نزدیک به ۶ماه از آغاز جنگ غزه گذشته است. تحولات بسیاری در این میان رخ داده است. این جنگ به برخی تحولات سرعت بخشید و برخی را به سکون کشاند. در ابتدا باید به این سوال پاسخ بدهیم که خامنه‌ای با این جنگ افروزی به کجا رسیده است؟ اصلا چرا به چنین قماری دست زده است؟
در پاسخ باید گفت خامنه‌ای و حکومتش درمانده از حل بحران های لاعلاج مختلف در داخل که زمینه‌های یک قیام بزرگتر از قیام ۴۰۱ بود و هست، دست به قمار بزرگی زد. یعنی تلاش کرد که با جنگ افروزی در منطقه این تهدید اصلی خود را خنثی کند.
اصلی‌ترین مشکلات خامنه‌ای به این صورت بود:
یکم. تهدید اصلی برای خامنه‌ای زمینه های گسترش یابنده «قیام مردم ایران» بود که هر لحظه حکومتش را تهدید می‌کرد.
دوم. مشکل دوم او مهندسی انتخابات دو مجلس برای یک‌دست کردن هرچه بیشتر حکومت و حل مساله جانشینی خودش بود
سوم. جبهه بندی جدیدی که در منطقه علیه رژیم شکل گرفته بود.
اهداف خامنه‌ای از جنگ افروزی چه بود؟
یکم. ایجاد چتری برای افزایش سرکوب مردم ایران به منظور مقابله با قیام
دوم. حذف راحت و کم هزینه کاندیداها و برگزاری یک انتخابات مهندسی شده و کم دردسر و کم هزینه از نظر سیاسی.
سوم. مقابله با جبهه بندی جدیدی که در منطقه علیه رژیم شکل گرفته بود.
نقشه مسیر خامنه‌ای در جنگ چه بود؟
خامنه‌ای برای تحقق این هدف یک مرز سرخ داشت و این که آتش این جنگ افروزی به‌طور مستقیم حاکمیت او و نظامش را دربر نگیرد .
برای این کار از نیروهای نیابتی‌اش در منطقه استفاده کرد. یعنی برای حفظ رژیمش نیروهای نیابتی خودش را دم تیغ جنگ افروزی داد. به‌طور مشخص؛ قیمت بسیار سنگینی از مردم فلسطین گرفت.
ولی موفقیت خامنه‌ای و رسیدن به اهدافش در این بود که این جنگ در کوتاه مدت تمام شود. هر قدر زمان طولانی می‌شد تیک تاک ساعت علیه خامنه‌ای و اهدافش کار می‌کرد.
موقعیت خامنه‌ای ۶ماه پس از شروع جنگ
1. جنگ وارد ششمین ماه خود شده و خامنه‌ای نتوانست زمان جنگ را کوتاه کرده و جنگ را آن‌گونه که می‌خواست به سرانجام برساند.
2. ناچار شد که نیروهای نیابتی‌اش را وارد این جنگ بکند و الان شاهد هستیم که در تعادل کنونی جنگ؛ آن‌ها روز به روز ضعیفتر شده‌اند.
3. حوثی‌ها که توسط آمریکا از لیست تروریستی خارج شده بودند نه‌تنها به لیست برگشتند بلکه الان به هدف مستمر عملیات آمریکا و انگلیس و متحدانش تبدیل شده است.
4. نیروهای حشدالشعبی عراق به‌صورت جمعی مورد تهاجم سنگین نظامی آمریکا قرار گرفتند. آمریکا در جایی عملیات کرد که حیات خلوت رژیم شده بود. به عبارتی می‌توان گفت که جنگ با نیروهای نیابتی رژیم از سوریه به عراق منتقل شد.
5. جهان متوجه شد که عامل اصلی جنگ‌افروزی خامنه‌ای است و روز به روز در عرصه سیاسی و بین‌المللی و نیز در عرصه نظامی به سمت رژیم در حال نزدیک شدن است.
6. تضادهای منطقه‌ای و جهانی با رژیم نه‌تنها کاهش نیافت بلکه به‌صورت روزافزونی در حال گسترش است.
7. مردم منطقه و به‌ویژه مردم فلسطین با گوشت و پوست خود لمس کردند که تا کجا این رژیم حاضر است همه چیز و همه کس را فدای حفظ موقعیت خودش بکند و تا کجا شعارهایی که سال‌های سال رژیم در حمایت از آن‌ها می‌داده پوشال بوده و فقط از حفظ خودش می‌چیده و بس
درهمین زمینه
بازنده استراتژیک جنگ غزه!
نتایجی که از این مدت می‌توان گرفت؟
1. واضح شدن روز مره نقش رژیم دراین جنگ‌افروزی علی‌رغم تمام انکارهای دروغین رژیم
2. غرب خواسته یا ناخواسته وارد یک جنگ نظامی با خامنه‌ای و نیروهای نیابتی‌اش شده و خامنه‌ای الان در یک بن بست مرگباری گرفتار است و این دقیقا خلاف محاسبات خامنه‌ای بود.
۳. اگر خامنه‌ای عقب بکشد؛ باید پای لرز این عقب نشینی بخوابد و می‌دانیم ضررکننده اصلی نظامش وخودش خواهند بود.
۴. اگر بخواهد پاسخ نظامی بدهد یا به تقابل نظامی‌اش ادامه بدهد؛ می‌داند که پرده‌ای افتاده و ورقی برگشته و هرگز به تعادل پیشین برنمی‌گردد و دیگر بازگشتی متصور نیست. وحشت رژیم ازهمین است که دراین حالت هم ضررکننده اصلی خامنه‌ای ونظامش است.
۵. خامنه‌ای در هر صورت بازنده این جنگ است و مانند هر طرف بازنده باید پای الزامات باخت بخوابد.
۶. این باخت بالاترین تاثیرات را در درون رژیم و نیز ضعیف‌ترشدن آن خواهد داشت و این برد اصلی مردم ایران است که با رژیم ضعیف‌تری روبرو خواهند شد که علاوه بر بحران‌ها در داخل در یک بحران خردکننده خارجی هم گیر افتاده است.
۷. بنابراین؛ مهمترین نتیجه شکست خامنه‌ای در این جنگ‌افروزی شعله‌ور شدن قیام است و این همان چیزی است که از آن گریزی نخواهد داشت.
۸. داستان خامنه‌ای در این جنگ‌افروزی همان ضرب‌المثل معروف است: «غلامی رفت آب جوی آرد، آب جوی آمد و غلام ببرد». یعنی خامنه‌ای با این جنگ افروزی می‌خواست که سدی در برابر قیام ایجاد کند ولی ماحصل و نتیجه کارش ضعف‌ترشدن خودش و شعله‌ور شدن قیام و جارو کردن خودش و رژیمش خواهد شد.
