آخوند رسایی در یک مقایسه قیام کنونی مردم ایران با قیام ۸۸ گفت: «در سال ۸۸ یه هشت ماهی طول کشید که شعارشان شد مرگ براصل ولایت فقیه مرگ، براصل ولایت فقیه؛ یعنی آقا ما هیچی را نمی خواهیم. خب این بار این را از همان اول گفتند». منظورش این است که این بار در قیام از همان اول گفتند مرگ بر خامنه ای.
حرف رسایی کاملا درست است، مردم می‌خواهند کل این نظام را جارو کنند
اما سوال این است که چرا سال ۸۸ هشت‌ماه طول کشید، امسال از روز اول با این شعار شروع شد؟
این ناشی از تکامل انقلاب است.
در همین زمینه
چرا خواب خامنه ای تعبیر نشد!؟
قیام از کجا آغاز شد؟
واقعیت این است که قیام ۸۸ در شکاف بین خامنه‌ای و رفسنجانی بیرون زد. یعنی از تضاد درون حکومتی ناشی شده بود. رهبریش هم با موسوی بود که از خودشان بود. خواسته آن قیام هم از ابتدا سرنگونی نبود بلکه با «رای من کو» آغاز شد.
اگر خامنه‌ای تن به خواسته آنان می‌داد، چندسالی بیشتر برای خودش وقت می‌خرید.
اما ولی فقیه ظرفیتش را نداشت.
بنابراین از سال ۹۶ صورت مسئله عوض شد و شعارها مسیر رادیکال شدن طی کرد. درسال ۹۶ که جامعه به طورعام به این واقعیت پی برد که اصلاح طلبی یک بازی و یک سراب است و شعار« اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» مرگ تاریخی جریان اصلاح طلبی را رقم شد. سال ۹۸ نیز همان واقعیت عمل کرد و فرودستان جامعه با تمام قوا برای نفی کامل ولایت فقیه به میدان آمده بودند.
در ادامه این فرایند تاریخی است که قیام امسال یعنی انقلاب ۱۴۰۱ با مرگ بر خامنه ای شروع شد. چون دیگر قیام محصول شکاف در بالای نظام نیست.
بلکه محصول تشدید تضاد بین مردم و رژیم است.خواسته‌شان هم سرنگونی است. کما اینکه در شعارهای مردم و جوانان به کرات می شنویم: فقر، فساد گرونی میریم تا سرنگونی.
