد.
۳.خامنه ای و امام جمعههای رقصان و پایکوبانش بعد از یک دوره سرخوشی و بدمستی اکنون دوباره به خماری افتادند! و بازهم قطعا به تاکتیکهای گذشته خود در سرکوب روی خواهند آورد.
۴. این تلاشهای نافرجام ولایت فقیه اگر هیچ خاصیتی نداشته است حداقل این ویژگی را داشت که آلترناتیو واقعی این حکومت را یک بار دیگر با آدرس و مشخصات کامل در اختیار جهان قرار داد.
بنابراین باید گفت که تلاش خامنه ای در فاز سرنگونی این بار هم به ضد خودش تبدیل شد و این مردم و مقاومت ایران هستند که مستحکمتر و فولادین تر شدند.
